En Pl
Strona główna | Tablica | Hyde Park | O stronie

Interview with Karen Faye, Michael Bush & Dennis Tompkins Wywiad z Karen Faye, Michaelem Bushem i Dennisem Tompkinsem.
Author: Karen Faye, Michael Bush, Dennis Tompkins(2010) Autor: Karen Faye, Michael Bush, Dennis Tompkins(2010)
Fragment dwugodzinnego programu “Michael Jackson: After Life”, wyemitowanego w ABC 20/20 w pierwszą rocznicę śmierci Michaela, 25.06,2010roku, w którym na Jego temat wypowiadają się wieloletni współpracownicy i przyjaciele: Karen Faye, Michael Bush i Dennis Tompkins.
Part1

Once again Chris Cuomo and Elizabeth Vargas

Chris Cuomo: Good evening and welcome to the second hour of our Michael Jackson anniversary special. We're going to get personal now and begin with three people whose connection to Michael Jackson was hands on for over 25 years.

Elizabeth Vargas: Only they saw him as he really was in life and in death, without the glamour, without the makeup. Tonight, Cynthia McFadden has their inside stories. These are the people who prepared Michael Jackson during and after life.

It was the most private of times for the most public of people. Michael Jackson's family and closest friends had come together at Forest Lawn Cemetery to bid him a final farewell. To prepare Jackson, his family had turned to the three people who'd been dressing him and making him up for more than a quarter century. Dennis Tompkins, Michael Bush, and Karen Faye.

Cynthia McFadden: Karen, the family called you and asked you to make Michael Jackson up.

Karen Faye: Yeah. Nobody else could have.

Cynthia McFadden: How did you do it?

Karen Faye: It was an honor to do it. It was an honor to do it. I knew how he wanted to look. So I did. For his family, for his children.

Cynthia McFadden: And you all dressed him?

Michael Bush: Yeah, the family called and said, you've worked with Michael for so many years and we need you to do his outfit. And you're going, like, okay, if he ever needed me, he needs me now.

Cynthia McFadden: So, what did you pick?

Michael Bush: Well, the only thing I can say at this point, because the family wants to keep...

Dennis Tompkins: His most favorite.

Michael Bush: ...wants to keep it, there's elements of everything that was his favorite looks over the years. Everything was new.

Cynthia McFadden: Were you proud of it?

Dennis Tompkins: Very. Very, very.

Karen Faye: It was beautiful.

Cynthia McFadden: There had to have been a glove.

All: Mm-mm, No.

Cynthia McFadden: No?

Dennis Tompkins: No, he didn't want that.

Michael Bush: See, to Michael, the glove was "Billie Jean." That represented that song. That wasn't...

Cynthia McFadden: Not himself.

Michael Bush: That's not Michael, that's the song, that's my performance, that's "Billie Jean."



[ Karen Faye’s personal video]

Karen Faye: You want to put on the jacket?

Michael Bush: You wanna put on the jacket?

And these were people who knew the man behind the music.

Karen Faye: Michael Bush, you're gonna like this. This is you working.

Knew him stripped of the artifice he so cleverly showed the world, unguarded moments captured by Karen Faye.

Michael Jackson: I'm not lit properly. This isn't fair.

Karen Faye: Oh, that's right. Where is the bounce card?

ABC News paid to license footage and photos from his three friends' private collections. His inner circle was determined Jackson would exit as the world had known him, as a showman.

[end of video]



Michael Bush: The work that me and Karen did with Michael at Forest Lawn I think bonded us for life.

Dennis Tompkins: Nine hours, wasn't it?

Michael Bush: Nine hours.

Karen Faye: Nine hours.

Cynthia McFadden: You didn't know you'd be the actual person to dress him that last time.

Michael Bush: I never expected, even when we did the costume, to do that. I thought, you know, hand it through a door. I'm done.

Karen Faye: And then I assisted you.

Michael Bush: And I think the hardest thing is, I mean, they asked me to help. Everyone is gone. We have to get him in the coffin. So I had to help pick him up and place him in the coffin. And to me, it's like, well, I got to do this for my best friend.

The final touch, Tompkins designed this crown to bid the King of Pop farewell.

Cynthia McFadden: May I pick it up?

Dennis Tompkins: Yes.

Cynthia McFadden: It looks like (inaudible) here. It's not real, is it?

Dennis Tompkins: It's faux, faux Urman (PH).

Cynthia McFadden: It's a show crown.

Michael Bush: Show crown.

For perhaps the greatest showman of them all. You can't help but think he would have loved seeing his children proudly carry that crown.

Michael Bush: When the casket was brought in at Forest Lawn into the service, Prince and Paris and Blanket lifted it and put it on the center of the flowers on the coffin.

Cynthia McFadden: That must have been a moment.

Dennis Tompkins: Definitely.

Michael Bush: Yeah.

This is the first time Tompkins, Faye, and Bush have talked about their employer and friend.

Cynthia McFadden: So, Karen, tell me about the first time you met him.

Karen Faye: I met him in the summer of 1982.

She'd been called in to do his hair and makeup for the cover of "Thriller," which would become the biggest selling album of all time, and he'd brought along a surprise, a baby tiger.

Karen Faye: I was more fascinated with that tiger than I was with him. So I think he really enjoyed that my attention wasn't totally focused on him.

Cynthia McFadden: In fact, a little known fact, you flashed him that first day.

Karen Faye: Oh, okay. I undid the top of my jeans and I just flashed - I happened to have worn some tiger underwear that day. And he went, ah. He was just so embarrassed by that. I quickly buttoned it up, but I think that's why he called me back the next job.

Cynthia McFadden: You think?

Karen Faye: I think so.

Cynthia McFadden: He liked people who had a sense of humor.

Karen Faye: Yes, absolutely.

He also liked people who had a sense of style. For more than two decades, the majority of Jackson's most memorable outfits came out of the workshop run by Dennis Tompkins.

Cynthia McFadden: If you had to sum up his style, what was it?

Dennis Tompkins: Liberace has gone to war.

Karen Faye: Liberace has gone to war.

Cynthia McFadden: Liberace has gone to war. There you go.

Dennis Tompkins: And I say that's pretty good.

His genius as an artist is unquestioned, but we wanted to know about the persistent rumors that followed him.

Cynthia McFadden: There's been a lot of talk about whether or not he was abusing drugs. Nobody was in a more intimate position than the three of you to know.

Cynthia McFadden: And popular wisdom was that after the Pepsi commercial, where his hair caught on fire, he had to take painkillers.

Karen Faye: That's not true.

Cynthia McFadden: That's not true?

Karen Faye: That's not true because that's not where it initially started.

Faye insists Jackson's use of prescription drugs began in 1993, nine years after the Pepsi commercial.

Karen Faye: Just before he went on tour for "Dangerous" he had an operation in order to help the scarring. But he didn't have enough time to heal. We were getting on a plane and going right to Bangkok. So in order to keep going, he started using some painkillers, because it was very painful when the nerve endings are severed.

Cynthia McFadden: Do you know what he was taking?

Karen Faye: Oh, no. No, I don't.

Cynthia McFadden: It wasn't out in the open? It wasn't...

Michael Bush: No.

Karen Faye: No, no.

But it was while they were in Bangkok, Jackson's world exploded.

Ron Claiborne: Police sources say the charges involve a 13-year-old boy.

Amidst reports that California authorities were investigating him for sexually abusing a 13-year-old boy.

Karen Faye: So now we're talking physical pain and now we're talking emotional pain.

Michael Bush: The day that that came out, he was stepping onstage in front of like 80,000 people.

Jackson went through with the performance, but the price was high.

Karen Faye: It was devastating because he had to go out every day in front of a world and the media who was telling everybody that he was a pedophile, but he still went out and had to face everybody.

Aided, Faye says, by painkillers.

Karen Faye: It gave him some sort of ability to get through it.

But even then, Jackson couldn't sleep, say Bush and Faye, and the combined toll of the allegations and touring was showing, at least backstage.

Karen Faye: You have to understand his adrenaline was so intense, sometimes it would take him two days...

Michael Bush: Mm-hmm, two days to go to sleep.

Karen Faye: ...for his adrenaline to come down from one show.

In 1994, Jackson settled out of court with his accuser, but nearly a decade later, yet another boy came forward, also alleging sexual abuse.

Michael Jackson: The most loving thing to do is to share your bed with someone.

That remark from a British documentary was so incendiary, it fueled Jackson's prosecution.

Michael Bush: You say the word bed, a lot of people think sexual. And that was the farthest thing from Michael's mind. I mean, we would go do an awards show, you come back, everyone jump on there with 15 people on the bed watching the show or cartoons or whatever, a movie he had to show.

Cynthia McFadden: You never saw, you never heard anything over the course of a 25-year relationship that made you think that Michael Jackson was a pedophile.

Michael Bush: No, nothing.

Dennis Tompkins: No.

Karen Faye: Nothing. I absolutely feel I would have seen something over the years, but not a thing.

Not guilty, a dramatic victory for Michael Jackson.

And after a three and a half month trial, Jackson was acquitted, but the taint of the accusation continued to linger. Tonight, for the first time, his friends reveal how devastating the trial was for him. They were there at Neverland every morning, getting him ready. Faye says the routine was always the same, beginning at 3:00 AM.

Karen Faye: Before I washed his hair, we actually knelt down on the ground and he put his arms around me and I put my arms around him and he would put his head right here, and weep. And we would pray for God to help us, and for people to know the truth. And then we would get up and wipe our tears, and I would wash his hair.

Cynthia McFadden: Do you think he thought he was going to be convicted, Karen?

Karen Faye: He didn't know. I mean, it was so vicious. He had to walk the red carpet into that courtroom every day in front of all the cameras.

And every day for that long walk, he had a new outfit designed by his old pals, delivered every morning at 6:00 AM, a boost for his morale.

Michael Bush: And after you got him dressed, it's like, we love you. No, I love you more.

---------------------------------

Part2 http://www.youtube.com/watch?v=HFi8UQyZMZA&feature=relmfu

Cynthia McFadden: Did you think that he was vulnerable enough that he might die?

Karen Faye: Yes.

Cynthia McFadden:Yes?

Karen Faye: Yes.

In his art, Michael Jackson played repeatedly with the idea of metamorphosis, from "Thriller" to "Black or White," to "Ghosts," where he becomes a middle-aged white guy. And looking back, it seems as if Michael Jackson viewed his own face as yet another canvas, another opportunity to explore change. For the first time tonight, we talk to the woman who knew his face almost as well as he did. Karen Faye, his makeup artist for more than 25 years.

Cynthia McFadden: Of course, stage makeup is one thing, but makeup on men in life is looked at as very peculiar. Especially during the trial, when he's wearing eyeliner and what appears to be lipstick.

Karen Faye:It's very sensitive for me to even talk about, because these are things that are very, very private. He didn't like the line that was drawn between what's allowed for men and what's allowed for women. He really was very androgynous in the sense that he just took whatever is available to enhance himself as art.

Cynthia McFadden: So, in some ways, people have said that he saw himself as an artistic canvas.

Karen Faye: Absolutely, that's the explanation...

Dennis Tompkins: That's nicely put, yeah.

Karen Faye: ...also for the plastic surgery. He was always trying to perfect everything.

Cynthia McFadden: Plastic surgeons have looked at his face and said that the nose actually became almost nofunctioning because of the repeated plastic surgery.

Karen Faye: That's not true.

Cynthia McFadden: That's not true. He didn't have to wear a nose prosthesis?

Karen Faye: No. Absolutely not.

Cynthia McFadden: But a lot of people believe it. So let's straighten it out.

Karen Faye: You know what it was? It was the tape that he used to wear on his nose. And everybody thought that was...

Cynthia McFadden: Why tape?

Karen Faye: Because I guess after plastic surgery, it keeps it in form or else it would expand.

Cynthia McFadden: Because a lot of people think he went too far. You never said to him, Michael...

Karen Faye: I thought he was beautiful, and I would always tell him I thought he was beautiful. Personally, I think it went a little too far. But, like, I never, ever, because I understood it.

Faye says she saw Jackson announce his new tour on television on March 5th of last year.

Michael Jackson: This is it.

And soon got a call from him, asking if she'd team up with him once again for their fourth tour together.

Cynthia McFadden: From the time you first talked to him about going back to work in March to May, did you see a change?

Karen Faye: Yes.

Cynthia McFadden: Tell me about it.

Karen Faye: I think he was frightened.

Cynthia McFadden: Of?

Karen Faye: Being judged again. He said during the trial, "I can't believe the world is doing this to me." He said, "I gave everything that I had, I gave them my music, I danced for them, and this is what I get in return."

And not since the trial, she says, had she seen such fear in Jackson's eyes.

Karen Faye: And when it really got down to standing up in front of an audience, all that fear, all that doubt, all that cruelty that people directed at him, he was afraid. He didn't want to go through that again.

Cynthia McFadden: When you looked at Michael Jackson's face at the end, it looked sad.

Karen Faye: He was very sad.

Cynthia McFadden: He was starting to lose weight.

Karen Faye: Oh, he wasn't sleeping, and he was losing weight drastically. The week before he died, probably about 15 pounds, I would say.

Cynthia McFadden: And he didn't have 15 pounds to lose.

Karen Faye: No, no. In fact, when I met him in March, one of my very first concerns was that I thought he was too thin to really be able to do a show. But, you know, I thought, we'll have plenty of time once he starts working out, getting on the dance floor, he's gonna eat, he's gonna build himself up again. But I did tell Kenny Ortega, I said, "Kenny, we really have to get some weight on him."

The director, choreographer.

Karen Faye: And that was the main concern.

Cynthia McFadden: So there was a lot of pressure going into this.

Karen Faye: A lot of pressure.

Cynthia McFadden: This was going to be his first major appearance since the trial.

Karen Faye: A lot more shows than he wanted or agreed to do.

Cynthia McFadden: And the first time his kids were gonna see it.

Karen Faye: Yes.

Cynthia McFadden: So there was a lot on the line.

And Jackson wanted to top himself. Better dancing. Better costumes. Even the 3-D movie as part of the show.

Cynthia McFadden: Did you also feel that he was taking drugs at that time? Medication of some sort?

Karen Faye: I really don't, can't really go here, because of impending trial and things like that. So we can't, this is like a difficult area.

Cynthia McFadden: Well, were you concerned about him?

Karen Faye: I was extremely concerned with Michael's well being. I was very concerned with his well being.

Cynthia McFadden: You'd seen him in dicey situations before. Were you more concerned than you'd ever been?

Karen Faye: Absolutely, a lot more concerned.

Michael Bush: He was, like, bone thin and he'd grab me on the arm and say, "You promised me you wouldn't tell."

Cynthia McFadden: Tell what?

Michael Bush: What I'm seeing.

Cynthia McFadden: Did you tell anybody?

Karen Faye: Absolutely.

Cynthia McFadden: What did you say?

Karen Faye: I was talking to the people who had the power to do something about it.

Cynthia McFadden: What were your fears?

Karen Faye: I feared that Michael was physically unable to do the shows in his condition.

Cynthia McFadden: Did you think he was vulnerable enough that he might die?

Karen Faye: Yes.

Cynthia McFadden: Yes?

Karen Faye: Yes.

Michael Bush: There was just these telltale signs. When is someone going to pay attention? Because, to me, it was blatant.

Cynthia McFadden: What was blatant?

Michael Bush: The way he was, like, onstage rehearsing.

Cynthia McFadden: What was different about it?

Michael Bush: A lot of start/stops. Usually when you did a music video with Michael, they'd load the camera full of film. They would run it until it ran out. You didn't do two bars of the song and stop. That was Michael's energy. He fed off of what was going on.

Cynthia McFadden: He didn't have his usual stamina.

Michael Bush: No, and then you start speaking up, like she said, to the powers that be and it just seemed like it was falling on deaf ears or we'll fix that later, or there's more, something else would seem like it was more important.

Because when you see the video that was put out of the rehearsal of the "This Is It" concert, it sure looks like Michael Jackson is on top of the world.

Karen Faye: Okay, it's great editing.

Cynthia McFadden: It isn't the reality that we're seeing?

Karen Faye: Absolutely not. Even if you look at the songs, the way they're edited, he has three different outfits on for one song in most. They were taking bits and pieces from different rehearsal dates to be able to put it together to make it look like he got through a song. But - we really didn't get through a whole song. I think maybe, I think we got through two ballads all together.

And sure enough, here in the number "Smooth Criminal," five outfits for the same song. But ABC News spoke to three of Jackson's dancers who, in the final rehearsal before he died, say Jackson was going all out. And that they were shocked by his death. As for his weight loss, the concert's producers, AEG, say they, too, were concerned, and hired someone to monitor his eating. But Faye and Bush still insist Jackson was nowhere near ready.

Karen Faye: I didn't think he could do a show.

Cynthia McFadden: And this was not the Michael Jackson that you had worked with for 25 years.

Karen Faye: No. He didn't have the control that he was used to having.

On the 25th of June last year, Karen Faye was waiting for Jackson at the Staples Center to begin rehearsals, when she got the call she dreaded. Michael Jackson had been rushed to the hospital.

Reporter: Michael Jackson was brought here in full cardiac arrest.

Reporter: And is now in a coma at the UCLA.

Cynthia McFadden: When did you find out?

Karen Faye: Kenny kind of instructed us to keep going and rehearsing and getting ready. Do what we're supposed to do. We're not sure what's going on right now. Let's just carry on as usual. I was headed back to my room, my makeup room, and Kenny came out of his office, and he put his arms around me and held me up and whispered in my ear, "He's gone. We lost him." And my knees just collapsed.

Cynthia McFadden: Do you think Michael Jackson needed to die? Do you think that was inevitable, or could he have been saved?

Karen Faye: I think if people paid attention, we'd still have him.
(źródło)
Część1

Ponownie Chris Cuomo I Elizabeth Vargas

Chris Cuomo: Dobry wieczór, witamy w drugiej godzinie naszego programu specjalnego poświęconego Michaelowi Jacksonowi. Przejdziemy teraz do osobistej rozmowy z trzema osobami, które były związane z Michaelem Jacksonem ponad 25 lat.

Elisabeth Vargas: Tylko oni widzieli go takiego, jakim był naprawdę, za życia i po śmierci, bez blasku, bez makijażu. Dzisiaj wieczorem Cynthia McFadden ujawnia ich poufne historie. Są to ludzie, którzy przygotowywali Michaela Jacksona podczas życia i po śmierci.

To były najbardziej prywatne chwile dla najbardziej publicznej osoby. Rodzina Michaela Jacksona i najbliżsi przyjaciele spotkali się na cmentarzu Forest Lawn, żeby ostatecznie pożegnać się z nim. Żeby przygotować Jacksona, jego rodzina zwróciła się do trzech osób, które ubierały i malowały go ponad ćwierć wieku: Dennisa Tompkinsa, Michaela Busha i Karen Faye.

Cynthia McFadden: Karen, rodzina zwróciła się do ciebie i poprosiła, żebyś zrobiła Michaelowi Jacksonowi makijaż.

Karen Faye: Tak. Nikt inny nie mógł.

Cynthia McFadden: Jak ty to zrobiłaś?

Karen Faye: To był zaszczyt zrobić to. To był zaszczyt to zrobić. Wiedziałam, jak on chciał wyglądać. Tak też zrobiłam. Dla jego rodziny, dla jego dzieci.

Cynthia McFadden: A wy go ubraliście?

Michael Bush: Tak, rodzina zadzwoniła i powiedziała, pracowałeś z Michaelem przez tyle lat i potrzebujemy ciebie, żeby przygotować jego strój. I idziesz, coś jak, nie ma sprawy, jeśli on zawsze mnie potrzebował, potrzebuje mnie i teraz.

Cynthia McFadden: Więc, co wybrałeś?

Michael Bush: Cóż, jedyne co mogę powiedzieć w tym momencie, ponieważ rodzina chce zachować ...

Dennis Tompkins: Jego najbardziej ulubione.

Michael Bush: ... chce to zachować w tajemnicy, że to elementy wszystkiego tego, co było jego ulubionym, patrząc na przestrzeni lat. Wszystko było nowe.

Cynthia McFadden: Czy byliście z tego dumni?

Dennis Tompkins: Bardzo. Bardzo, bardzo.

Karen Faye: To było piękne.

Cynthia McFadden: Musiała być tam rękawiczka.

Wszyscy: Mm-mm. Nie

Cynthia McFadden: Nie?

Dennis Tompkins: Nie, on nie chciał tego.

Michael Bush: Widzisz, dla Michaela, rękawiczka była "Billie Jean". Reprezentowała tę piosenkę. Ona nie była ...

Cynthia McFadden: Nie była nim samym.

Michael Bush: To nie jest Michael, to jest piosenka, to moje przedstawienie, to "Billie Jean".



[Prywatne video Karen Faye]

Karen Faye: Chcesz włożyć na kurtkę?

Michael Bush: Chcesz włożyć na kurtkę?

I to byli ludzie, którzy znali tego człowieka poza muzyką.

Karen Faye: Michaelu Bush, zrobisz to tak. To twoja praca.

Znali go pozbawionego sztuczności, jaką on tak zręcznie pokazał światu, nie mającego się na baczności, w momentach uchwyconych przez Karen Faye.

Michael Jackson: Nie jestem odpowiednio oświetlony. To nie jest w porządku.

Karen Faye: Och, to prawda. Gdzie jest tło odbijające światło?

ABC News zapłaciła za uzyskanie pozwolenia na pokazanie materiału filmowego i zdjęć z prywatnych zbiorów trójki jego przyjaciół. Zdecydowali oni, żeby pokazać takiego Jacksona, ponieważ świat znał go jako showmana.

[koniec video]



Michael Bush: Myślę, że praca, jaką ja i Karen wykonaliśmy u Michaela na Forest Lawn połączyła nas na całe życie.

Dennis Tompkins: To było dziewięć godzin, prawda?

Michael Bush: Dziewięć godzin.

Karen Faye: Dziewięć godzin.

Cynthia McFadden: Nie wiedziałeś, że ty mógłbyś być właściwą osobą, żeby ubrać go ten ostatni raz.

Michael Bush: Nigdy nie myślałem, żeby to zrobić, nawet, kiedy mieliśmy przygotowane ubranie. Sądziłem, wiesz, że podam je przez drzwi. Zrobiłem to.

Karen Faye: I wtedy pomagałam tobie.

Michael Bush: I myślę, że najtrudniej jest, to znaczy, że poprosili mnie o pomoc. Wszyscy poszli. Musimy włożyć go do trumny. Musiałem więc pomóc podnieść go i położyć w trumnie. A dla mnie, to jest jak, dobrze, muszę to zrobić dla mojego najlepszego przyjaciela.

Końcowy akcent, Tompkins zaprojektował tę koronę, żeby pożegnać Króla Popu.

Cynthia McFadden: Czy mogę ją podnieść?

Dennis Tompkins: Tak.

Cynthia McFadden: To wygląda jak (niesłyszalne) tutaj. To nie jest prawdziwe?

Dennis Tompkins: To jest sztuczne, sztuczny [Dr Urman].

Cynthia McFadden: To widowiskowa korona.

Michael Bush: Pokazowa korona.

Dla być może największego artysty ze wszystkich. Nic nie poradzisz, ale myślę, że on byłby uszczęśliwiony widząc swoje dzieci z dumą niosące tę koronę.

Michael Bush: Gdy trumna została wniesiona na Forest Lawn przez obsługę, Prince, Paris i Blanket wstali i położyli ją na kwiatach, na środku trumny.

Cynthia McFadden: To musiał być moment.

Dennis Tompkins: Zdecydowanie.

Michael Bush: Tak.

Po raz pierwszy Tompkins, Faye i Bush rozmawiali o swoim pracodawcy i przyjacielu.

Cynthia McFadden: Dobrze, Karen, opowiedz mi o twoim pierwszym spotkaniu z nim.

Karen Faye: Spotkałam go latem w 1982 roku.

Została wezwana, żeby zrobić mu makijaż i ułożyć włosy na okładkę „Thrillera”, który stał się najlepiej sprzedającym się albumem wszech czasów, a on przyniósł ze sobą niespodziankę, małego tygryska.

Karen Faye: Byłam bardziej zafascynowana tym tygrysem niż nim. Dlatego myślę, że on naprawdę cieszył się, że moja uwaga nie koncentruje się wyłącznie na nim.

Cynthia McFadden: W rzeczy samej, mało znany fakt, błysnęłaś przed nim tego pierwszego dnia.

Karen Faye: Och, dobrze. Rozpięłam górną część moich dżinsów i po prostu błysnęłam - zdarzyło mi się mieć na sobie tego dnia jakąś tygrysią bieliznę. A on [zakrył twarz rękoma], ach. Był tym tak zawstydzony. Szybko je zapięłam, ale myślę, że to dlatego wezwał mnie ponownie przy następnym zadaniu.

Cynthia McFadden: Tak myślisz?

Karen Faye: Tak myślę.

Cynthia McFadden: On lubił ludzi, którzy mieli poczucie humoru.

Karen Faye: Tak, oczywiście.

Lubił też ludzi, którzy mieli wyczucie stylu. Przez ponad dwie dekady, większość z najbardziej pamiętnych strojów Jacksona wyszło z pracowni Dennisa Tompkinsa.

Cynthia McFadden: Gdybyś miał podsumować jego styl, jaki on był?

Dennis Tompkins: Wyniesiony z minionego stylu wojskowego.

Karen Faye: Swobodna odmiana minionego stylu wojskowego.

Cynthia McFadden: Swobodna odmiana minionego stylu wojskowego, No proszę.

Dennis Tompkins: I sądzę, że to było całkiem dobre.

Jego geniusz jako artysty jest niekwestionowany, ale chcieliśmy dowiedzieć się czegoś na temat uporczywych pogłosek, które krążyły o nim.

Cynthia McFadden: Dużo mówi się o tym, czy on nadużywał leków, czy też nie. Nikt nie był w bardziej zażyłych stosunkach z nim, niż wasza trójka, żeby to wiedzieć. Wiadomo było, że po reklamie Pepsi, kiedy jego włosy zapaliły się, musiał brać leki przeciwbólowe.

Karen Faye: To nieprawda.

Cynthia McFadden: To nieprawda?

Karen Faye: To nieprawda, ponieważ nie wtedy to się zaczęło.

Faye obstaje przy tym, że Jackson zaczął zażywać przepisane leki w 1993 roku, dziewięć lat po reklamie Pepsi.

Karen Faye: Tuż przed wyjazdem w trasę "Dangerous" miał operację, która miała złagodzić pozostające [po oparzeniu] blizny. Jednak nie miał wystarczająco dużo czasu, żeby wyzdrowieć. Wsiedliśmy do samolotu i udaliśmy się prosto do Bangkoku. Więc, żeby kontynuować trasę, zaczął zażywać jakieś leki przeciwbólowe, ponieważ to jest bardzo bolesne, kiedy zakończenia nerwów są zerwane.

Cynthia McFadden: Czy wiesz, co on brał?

Karen Faye: Och, nie. Nie, nie wiem.

Cynthia McFadden: To nie było na widoku? To nie były ...

Michael Bush: Nie.

Karen Faye: Nie, nie

Jednak to w tym czasie, gdy przebywali w Bangkoku, świat Jacksona został zniszczony.

Ron Claiborne: Policyjne źródła mówią, że oskarżenia dotyczą 13-letniego chłopca.

Wśród doniesień, to, że władze Kalifornii badały go z powodu seksualnego wykorzystywania 13-letniego chłopca.

Karen Faye: Dlatego mówimy teraz o fizycznym bólu i emocjonalnym bólu.

Michael Bush: W dniu, w którym to ujawniono, on zatańczył na scenie przed jakimiś 80.000 ludzi.

Jackson dobrnął do końca przedstawienia, ale cena była wysoka.

Karen Faye: To go załamywało, bo musiał codziennie pojawiać się przed światem i mediami, które mówiły wszystkim, że on był pedofilem, ale wciąż wychodził i musiał stawiać czoła wszystkim.

Wspomagany, mówi Faye, lekami przeciwbólowymi.

Karen Faye: One dawały mu swego rodzaju zdolność do przetrwania tego.

Jednak nawet wtedy Jackson nie mógł spać, a łączny koszt zarzutów i trasy okazywał przynajmniej za kulisami.

Karen Faye: Musisz zrozumieć, że poziom jego adrenaliny był tak wysoki, czasami to zabierało mu dwa dni ...

Michael Bush: Mm-hmm, dwa dni, żeby zasnąć.

Karen Faye: ... żeby zeszła z niego adrenalina po jednym występie.

W 1994 r. Jackson sfinalizował pozasądową ugodę z jego oskarżycielem, ale niemal dziesięć lat później, zgłosił się jeszcze jeden chłopiec, insynuując również wykorzystywanie seksualne.

Michael Jackson: Dzielić się z kimś swoim łóżkiem, to największy przejaw miłości, jaki okazujesz.

Ten komentarz, z angielskiego filmu dokumentalnego był tak podżegający, spowodował wniesienie oskarżenia przeciwko Jacksonowi.

Michael Bush: Mówisz słowo “łóżko”, wielu ludzi kojarzy je z seksem. A to była ostatnia rzecz, o jakiej Michael myślał. To znaczyło, poszlibyśmy na galę rozdania nagród, wracacie, wskakujemy wszyscy, z 15 osób do łóżka, oglądamy pokaz lub kreskówki, czy cokolwiek, film, który on miał pokazać.

Cynthia McFadden: Nigdy nie widzieliście, nigdy nie słyszeliście niczego w trakcie 25-letniego związku z nim, co was zastanowiło, spowodowało,żeby pomyśleć, że Michael Jackson był pedofilem.

Michael Bush: Nie, nic.

Dennis Tompkins: Nie.

Karen Faye: Nic. Dokładnie tak czuję, widziałam coś przez te lata, jednak nie to.

Niewinny, dramatyczne zwycięstwo Michaela Jacksona.

Po trwającym trzy i pół miesiąca procesie, Jackson został uniewinniony, jednak ślad po oskarżeniu pozostał. Dziś, po raz pierwszy, jego przyjaciele ujawniają, jak niszczący był dla niego ten proces. Byli tam, w Neverlandzie każdego ranka, przygotowując go. Faye mówi, że kolejność czynności była zawsze taka sama, początek o godzinie 3:00 rano.

Karen Faye: Zanim umyłam mu włosy, klękaliśmy na podłodze, on obejmował mnie ramionami, a ja obejmowałam jego i kładł właśnie tutaj swoją głowę i płakaliśmy. I modliliśmy się do Boga, żeby nam pomógł i do ludzi, żeby poznali prawdę. A później wstawaliśmy i ocieraliśmy nasze łzy, a ja myłam mu włosy.

Cynthia McFadden: Czy sądzisz, że on myślał, że będzie skazany, Karen?

Karen Faye: Nie wiedział. To znaczy, to było takie okrutne. On musiał codziennie przechodzić po czerwonym dywanie do sali rozpraw, przed tymi wszystkimi kamerami.

I codziennie na tę długą drogę miał nowy strój zaprojektowany przez jego starych kumpli, dostarczany każdego ranka o 06:00, żeby polepszyć mu nastrój.

Michael Bush: A kiedy był już ubrany, było tak samo: kochamy ciebie. Nie, ja kocham was bardziej.

-------------------------------------------

Część2

Cynthia McFadden: Czy myślałaś, że on był na tyle słaby, że mógłby umrzeć?

Karen Faye: Tak.

Cynthia McFadden: Tak?

Karen Faye: Tak.

W swojej sztuce, Michael Jackson bawił się wielokrotnie ideą metamorfozy, od „Thrillera”, przez „Black or White”, do „Ghosts”, gdzie staje się białym facetem w średnim wieku. I patrząc wstecz, wydaje się, że Michael Jackson oglądał swoją własną twarz, jak jeszcze jeden obraz na płótnie, kolejna sposobność do zbadania zmian. Po raz pierwszy dzisiaj rozmawiamy z kobietą, która znała jego twarz, prawie tak dobrze jak on. Karen Faye, jego makijażystka od ponad 25 lat.

Cynthia McFadden: Oczywiście, makijaż sceniczny to jedno, ale makijaż u mężczyzn w życiu codziennym jest postrzegany jako osobliwość. Szczególnie w czasie procesu, kiedy on ma podkreślone kredką oczy i zdaje się, szminkę na ustach.

Karen Faye: To bardzo emocjonalne dla mnie, mówić właśnie o tym, ponieważ to są sprawy, które są bardzo, bardzo osobiste. Nie podobała mu się granica, która była wytyczona między tym, co jest dozwolone dla mężczyzn i tym, co jest dozwolone dla kobiet. On naprawdę był bardzo androgeniczny w tym sensie, że po prostu brał, co tylko jest dostępne, żeby ulepszyć samego siebie, jak dzieło sztuki.

Cynthia McFadden: Więc, ludzie mówili, że on w pewnym sensie, widział siebie jak artystyczny obraz na płótnie.

Karen Faye: Oczywiście, to jest wyjaśnienie...

Dennis Tompkins: To ładnie powiedziane, tak.

Karen Faye: ...również dla operacji plastycznych. On zawsze starał się być perfekcyjny we wszystkim.

Cynthia McFadden: Chirurdzy plastyczni patrzyli na jego twarz i mówili, że nos faktycznie prawie nie funkcjonował z powodu powtarzających się operacji plastycznych.

Karen Faye:To nieprawda.

Cynthia McFadden: To nieprawda. Nie musiał nosić protezy nosa?

Karen Faye: Nie. Oczywiście, że nie.

Cynthia McFadden: Jednak wiele osób wierzy w to. Warto więc to wyprostować.

Karen Faye: Wiesz, co to było? To była opaska, którą on nosił na nosie. A każdy myślał, że to była ...

Cynthia McFadden: Po co opaska?

Karen Faye: Ponieważ sądzę, że po operacji plastycznej, ona utrzymuje kształt nosa, bo inaczej on mógłby się rozszerzać.

Cynthia McFadden: Ponieważ wiele osób uważa, że on posunął się za daleko. Nigdy nie powiedziałaś mu, Michael ...

Karen Faye: Uważałam, że był piękny i zawsze mu to mówiłam, uważałam, że był piękny. Osobiście myślę, że to poszło trochę za daleko. Jednak, coś podobnego, nigdy, nigdy, ponieważ to rozumiałam.

Faye mówi, że widziała w telewizji jak Jackson ogłasza swoją nową trasę, 5 marca ubiegłego roku.

Michael Jackson: To jest to.

I wkrótce zadzwonił do niej pytając, czy stworzy z nim ponownie zespół na ich czwartą wspólną trasę.

Cynthia McFadden: Od czasu twojej pierwszej rozmowy z nim na temat powrotu do pracy, od marca do maja, widziałaś zmianę?

Karen Faye: Tak.

Cynthia McFadden: Opowiedz mi o tym.

Karen Faye: Myślę, że on był przerażony.

Cynthia McFadden: Czym?

Karen Faye: Ponownym osądzaniem. Powiedział podczas procesu: "Nie wierzę, że świat mi to robi". Powiedział: "Dałem wszystko co miałem, dałem im moją muzykę, tańczyłem dla nich i oto, co dostaję w zamian."

I mówi, że od czasu procesu, nie widziała takiego lęku w oczach Jacksona.

Karen Faye: I kiedy skoncentrował się na tym, żeby wystąpić przed publicznością, cały ten strach, wszystkie te wątpliwości, całe to okrucieństwo tych ludzi skumulowało się w nim, bał się. Nie chciał przejść przez to jeszcze raz.

Cynthia McFadden: Na końcu, kiedy patrzyłaś na twarz Michaela Jacksona, wyglądał na smutnego.

Karen Faye: Był bardzo smutny.

Cynthia McFadden: Zaczął tracić na wadze.

Karen Faye: Och, on nie sypiał i drastycznie tracił na wadze. Powiedziałabym, że tydzień przed śmiercią, prawdopodobnie około 15 funtów.

Cynthia McFadden: A on nie miał 15 funtów do stracenia.

Karen Faye: Nie, nie. Prawdę mówiąc, gdy spotkałam go w marcu, jedną z moich pierwszych myśli była obawa, że on jest zbyt szczupły, żeby rzeczywiście był w stanie zrobić pokaz. Tylko, wiesz, myślałam, że będziemy mieli mnóstwo czasu, jak tylko zacznie pracować, robić postępy na parkiecie, zacznie jeść, wzmocni siebie ponownie. Powiedziałam jednak Kenny’emu Ortedze, powiedziałam: „Kenny, naprawdę musimy trochę zwiększyć jego wagę.”

Reżyser, choreograf.

Karen Faye: I to był główny problem.

Cynthia McFadden: Więc na to położono duży nacisk.

Karen Faye: Duży nacisk.

Cynthia McFadden: To miał być jego pierwszy znaczący występ od czasu procesu.

Karen Faye: O wiele więcej występów, niż on chciał czy zgodził się zrobić.

Cynthia McFadden: I po raz pierwszy jego dzieci miały to zobaczyć.

Karen Faye: Tak.

Cynthia McFadden: Więc ryzyko było duże.

I sam Jackson chciał znaleźć się na szczycie. Lepszy taniec. Lepsze kostiumy. Nawet film w 3D jako część występu.

Cynthia McFadden: Czy miałaś świadomość, że on brał w tym czasie leki? Pewnego rodzaju lekarstwa?

Karen Faye: Naprawdę nie, naprawdę nie mogę mówić o tym tutaj, z powodu zbliżającego się procesu i tego typu spraw. Dlatego nie możemy, to jest jak grząski grunt.

Cynthia McFadden: Dobrze, troszczyłaś się o niego?

Karen Faye: Troszczyłam się ogromnie o dobre samopoczucie Michaela. Bardzo się troszczyłam o jego dobre samopoczucie.

Cynthia McFadden: Widywałaś go wcześniej w ryzykownych sytuacjach. Czy byłaś bardziej zaniepokojona niż kiedyś bywałaś?

Karen Faye: Oczywiście, dużo bardziej zaniepokojona.

Michael Bush: On był chudy, skóra i kości, chwycił mnie za ramię i mówi: „ Obiecałeś mi, że nie powiesz.”

Cynthia McFadden: Powiesz czego?

Michael Bush: Co widzę.

Cynthia McFadden: Czy powiedzieliście komuś?

Karen Faye: Oczywiście.

Cynthia McFadden: Komu powiedziałaś?

Karen Faye: Rozmawiałam z ludźmi, którzy mieli możność coś z tym zrobić.

Cynthia McFadden: Jakie były twoje obawy?

Karen Faye: Bałam się, że Michael w jego stanie, nie mógł fizycznie podołać występom.

Cynthia McFadden: Czy myślałaś, że był na tyle słaby, że mógłby umrzeć?

Karen Faye:Tak.

Cynthia McFadden: Tak?

Karen Faye:Tak.

Michael Bush: Po prostu były te ostrzegawcze sygnały. Kiedy ktoś zamierzał zwrócić uwagę? Ponieważ dla mnie to było ewidentne.

Cynthia McFadden: Co było ewidentne?

Michael Bush: Sposób, w jaki on odbywał próby na scenie.

Cynthia McFadden: Co było w tym innego?

Michael Bush: Dużo startów i zatrzymań. Zwykle, kiedy robiono film muzyczny z Michaelem, zakładali taśmę do kamery na cały film. Była w ruchu, dopóki on się nie skończył. Nie zatrzymywano jej po dwóch taktach piosenki. To była energia Michaela. Zasilało go to, co się działo.

Cynthia McFadden: Nie miał swojej charakterystycznej energii..

Michael Bush: Nie, wtedy zaczęto mówić o tym głośno, jak ona powiedziała, kierownictwu i wydawało się, że to do nich nie dociera, ewentualnie, załatwimy to później, bo jest jeszcze coś innego i wyglądało na to, że to było ważniejsze.

Ponieważ, kiedy oglądacie film z próby do koncertu „This Is It”, który został wydany, to na pewno wygląda to tak, że Michael Jackson jest niezmiernie szczęśliwy.

Karen Faye: Zgadza się, to znakomity montaż.

Cynthia McFadden: Nie jest rzeczywistością to, co widzimy?

Karen Faye: Oczywiście, że nie. Nawet jeśli popatrzysz na utwory, sposób ich montowania, on ma w większości trzy różne stroje do jednej piosenki. Brali kawałki z różnych dni prób, żeby móc wrzucić to razem, aby to wyglądało tak, jakby on zaśpiewał całą piosenkę. Jednak - tak naprawdę, nie przebrnęliśmy przez cały utwór. Myślę, że być może, myślę, że, ogółem przez dwie ballady.

I rzeczywiście, tutaj w "Smooth Criminal", pięć strojów do tej samej piosenki. Jednak ABC News rozmawiał z trzema tancerzami Jacksona, którzy mówią, że na ostatniej próbie przed jego śmiercią, Jackson poszedł na całość. I że byli zszokowani jego śmiercią. Jeśli chodzi o spadek jego wagi, AEG, producent koncertu, twierdzi, że także byli zaniepokojeni i zatrudnili kogoś, żeby nadzorował jego jedzenie. Jednak Faye i Bush ciągle podkreślają, że Jackson nie był jeszcze gotowy.

Karen Faye: Nie sądziłam, żeby mógł poradzić sobie z występem.

Cynthia McFadden: I to nie był Michael Jackson, z którym pracowałaś przez 25 lat.

Karen Faye: Nie. Nie miał nad sobą kontroli, do jakiej był przyzwyczajony.

25 czerwca ubiegłego roku, Karen Faye czekała na Jacksona w Staples Center, żeby zacząć próby, kiedy dostała telefon, przeraziła się. Michael Jackson został pośpiesznie przewieziony do szpitala.

Reporter: Michael Jackson został tu przewieziony z zatrzymaniem akcji serca.

Reporter: I jest obecnie w UCLA, w stanie śpiączki.

Cynthia McFadden: Kiedy się dowiedziałaś?

Karen Faye: Kenny łagodnie polecił nam, żebyśmy nie poddawali się i kontynuowali próbę i przygotowywali się. Róbmy to, co mamy robić. Nie jesteśmy pewni, co się teraz dzieje. Zachowujmy się po prostu tak, jak zwykle. Poszłam z powrotem do mojego pokoju, mojej charakteryzatorni, a Kenny wyszedł ze swojego biura i objął mnie, przytrzymał i szepnął mi do ucha: "Jego nie ma. Straciliśmy go." A mi po prostu omdlały kolana.

Cynthia McFadden: Czy myślisz, że Michael Jackson musiał umrzeć? Czy uważasz, że to było nieuniknione, czy mógł być uratowany?

Karen Faye: Myślę, że gdyby ludzie zwracali uwagę, nadal byśmy go mieli.

Autor tłumaczenia: kato


Masz uwagi do tekstu? Podoba Ci się tłumaczenie? A może zauważyłeś błąd? Napisz!


Please leave following field blank:

Komentarze

20/01/13 06:29 Patrycja87
Ostatnie słowa mówią wszystko ... Gdyby ludzie zwrócili uwagę nadal byśmy go mieli ... Cóż więcej można dodać ... Choć ze swojej strony dodałabym do tego zdania kilka słów od siebie. Gdyby ludzie zwrócili uwagę i gdyby MJ przyznał otwarcie , że potrzebuje pomocy ... Wiadomo , że był uparty. Był perfekcjonistą w każdym calu ale nie poza sceną. Scena była bezpieczna, ale była tylko jedną stroną medalu. W rzeczywistości nie panował nad swoim życiem. Nie jestem w stanie sobie wyobrazić tego by po latach oskarżeń, nagonki i zrównywania z ziemią móc podjąć się powrotu na szczyt bez jakichkolwiek konsekwencji. Powrót na szczyt to jedno, ucieczka przed problemem to drugie, naiwność i łatwowierność to trzecie - złożone w całość daje mieszankę zabójczą i bardzo niebezpieczną. Czy zdawał sobie z tego sprawę ? Z pewnością , jednak zabrakło siły i zainteresowania innych by przekonać go,że to droga w jednym kierunku i pora z niej zejść by nie świecić w blasku fleszy czy śpiewać kolejnych hitów - by ŻYĆ !!! Z wywiadu wynika, że przyjaciele reagowali, próbowali zainteresować tym innych , by ktoś zwrócił uwagę w jakim MJ jest stanie i co może się stać jeśli , ktoś tego nie zatrzyma. To trudne, jednak prawda jest taka , że w Ameryce jak nie wiadomo o co chodzi to chodzi o kasę , a jeszcze brutalniej uzupełnia to fakt , że "martwy artysta to lepszy artysta" . Jedno wielkie bagno i suf. Tylko , ktoś żyjący tam od lat może to wiedzieć - kraj gdzie aby wypić alkohol musisz mieć skończone 21 lat a by pójść do wojska i zabijać ludzi - 18. Absurd. Czemu to piszę , gdyż aby przeżyć w tzw show biznesie trzebabyłoby być albo nieśmiertelnym albo mieć psychikę ze stali. I kogoś , kto bez względu na wszystko byłby przy tobie i wspierał bezinteresownie a nie dla kasy. Pisać o tym można wiele. Ale czy samo pisanie coś zmieni ? Trafiłam kiedyś na mądre przysłowie - ACTIONS SPEAKS LUDER THAN WORDS. Tak jak napisałam na początku - komentarz jest zbędny. Słowa nawet najpiękniejsze , często są tylko słowami i brakuje ludzi którzy potrafią przekuć je w czyn. Historia przyjaciół MJa to jeden z najpiękniejszych aktów oddania , przyjaźni, miłości i przywiązania. Troski i wsparcia. Czegoś co w dzisiejszym świecie próżno już szukać. Akt oddania i szacunku. W najpiękniejszej wersji. Myślę, nie ... jestem pewna , że MJ był wdzięczny za to co dla niego robili ,"przed" i "po" 25.06.2009. Wdzięczny i szczęśliwy. Choć teraz patrząc z perspektywy czasu myślę, że to nie tylko "inni" zawinili ale i w dużej mierze On sam. Nie chcę być źle zrozumiana. Sama po sobie i po swoich doświadczeniach widzę , wiem i czuję , że czasami jestem zbyt dumna by powiedzieć - pomocy , zbyt perfekcyja by zauważyć jak to mnie niszczy, zbyt zmanipulowana i rozdarta by odróżnić rzeczy dobre od złych, zbyt łatowierna wtedy gdy powinnam być czujna, zbyt słaba by przyznać przed samą sobą , że jest źle i jeśli ktoś czegoś nie zrobi zniszczę sama siebie, bo inni tylko czekają by widzieć mój upadek ... Dziwne znajome prawda ? W przypadku MJa ucieczka w iluzję, przed problemami, udawanie że jest ok podczas gdy wszystko się sypało, wmawianie że jest dobrze , rozdarcie , naiwność, łatowierność, bezsilność + "aprobata" większości czekającej na jego upadek i zyski z tym związane plus narastająca bezsilność tych , którym na nim naprawdę zależało doprowadziły do takiego a nie innego końca. Wielu może się ze mną nie zgodzić. Mają prawo do tego. Jednak teraz widzę, że czasami warto przyznać się do błędu i do bezsilności i pozwolić sobie pomóc niż brnąć w leki, otępiające, uzależniające , niszczące podawane przez tych co nie umieli powiedzieć - stop ! i zareagować a nie przyglądać się destrukcji jaka nastąpiła potem. On sam nie umiał tego zrobić bo myślał , że to mu pomaga i doprowadzi do wyleczenia. Zabrakło kogoś kto poza uświadomieniem mu tego , że się zabija pomógłby mu z tego wyjść i on by na to pozwolił. By ocalić siebie ... By być ojcem dla swych dzieci a nie tylko bolesnym wspomnieniem na fotografii, filmie , piosence czy ubraniu ...bo czy można przytulić się do ekranu telewizora, fotografii, czy płyty ? Można, jednak serce wtedy nie zabije, nie poczuje się dotyku dłoni na twarzy , nie poczuje się ciepła i miłości , nie usłyszy się słów czy pocałunku w policzek na dzień dobry i dobranoc ... jedyne co się wtedy czuje to pustka i ból oraz świadomość , że coś się skończyło zanim zdążyło się rozpocząć ... I to boli. Bardzo. Gdyż wiem co to znaczy ...

19/10/12 14:59 smutno mi / marjol
Czytam jeszcze raz już od godziny ... bo odtwarzam sobie praaawie każdą chwilę tych wypowiedzi ! widzę jak Karen to robi , pochylając się nad Michaelem i łzy Jej spływają po poluczkach .... szkoda że ktoraś , jak w bajce ... spadając na Jego twarz ... nie ożywiła Go ???

13/10/12 21:39 cicha
Dzięki za tłumaczenie i ogrom pracy tłumaczki!

16/10/11 17:24 gość
Kochany Michael.Dał światu wszystko, co miał najlepszego.Odszedł w tak bezsensowny sposób.Miał tylu ludzi przy sobie, tylu doradców, prywatnego "lekarza".Chciał tylko odpocząć, a został uśpiony na zawsze.

15/10/11 07:29 IB
To bardzo wzruszający wywiad i zarazem bardzo smutny. To dobrze, że najlepsi przyjaciele przygotowali Michaela do ostatniej drogi, a nie ktoś obcy. Na pewno było to bardzo trudne. Ich wspomnienia o Michaelu z This Is It też są bardzo smutne.Biedny Michael, ile On się musiał nacierpieć za życia! Tak bardzo mi Go żal.

14/10/11 23:39 marjol
Dziękuję kato <3 za ciąg dalszy <3 dzisiaj wszyscy są mocni , wydaje im się , że mogli to czy tamto , ale tak naprawdę kiedy maszyna poszła w ruch , sępy nie dały się oderwać od ofiary . Koszmar ! Jestem na "nich" wściekła , strasznie ...bezradna ...

14/10/11 23:32 Dorota
kato bardzo dziękuję za całość.

14/10/11 20:24 gość
Bezradność wobec nadciągającej tragedii jest straszna...a oni jeszcze po tej tragedii byli z nim. Brakuje słów...

14/10/11 19:37 Fanka MJ'a
Dziękuję Kato...

14/10/11 17:51 Dorota
Może jedyni najbliżsi i najwierniejsi przyjaciele w życiu Michaela Jacksona. Darzę ich wielkim szacunkiem.

14/10/11 16:52 Michaelina
To piękne i bardzo wzruszające.Dziękuje za tłumaczenie Kato.Nibylandia Michaela Jacksona: http://mojeblogowanie-michaelina.blogspot.com/2011/10/procesdokonczenie-zeznan-murrayacz10.html

14/10/11 12:52 alicja
Bardzo lubię te garnitury i kamizelki z procesu w 2005 r.Wyglądał w nich tak pięknie i tak elegancko.Dojrzale i z wielką klasą.Biedny Michael,tyle rozpaczy i tyle niepewności każdego dnia,dla niewinnego człowieka,czy ktoś poza Nim byłby w stanie to znieść? Dziękuję za tłumaczenie.Pozdrawiam.

14/10/11 11:53 marjol dziękuję za wywiad i jego tłumaczenie *
mam żal do siebie , to że nie było mnie przy Nim gdy tak nas potrzebował <3

14/10/11 11:51 marjol <3 skruszona spowiedź <3
Boże słodki nigdy przenigdy nie dowiemy się ile to musiało kosztować tych troje ludzi przygotowanie do ostatniej drogi TAK DROGIEGO IM CZŁOWIEKA ! My zalewaliśmy się łzami , ale nasze umysły , oczy były daleko od tego co Oni musieli przechodzić ! Dopiero teraz dociera do nas cała prawda o Jego poświęceniu i konsekwencjach Jego pokazów , koncertów , dla nas , żeby nas uszczęśliwiać <3Mógł przeciez wydawać Albumy , tworzyć teledyski a i tak zarabiałby miliony bez tych strasznych konsekwencji ! Teraz do mnie dociera jaki to był ogromny koszt , nie sypianie od taaak. dłuuugiego czasu ? Niewyobrażalne ! ... co do zeznań w sprawie molestowania , to czy Oni byli świadkami obrony ? Bo to bardzo ważne : od 3:00 rano codziennie widzieli , znali grafik i w końcu takie rzeczy się dostrzega ? Nie byłam z Michasiem tak blisko , ALE NIGDY PRZENIGDY NIE WĄTPIŁAM W JEGO N I E W I N N O Ś Ć , ale tez nigdy się nad tym nie zastanawiałam bo nie było nad czym . Jedyny błąd za który

13/10/11 23:40 gość
Michael i Karen modlili się płacząc podczas procesu.. dziękuję za to tłumaczenie prawdy o cierpiącym, natchnionym Mistrzu...

13/10/11 23:01 ♥ Jolanta ♥
Tych troje darzyło Michael'a ogromną miłością,podziwiam Ich za oddanie Mu w ten sposob ostatniej posługi,serce może wtedy pęknąć,kiedy musisz włożyć kochaną osobę do trumny,a jednocześnie był to zaszczyt; dziękuję za tlumaczenie chociaż części