En Pl
Strona główna | Tablica | Hyde Park | O stronie

Michael Jackson: Now 17, Quietest J-5 plots his future Michael Jackson: Teraz 17-letni, najbardziej małomówny z J-5 kreśli swoją przyszłość
Author: Walter Burrell(1976) Autor: Walter Burrell(1976)
Artykuł o Michaelu, który ukazał się w magazynie SOUL z 10 maja 1976 roku.
At first glance, Michael Jackson, easily the most soft-spoken, gentle and sensitive of the famous family of entertainers, seems in direct contrast with his surroundings. The black, wrought-iron gate with its impersonal talk box which squawks in audible sentences at before yawning its slow-moving opening gestures so your car can pass into the family estate, the three huge guard dogs barking up a lather in a small, chain-link enclosure at the end of the drive., the frenetic activity of hired help and countless family members as they move through smoothly choreographed duties. Then, off in the main living room of a rambling , ranch-style home with more hallways and wings than one can count at first visit, sits a slim healthy body wearing the most innocent and peaceful smile one can possibility imagine.

Looking at the perfect neatness and fit of his earth-colored vest and pants (the coat is absent, but you can imagine its presence), one expects nothing less than a low-key, tranquil voice with which to exchange the customary greeting. And that is exactly what one hears.

This, then, is Michael Jackson.

The soft yellow and white décor of the room, decorated by his industrious mother as part of an exercise for a home decorating class, is matched in subtleness by Michael’s gentle mannerisms. Certainly one would not expect to see him in a room boasting searing reds or obnoxious oranges. No. This room is perfect. And once the public relations people, relatives and pets are finally off to other places. Michael begins to talk – about his family, his much adored birds, leaving Motown, his relationship with brother Jermaine, who recently left the Jackson 5.

His birds are scattered throughout the house and grounds. In a study off from the family room sits a yellow and pale green parrot munching contentedly on peanuts poked into his cavernous mouth by little sister Janet. Nearby roosts a large, red-blue-yellow bird whose response to even the kindest gesture is an ear-piercing screech followed by an open, lunging beak. Behind the main house in neat aviaries stocked with delectable fruits and seeds are some rather strange birds looking much like crosses between California vultures and pigeons. Not far from the killer dogs are housed three gorgeous peacocks (two multi-colored and one pure white).

Michael spends a great deal of time with the birds. He even draws pictures of them, at least one of which he has given to his good friend Diana Ross. It isn’t surprising that most of his favorite television shows are centered around animals: shows like “Wild Kingdom” and “Wild World of Animals.”

Michael is a peaceful young man and as such one can’t help, but wonder what effect the recent resignation of brother Jermaine from the group has had on Mike. “None at all,” he’s quick to offer. “He still comes over. We talk to one another. We go different places together. That’s very important because that’s the basis of our whole organisation: good friendship and a strong family. The show business part is important, but even more important is that the family stick together at all times.”

That same attitude of family unity follows through when Michael is questioned regarding the many things which are written about him and the other Jacksons in magazines and newspapers. “Sometimes I read it,” he admits. “It’s interesting. Some of it’s true. What bothers me is when it’s just lies that are made up, but I don’t write to the editors or anything like that. I just let it be ‘cause that’s a part of show business that’s going to happen no matter what. You have to adjust to it.” He also admits that he seldom notices the names of specific writers or journalists, though he is more familiar with the SOUL, staff.

One of Michael’s pet peeves is show business personalities who become infatuated with themselves and their achievements and start to let it all go to their heads. “When show business personalities get a certain amount of fame and think they’re exalted and higher than other people,” says Michael. “I feel that’s very wrong. They shouldn’t take that kind of attitude because it’s ignorant. I’ve watched some people go through those kinds of changes and I ask myself what makes them think their blood is any richer than anybody else’s? But I never talk to them about it. Those people just seem to be hard-headed.”

At the urging of Jackson family publicist Steve Manning and SOUL photographer Bob Holland, proceeding are shifted to the warm California sunlight surrounding the family swimming pool, where Michael submits to photographs as his dialogue continues easily. He talks of his interest in writing. “Edgar Allan Poe-type stories,” he explains. “The teacher makes me read them in class. I never want to. Never. But she insists. So I do and afterward everyone starts clapping and that makes me want to improve and get better.”

He also writes music and hopes to come up with material to be included on the group’s next album, their first away from Motown. There is also a strong possibility, informs Michael, that other members on the group will also contribute tunes for the new album.

When it comes to personal friends, Michael’s span the gamut from teenagers to older people. Though he has many associates in his own age range, he also mixes well with older folk, feeling he can learn much from them. “One of the most important things,” he says earnestly, “is to listen to counsel.”

And what does he look for in a friend? “Good humor. Humility. And kindness. That’s very important. There are only certain people we let come past our gate. It depends on what kind of human being the person is. Who you let inside your house is very important.”

One might easily assume that since he hails from a family of nine children, he might have at one time or another silently wished that there were fewer kids in the Jackson clan.

“Not really,” he responds without hesitation. “I think there’s much fun to be had in a big family. You can do different things and relate to one another. We used to kid around and say things like ‘If it wasn’t for you I would get to eat all the fruit in the house’ or ‘It would be great to have the peanut butter to myself,’ but that was all in kidding and we never felt sorry for being a part of a big family.”

In fact, Michael insists that he would himself consider fathering a large family. “I don’t really know,” he says hesitatingly, “but I think I’d like to have a pretty big one.” He is even seriously thinking of the idea of adoption. “Sure. That would by great. There are s omany children all over the world who die from hunger. I’ve seen them myself in Manila and India. The poverty is really incredible. So to bring a child into your home and take care of it is saving a life. And life is important.”

One controversy which pops up continually whenever the Jackson 5 are mentioned is the inevitable comparison between them and groups like the Osmonds and the Sylvers. Predictably, Michael takes this idle chatter in stride.

“Actually,” says Michael in even, clear tones of a choirboy tenor, “I’ve performed on different TV shows with Donny Osmond. We first met them in Canada, but before that I used to talk with Donny about every other day on the phone. We talked about all kinds of things. And yes, people do compare us with them. They also compare us with the Sylvers.

“New groups spring up all the time and there is always competition. I think there is room for everybody. Certain groups may take other people’s styles, but that’s part of show business. In addition to McDonald’s, there’s Burger King. In addition to Thrifty (drug Store), there’s Sav-On. So I don’t consider any of them competition. It’s just more people out there doing their thing.”

While his brothers have become publicly known for their love of expansive cars (Tito restoring several at his home, Jackie has a Rolls, Jermaine has had everything from a Porsche to a Mercedes), Michael has absolutely no desire to own a car. He doesn’t even have a driver license. It’s perhaps difficult to believe, but nonetheless true.

Why? “I just don’t want to,” he concedes. “I just don’t have the desire. Whenever you do something you have to want to do it. And even though there are some things you just have to do, I don’t have to drive. And I simply don’t want to. There’s nothing special about it for me.”

But while he may be reluctant to drive, he thinks nothing of flying, something which other entertainers fear to the point where they actually have to often seek professional psychological help.

“I used to be afraid when I first started flying,” says Michael. “The person who’s a passenger in the plane is usually scared because he doesn’t know what’s going on in the cockpit. You might think it’s frightening when a plane goes into turbulance and starts shaking, but it’s not scary to the pilot because he knows how well the plane is built. He knows it was built to take that kind of beating. I’ve been in the cockpit and I’ve seen the many safety devices so I’m not as afraid as I was in the beginning.”

While Mike is admittedly happy to be a member of the Jackson 5, he see that each member can fulfil his own personal professional aspirations without damaging the overall career of the group. And he certainly has his own personal plans.

“I want to produce myself and other artists,: he says. “And I’d like to go in the acting. I’d like to do TV specials first, then go into movies for theatres.”

Michael’s musical tastes are varied and perhaps surprising. “Stevie Wonder, of course, is one of my favorites. He’s phenomenal. I also like Barbra Streisand, the Carpenters, Bread, the Temptations and (naturally) Diana Ross. I like a lot of the early Motown sound, especially from the 60’’s. But I also like Johnny Mercer. I’m crazy about him. And I like Burt Bacharach, Hal David and Henry Mancini.” A wide range of tastes indeed for a 17-year-old.

And speaking of likes, his tastes in a potential wife are succinct and to the point: “I would like for her to be nice and kind. That’s important.”

To say that Michael is a young man of few words would be accurate, but perhaps it would be a bit more specific to add, as did a young man who has worked for the family for some time, , that he doesn’t talk a lot because it just isn’t his style to run off at the mouth and waste words. He would rather choose his words carefully, making each one count. Besides, when you’re with Michael you sense right off that he’s one person who communicates as much through his attitude and that always captivating smile as he does with words. He doesn’t have to say much.

Ask fans what name comes most immediately to mind when you mention the Jackson5 and chances are they’ll respond with Michael Jackson. And if indeed the group’s image is of youthful creativity, multi-faceted talent and unabashed honest blended with sincere humility, then certainly that image is alive and well in the person of Michael.
(źródło)
Michael Jackson, o łagodnym głosie, z pewnością najdelikatniejszy i najwrażliwszy ze słynnej rodziny artystów, na pierwszy rzut oka wydaje się wyraźnie kontrastować ze swoim otoczeniem. Czarna brama z kutego żelaza, z bezosobowym oknem rozmowy, w którym ledwie słychać wypowiadane zdania, rozwierająca wolno swoje podwoje, aby twój samochód mógł wjechać do rodzinnej posiadłości, trzy ogromne psy stróżujące, ujadające, toczące pianę z pyska, za niskim, łańcuchowym ogrodzeniem na końcu podjazdu, gorączkowa aktywność zatrudnionej pomocy domowej i licznych członków rodziny, zajmujących się sprawnie swoimi obowiązkami. Później, w głównym salonie domu o nieregularnych kształtach, zbudowanego w stylu amerykańskiego rancza, z większą ilością korytarzy i skrzydeł domu, niż można policzyć przy pierwszej wizycie, zasiada szczupłe, zdrowe ciało, z najbardziej niewinnym i spokojnym uśmiechem na twarzy, jaki człowiek możne sobie wyobrazić.

Patrząc na idealnie dopasowaną i elegancką kamizelkę w kolorach ziemi i spodnie (nie ma marynarki, ale można ją sobie wyobrazić), nie spodziewasz się niczego innego niż stonowanego, spokojnego głosu, do wymiany zwyczajowego powitania. I to jest dokładnie to, co się słyszy.

Zatem, taki jest Michael Jackson.

Delikatny, żółto-biały wystrój pokoju, będący dziełem jego pracowitej matki, jako jedno z ćwiczeń w ramach zajęć z dekorowania domu, dopasowany jest subtelnością do eleganckich manier Michaela. Nikt z pewnością, nie spodziewałby się zobaczyć go w pokoju w kolorze płonącej czerwieni lub odpychającej pomarańczy. Nie. Ten pokój jest idealny. W chwili, kiedy ludzie od tworzenia publicznego wizerunku, krewni i zwierzęta domowe usuwają się w końcu w inne miejsca, Michael zaczyna mówić - o swojej rodzinie, swojej wielkiej miłości do ptaków, opuszczeniu Motown, swoich relacjach z bratem Jermaine’m, który niedawno opuścił The Jackson 5.

Jego ptaki są rozproszone po całym domu i terenie posiadłości. W gabinecie, nieopodal pokoju dziennego, siedzi jasnozielono-żółta papuga, chrupiąca z zadowoleniem orzeszki wtykane do jej ogromnego dziobu przez młodszą siostrę Janet. W pobliżu gnieździ się duży, czerwono-niebiesko-żółty ptak, którego reakcją na najbardziej nawet uprzejmy gest jest przeszywający ucho pisk, wydobywający się z otwartego, wydłużonego dziobu. Za głównym budynkiem, w schludnych wolierach zaopatrzonych w pyszne owoce i nasiona, znajdują się jakieś dziwne ptaki, wyglądające jak krzyżówka kalifornijskiego sępa z gołębiem. Niedaleko od zabójczych psów trzymane są trzy wspaniałe pawie (dwa wielobarwne i jeden czysto biały).

Michael spędza dużo czasu z ptakami. On nawet rysuje ich wizerunki, z których co najmniej jeden dał swojej dobrej przyjaciółce, Dianie Ross. Nie jest zaskoczeniem, że większość jego ulubionych programów telewizyjnych koncentruje się na zwierzętach: programy takie, jak "Wild Kingdom" [Dzikie Królestwo] i "Wild World of Animals” [Świat Dzikich Zwierząt].

Michael jest spokojnym, młodym człowiekiem i jako taki nic na to nie poradzi, ale zastanawiam się, jaki wpływ miało na Mike’a niedawne wycofanie się z zespołu jego brata, Jermaine’a. "Żadnego", oświadcza szybko. "On wciąż przychodzi. Rozmawiamy ze sobą. Chodzimy razem w różne miejsca. To jest bardzo ważne, ponieważ to podstawa całej naszej grupy: prawdziwa przyjaźń i silna rodzina. Element show biznesu jest ważny, ale jeszcze ważniejsze jest, żeby rodzina przez cały czas trzymała się razem”.

To samo stanowisko odnośnie jedności rodziny zajmuje Michael, kiedy jest pytany o mnóstwo tego wszystkiego, co jest napisane o nim i innych Jacksonach, w magazynach i gazetach codziennych. "Czasami to czytam”, przyznaje. "To ciekawe. Część z tego jest prawdą. Martwi mnie, kiedy są to tylko wymyślone kłamstwa, ale nie piszę do wydawców, ani nic w tym stylu. Pozwalam po prostu, żeby tak było, bo to jest część show biznesu, to będzie się działo, żeby nie wiem co. Trzeba się do tego dostosować". Przyznaje też, że on rzadko kiedy zwraca uwagę na nazwiska poszczególnych autorów i dziennikarzy, chociaż jest w bliższych stosunkach z pracownikami magazynu SOUL.

Tym, co wkurza Michaela, są postaci ze świata show biznesu, które zakochują się w sobie i w swoich dokonaniach i zaczyna im to wszystko uderzać do głowy. "Kiedy osobistości z show-biznesu zyskają pewien rozgłos i myślą, że są wyniesione na piedestał, wyżej niż inni ludzie”, mówi Michael. "Uważam, że to bardzo złe. Nie należy przyjmować tego rodzaju postawy, ponieważ jest ignorancka. Widziałem kilka osób, które przechodzą tego rodzaju zmiany i zadaję sobie pytanie, co sprawia, że myślą, iż ich krew jest jakaś lepsza niż kogokolwiek innego? Jednak nigdy o tym z nimi nie rozmawiam. Ci ludzie wydają się być po prostu twardogłowi”.

Za namową rzecznika prasowego rodziny Jacksonów, Steve’a Manninga i fotografa magazynu SOUL, Boba Hollanda, dalsza rozmowa odbywała się w promieniach gorącego kalifornijskiego słońca, oblewającego rodzinny basen, gdzie Michael godzi się na zdjęcia, kiedy swobodnie kontynuuje rozmowę. Opowiada o swoim zainteresowaniu pisaniem. "Opowiadania pokroju Edgara Allana Poe”, wyjaśnia. "Nauczycielka nakłania mnie, żeby czytać je w klasie. Nie chcę tego. Nigdy. Jednak ona nalega. Tak więc, robię to, a potem wszyscy zaczynają bić brawo i to sprawia, że chce mi się doskonalić, robić postępy”.

Pisze także muzykę i ma nadzieję, że pojawi się z materiałem, który będzie zawarty na kolejnym albumie zespołu, ich pierwszym poza Motown. Istnieje również duże prawdopodobieństwo, informuje Michael, że inni członkowie zespołu dostarczą utwory na nowy album.

Jeśli chodzi o znanych i wpływowych przyjaciół Michaela, skala jest szeroka, rozciąga się od nastolatków, do osób starszych. Chociaż ma wielu kolegów w swoim przedziale wiekowym, równie dobrze dogaduje się ze starszymi, czując, że może się wiele od nich nauczyć. "Jedną z najważniejszych rzeczy", mówi z przejęciem, "jest słuchanie rad".

A czego on szuka w przyjacielu? "Poczucia humoru. Skromności. I życzliwości. To ma duże znaczenie. Tylko niektórym osobom pozwalamy przejść przez bramę. Ktoś, komu pozwalasz wejść do twojego domu, jest dla ciebie bardzo ważny”.

Ktoś mógłby z łatwością zakładać, że skoro on pochodzi z rodziny z dziewięciorgiem dzieci, mógł mieć przy różnych okazjach ciche pragnienie, żeby w klanie Jacksonów było mniej dzieci.

"Raczej nie”, odpowiada bez wahania. "Myślę, że jest wiele zabawy, osiągalnej w dużej rodzinie. Można robić różne rzeczy i relacjonować je między sobą. Przywykliśmy do żartowania i mówiliśmy coś takiego, jak: ‘Gdyby to nie było dla ciebie, dostałbym do zjedzenia wszystkie owoce w domu’, albo ‘Byłoby wspaniale mieć masło orzechowe dla siebie’, ale to wszystko było w żartach i nigdy nie żałowaliśmy, że jesteśmy częścią wielkiej rodziny”.

W istocie, Michael twierdzi, że on sam będzie brał pod uwagę ojcostwo wielodzietnej rodziny. "Doprawdy, nie wiem”, mówi z wahaniem, "ale myślę, że chciałbym mieć dość dużą". On nawet poważnie zastanawia się nad adopcją. "Oczywiście. To byłoby wspaniałe. Jest tak wiele dzieci na całym świecie, które umierają z głodu. Sam je widziałem w Manili i Indiach. Bieda jest naprawdę nieprawdopodobna. Tak więc, przyprowadzenie dziecka i zaopiekowanie się nim jest ratowaniem życia. A życie jest ważne”.

Jedna kontrowersja, która pojawia się nieustannie, ilekroć jest wzmianka o Jackson 5, to nieunikniona konfrontacja pomiędzy nimi i takimi zespołami, jak The Osmonds i The Sylvers. Przewidywalnie, Michael przyjmuje tę czczą paplaninę bez mrugnięcia okiem.

"W rzeczywistości", mówi Michael głosem, który brzmi jeszcze jak wysoki tenor członka chłopięcego chóru, "Występowałem w różnych programach telewizyjnych z Donny’m Osmondem. Pierwszy raz spotkaliśmy ich w Kanadzie, ale wcześniej, co drugi dzień rozmawialiśmy z Donny’m przez telefon. Rozmawialiśmy o różnych rzeczach. I tak, ludzie porównują nas z nimi. Porównują nas również z The Sylvers.

"Nowe zespoły powstają przez cały czas i zawsze jest konkurencja. Myślę, że jest miejsce dla każdego. Niektóre zespoły mogą wzorować się na innych osobach, ale to jest część show biznesu. Oprócz McDonalda, jest Burger King. Oprócz Thrifty (apteka), jest Sav-On. Nie uważam więc żadnego z nich za konkurencję. To tylko coraz więcej ludzi, którzy tam robią swoje”.

Podczas gdy jego bracia stają się powszechnie znani ze swojej miłości do najdroższych samochodów (Tito odnawia kilka w swoim domu, Jackie ma Rollsa, Jermaine miał wszystko, od Porsche do Mercedesa), Michael zupełnie nie ma ochoty na posiadanie samochodu. On nie ma nawet prawa jazdy. Być może trudno w to uwierzyć, niemniej jednak, to prawda.

Dlaczego? "Zwyczajnie, nie chcę”, przyznaje. "Nie mam po prostu ochoty. Ilekroć robisz coś, musisz chcieć to robić. I mimo że są pewne rzeczy, które trzeba zrobić, ja nie muszę prowadzić samochodu. I ja po prostu nie chcę. Dla mnie nie ma w tym nic wyjątkowego”.

Jednak, okazując niechęć do prowadzenia samochodu, równocześnie nie widzi problemu w lataniu, czymś, czego inni artyści boją się do tego stopnia, że naprawdę często muszą szukać profesjonalnej pomocy psychologicznej.

"Kiedyś się bałem, gdy zaczynałem latać", mówi Michael. "Osoba, która jest pasażerem samolotu zazwyczaj się boi, ponieważ nie wie, co dzieje się w kokpicie. Możesz uważać, że to straszne, kiedy samolot wchodzi w turbulencję i zaczyna się trząść, ale to nie przeraża pilota, bo on wie, jak solidnie samolot jest zbudowany. On wie, że został zbudowany tak, żeby wytrzymać tego rodzaju trzęsienie. Byłem w kokpicie i widziałem wiele zabezpieczających urządzeń, więc nie boję się tak, jak na początku”.

Chociaż trzeba przyznać, że Mike jest zadowolony z bycia członkiem Jackson 5, widzi, że każdy członek może zaspokajać swoje własne aspiracje zawodowe bez szkody dla całościowej kariery zespołu. I on z pewnością ma swoje własne plany.

"Chcę być producentem, swoim i innych artystów”, mówi. "I chciałbym zająć się aktorstwem. Chciałbym najpierw robić programy telewizyjne, a później przejść do filmów kinowych”.

Gusta muzyczne Michaela są zróżnicowane i chyba zaskakujące. "Oczywiście Stevie Wonder, jest jednym z moich ulubieńców. On jest fenomenalny. Lubię też Barbrę Streisand, The Carpenters, Bread, The Temptations i (naturalnie) Dianę Ross. Lubię wiele wczesnych brzmień Motown, zwłaszcza z lat 60-tych. Jednak lubię też Johnny’ego Mercera. Szaleję za nim. I lubię Burta Bacharacha, Hala Davida i Henry’ego Mancini’ego”. Zaiste, szeroki wachlarz upodobań, jak na 17-latka.

A mówiąc o upodobaniach, jego preferencje w zakresie potencjalnej żony są zwięzłe i na temat: "Chciałbym, żeby była miła i dobra. To jest ważne”.

Stwierdzenie, że Michael jest młodym milczkiem będzie trafne, ale chyba trzeba dodać trochę więcej konkretów, co robi młody człowiek, który od jakiegoś czasu pracował na rodzinę, że nie mówi dużo, ponieważ to po prostu nie jest w jego stylu, paplać i marnować słowa. On raczej starannie dobiera słowa, dzięki czemu każde ma znaczenie. Poza tym, kiedy jesteś z Michaelem, wyczuwasz natychmiast, że on jest osobą, która tak samo komunikuje się swoją postawą i tym zawsze zniewalającym uśmiechem, jak słowami. On nie musi dużo mówić.

Zapytaj fanów, jakie imię natychmiast przychodzi większości z nich na myśl, kiedy wspominasz o The Jackson 5, a jest szansa, że odpowiedzą: Michael Jackson. I jeżeli faktycznie wizerunkiem zespołu jest młodzieńcza kreatywność, wieloaspektowy talent i nieskrępowana uczciwość zmieszana ze szczerą skromnością, to na pewno, ten wizerunek żyje i ma się dobrze w osobie Michaela.

Autor tłumaczenia: kato


Masz uwagi do tekstu? Podoba Ci się tłumaczenie? A może zauważyłeś błąd? Napisz!


Please leave following field blank:

Komentarze

18/04/14 10:59 gość
dziękuję

06/04/14 23:03 MałgoŚ
Kato, dzięki! Artykuł w sumie pozytywny, ale zadziwia mnie styl "zasiada szczupłe, zdrowe ciało" (czyli Michael), "On nie ma wiele do powiedzenia" ? Moze Amerykanie mają więcej dystansu do siebie, a raczej do osób, o których piszą.

06/04/14 21:53 juka
Dzięki kato:)

06/04/14 00:08 ♥ Jolanta ♥
Nieraz zastanawiałam się jakby to bylo,gdyby Michael jednak pozywał niektóre gazety, na początku swojej kariery,za wypisywanie bzdur... może nie atakowaliby Go tak zajadle w późniejszych latach... to takie moje gdybanie....kato...dziekujeza wspomnienia mlodzieńczego Michaela :)