En Pl
Strona główna | Tablica | Hyde Park | O stronie

Die Jacksons - 30. Jermaine and Michael in Africa Jacksonowie - 30. Jermaine i Michael w Afryce
Author: Joseph Jackson(2004) Autor: Joseph Jackson(2004)
30. Jermaine and Michael in Africa

Me and wife have flown to the Gabon Republic where we have met with Jermaine later, he had a performance there with Madame Bongo. She was the wife of the president of Gabon and simultaneously the singer with an own group and a recording studio. Her record was issued in France.

The flight was very interesting because on board the African music played all the time. To tell the truth, we needed 6 hours on passage of customs house because something was wrong with our visa.

In Gabon they speak French, Jermaine perfectly knows it. Therefore there it was easy for him to communicate with people.

Walls and the floor our hotel were from a marble, on walls there was a lot of the African figures cut out from wood which I have very much liked. The terrace where we had dinner was especially beautiful. Katherine was very much surprised that many European women sunbathed at a pool topless. She was amazed even more, when one of those women has gotten up and walked around in such way.

When I travel with my wife, she always spends awfully a lot of time in the bathroom. But when she comes out of there she is wonderful as a queen! Everything is perfect. And if I make a compliment to her, she only smiles.

We liked Gabon very much. We lived directly on a beach, and the weather was very good. All around is green because it rains frequently, and the country is rather rich. In any case, there it is possible spend there a better winter, than on Hawaii or in Mexico where many Americans spend holidays.

When Jermaine has appeared at the airport of Gabon, he was expected with such a huge crowd, that security service had to constrain them. Everybody cried out his name, he is very much loved there. Madame Bongo has taken him away, she too seem very famous.

During our stay we made walks in bushes, there very bad roads. I and Jermaine drove one jeep with a full drive, and Katherine sat in a Mercedes. I thought, a Mercedes will get stuck in this inaccessible terrain, but to my surprise it has safely passed.

On the road from the city we passed past near little markets, located on the sides, people sold there coconuts, bananas, melons and every possible sorts of vegetables. We have stopped, and I saw something that I have never seen before. One person, for example, sold fried snakes on a grill. It was very strange, but people came there and ate them.

The safari was remarkable, besides people in the village were very friendly. Everyone bowed and waved with a hand to us. But in hotel the things went differently. I have noticed, that whites behave not too friendly in relation to blacks, and have asked other visitor, what was going on?. He has explained to me, that whites in Gabon count themselves better than blacks and when they get drunk, they say about blacks such things from which it is possible to conclude, that they feel their superiority.

I accompanied with Jermaine on rehearsal of the concert. It was so good - to see him on a stage and the way he works with the back-vocalist. It has reminded me of old times when I have travelled throughout the world with the sons. Also it was pleasant to me, the way he sang, and I knew, that it will be a fantastic show.

The concert was really very interesting. There was around 30 thousand people, we sat next in the Bongo family in the first raw. The first lady of Gabon went to Los Angeles to engage singers and musicians who performed in this concert together with her African group. She sang songs from her last album, produced in Paris, and then she has brought Jermaine on stage. During the first song she has introduced Katherine and me. The Audience has greeted us.

Jermaine had black jacket with silver patterns on, he looked perfectly . He also sang very well. His first song was " Do what you do ", and they clapped to him, while standing up.

Then he has taken a guitar and has executed " Let`s get serious ", and it almost seemed to me, as though Jermaine stands above there and now will declare: The Jacksons.

" Let`s get serious (and fall in love) " was a big hit of Jermaine, and I still think, that it is a good song. I like, how Jermaine presents it and plays it on a guitar. Besides this song, which Stevie Wonder helped him to work has a very good lyrics.

One more Jermaine's song that I like very much - his "Dynamite", an excellent number in a fast tempo.

After a concert the president of Gabon and his family held a reception in our hotel. Their senior daughter lives in Paris, but she also in Gabon has a wonderful house on the sea. We briskly communicated and have gone to bed only at dawn. To our greatest regret, next day we had to leave again, and all presidential family accompanied with us in the airport.

After returning from Africa Jermaine has gone directly to studio to Atlanta. He recorded with producers L.A. Reid and Babyface the next solo album. They both are magnificent producers and also worked with The Jacksons.

Jeremaine is a wonderful performer of ballads. And I say it not because he's my son but because it's true. He sings the ballads simply faultlessly.

By the way, in Gabon I have met one of Michael Jackson’s impersonators. He actually was a little similar to Michael and could repeat extremely similar his movements on a stage. We saw such impersonators everywhere, in each city, and I like that so many people try to imitate my son. It means, that they have high opinion on him.

Jacksons have a lot of fans in Gabon. I hope, that sometime my sons again will perform in Africa, they were not there already the whole eternity.

In January, 1992 president of Gabon has invited also Michael. During that moment he, for sorrow, could not accept the invitation, but nevertheless has visited the country several months later during the tour "Come back to Eden". He was greeted on the streets by more than 100 thousand people. Lobster Bongo has handed over to Michael an honourable medal which was received earlier only by the big politics like Nelson Mandela.

Then Michael has gone to Ivory Coast, to the city of Krindjabo near to a gold mine, where local leader Amon N’Djafok) has declared him the honourable "King of people Sani". During ceremony one of members of a tribe has handed over to Michael a purple cloak with gold strips both a dark blue and green pattern. They also put him on the head a crown, it looked as the big black cap with sewed gold rather big coins. From above on a crown sat a gold block head.

Then Michael has approached to elders of a tribe and sat on a gold throne, and dressed in white women entertained him with dances. Women have blessed Michael and have prayed to a tree symbolizing force and authority, for protection for him.

Before leaving the Ivory Coast, Michael has visited capital Yamoussoukro. There he has examined the biggest church in the world. Then he has departed to Tanzania and Cairo. In Tanzania they released stamps with his portrait. And his t-shirts and posters are everywhere.

Some journalists from "Ebony" accompanied with Michael on his African tour, and in conversation with them he has told something, that very well summarizes, why he loves children so much:

"Children are determined by love, they not spread rumors, they do not complain... They are just innocent... They do not have prejudices and they do not judge you by the color of the skin... It is a problem of adults: they have forgotten to be children. Besides it is so inspiring - to look at things with eyes of a child. It is important for any artist, doesn't matter, whether he writes songs, a sculptor or a poet ".
30. Jermaine i Michael w Afryce

Razem z żoną polecieliśmy do Gabonu, gdzie później spotkaliśmy się z Jermaine’em, występował tam z Madame Bongo. Była żoną prezydenta Gabonu, a jednocześnie piosenkarką z własnym zespołem i studiem nagraniowym. Jej płyta została wydana we Francji.

Lot był bardzo ciekawy, ponieważ na pokładzie samolotu przez cały czas puszczano afrykańską muzykę. Prawdę mówiąc, nasza odprawa celna trwała 6 godzin, ponieważ coś było nie tak z naszymi wizami.

W Gabonie mówi się po francusku, Jermaine doskonale zna ten język. Dlatego łatwo mu było komunikować się z ludźmi.

Ściany i podłoga naszego hotelu wyłożone były marmurem, na ścianach było dużo wyrzeźbionych z drewna afrykańskich figurek, które bardzo mi się podobały. Szczególnie piękny był taras, na którym jedliśmy kolację. Katherine była bardzo zaskoczona faktem, że wiele europejskich kobiet opalało się topless przy basenie. Jeszcze bardziej zaskoczyło ją to, gdy jedna z tych kobiet wstała i tak spacerowała.

Kiedy podróżuję z moją żoną, ona zawsze spędza bardzo dużo czasu w łazience. Kiedy jednak z niej wychodzi, jest wspaniała, niczym królowa! Wszystko jest perfekcyjne. I jeśli mówię jej komplement, tylko się uśmiecha.

Gabon bardzo nam się podobał. Mieszkaliśmy tuż przy plaży, pogoda była bardzo dobra. Wszystko wokół jest zielone, ponieważ często padają deszcze i kraj jest dość bogaty. W każdym razie, można tam lepiej spędzić zimę niż na Hawajach, czy w Meksyku, gdzie wielu Amerykanów spędza wakacje.

Gdy Jermaine pojawił się na lotnisku w Gabonie, oczekiwały na niego takie tłumy ludzi, że służby bezpieczeństwa musiały je powstrzymywać. Wszyscy wykrzykiwali jego imię, jest tam bardzo lubiany. Odebrała go Madame Bongo, która też wydaje się być bardzo znaną postacią.

Podczas naszego pobytu wybraliśmy się do buszu, tam są bardzo złe drogi. Ja i Jermaine jechaliśmy jednym jeepem z napędem na cztery koła, a Katherine siedziała w Mercedesie. Pomyślałem, że Mercedes utknie w tym niedostępnym terenie, ale ku mojemu zdumieniu, przejechał bezpiecznie.

Na drodze wylotowej z miasta mijaliśmy niewielkie ryneczki usytuowane po bokach drogi, gdzie ludzie sprzedawali orzechy kokosowe, banany, melony i różnego rodzaju warzywa. Zatrzymaliśmy się i zobaczyłem coś, czego nigdy wcześniej nie widziałem. Ktoś np. sprzedawał smażone na grillu węże. To było bardzo dziwne, ale ludzie przychodzili i je jedli.

Safari było niezwykłe, ponadto ludzie w wiosce byli bardzo przyjaźni. Wszyscy kłaniali się i machali do nas. Jednak w hotelu było inaczej. Zauważyłem, że biali nie zachowują się zbyt przyjaźnie w stosunku do czarnych i zapytałem jednego z gości, co się dzieje? Wyjaśnił mi, że biali w Gabonie bardziej się liczą niż czarni, a gdy się upiją, mówią o czarnych takie rzeczy, z których można wnioskować, że czują swoją wyższość.

Towarzyszyłem Jermaine’owi na próbie koncertu. To było takie fajne - widzieć go na scenie i to, jak współpracuje z wokalem wspierającym. Przypomniało mi to stare czasy, kiedy podróżowałem po całym świecie z synami. Podobało mi się również, jak śpiewał i wiedziałem, że to będzie fantastyczny występ.

Koncert był naprawdę bardzo ciekawy. Było około 30 tysięcy osób, siedzieliśmy obok rodziny Bongo w pierwszym rzędzie. Pierwsza dama Gabonu udała się do Los Angeles, żeby zaangażować piosenkarzy i muzyków, którzy wystąpili na tym koncercie razem z jej afrykańskim zespołem. Śpiewała piosenki z ostatniego albumu wydanego w Paryżu, a później przyprowadziła na scenę Jermaine’a. W trakcie pierwszej piosenki przedstawiła Katherine i mnie. Publiczność nas przywitała.

Jermaine miał na sobie czarną kurtkę w srebrne wzory, wyglądał doskonale. Bardzo dobrze też śpiewał. Pierwszą piosenką była "Do what you do" i publiczność oklaskiwała go, co jakiś czas wstając z miejsc.

Potem wziął gitarę i wykonał "Let`s get serious", a mi się niemal wydawało, że Jermaine stojąc tam, powie teraz: The Jacksons.

Utwór "Let`s get serious (and fall in love)" był wielkim przebojem Jermaine'a i nadal myślę, że to dobra piosenka. Lubię, jak Jermaine ją wykonuje i gra na gitarze. Poza tym, ta piosenka, nad którą pomagał mu pracować Stevie Wonder, ma bardzo dobry tekst.

Jeszcze jedna piosenka Jermaine'a, którą bardzo lubię, to jego "Dynamite", doskonały numer w szybkim tempie.

Po koncercie, w naszym hotelu odbyło się przyjęcie prezydenta Gabonu i jego rodziny. Ich starsza córka mieszka w Paryżu, ale również w Gabonie ma wspaniały dom nad morzem. Szybko nawiązaliśmy kontakt i poszliśmy spać dopiero o świcie. Najbardziej żałowaliśmy, że następnego dnia musieliśmy wyjechać i cała rodzina prezydenta towarzyszyła nam na lotnisku.

Po powrocie z Afryki, Jermaine pojechał prosto do studia do Atlanty. Nagrywał z producentami L.A. Reidem i Babyface’em kolejny solowy album. Obaj są wspaniałymi producentami, pracowali też z The Jacksons.

Jeremaine jest wspaniałym wykonawcą ballad. I mówię to nie dlatego, że to mój syn, ale to prawda. Śpiewa ballady doskonale.

Nawiasem mówiąc, w Gabonie poznałem jednego z naśladowców Michaela Jacksona. Był faktycznie trochę podobny do Michaela i potrafił nadzwyczaj wiernie powtórzyć jego sceniczne ruchy. Wszędzie widzieliśmy takich naśladowców, w każdym mieście. Podobało mi się to, że tak wielu ludzi próbuje naśladować mojego syna. Oznacza to, że mają o nim bardzo dobre zdanie.

Jacksonowie mają wielu fanów w Gabonie. Mam nadzieję, że kiedyś moi synowie wystąpią w Afryce, nie byli tam już całą wieczność.

W styczniu 1992 roku, prezydent Gabonu zaprosił także Michaela. W tym momencie, z powodu przykrego wydarzenia, nie mógł przyjąć zaproszenia, odwiedził jednak kraj kilka miesięcy później podczas podróży określanej jako "Come back to Eden" [Powrót do raju]. Witało go na ulicach ponad 100 tysięcy osób. Lobster Bongo odznaczył Michaela zaszczytnym medalem, który otrzymali wcześniej tylko wielcy politycy, tacy jak Nelson Mandela.

Następnie Michael pojechał do Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej, do miasta Krindjabo, blisko kopalni złota, gdzie lokalny przywódca Amon N'Djafok ogłosił go honorowym "Królem Sani". Podczas ceremonii, jeden z członków plemienia założył Michaelowi purpurowy płaszcz ze złotymi pasami, w ciemnoniebieskie i zielone wzory. Założyli mu też koronę na głowę, która wyglądała jak wielka czarna czapka z naszytymi dużymi, złotymi monetami. Na czubku korony była sztabka złota.

Później Michael podszedł do starszyzny plemienia i usiadł na złotym tronie, a ubrane na biało kobiety zabawiały go tańcami. Kobiety pobłogosławiły Michaela i pomodliły się do drzewa symbolizującego siłę i władzę, o ochronę dla niego.

Przed wyjazdem z Wybrzeża Kości Słoniowej, Michael odwiedził stolicę kraju, Jamusukro. Zwiedził tam największy kościół na świecie. Potem wyjechał do Tanzanii i Kairu. W Tanzanii zostały wydane znaczki z jego podobizną. A koszulki i plakaty z nim są wszędzie.

Kilku dziennikarzy z "Ebony" towarzyszyło Michaelowi podczas jego afrykańskiej podróży i w rozmowie z nimi powiedział coś, co bardzo dobrze podsumowuje, dlaczego tak bardzo kocha dzieci:

"Dzieci kierują się miłością, nie rozpowszechniają plotek, nie narzekają ... Są po prostu niewinne ... Nie mają uprzedzeń i nie oceniają cię według koloru skóry ... To jest problem dorosłych: zapominają, że byli dziećmi. Poza tym, to jest takie inspirujące - patrzeć na rzeczy oczami dziecka. To jest ważne dla każdego artysty, nie ma znaczenia, czy pisze piosenki, jest rzeźbiarzem, czy poetą”.

Autor tłumaczenia: kato

Masz uwagi do tekstu? Podoba Ci się tłumaczenie? A może zauważyłeś błąd? Napisz!

Please leave following field blank:


31/07/17 09:50 juka

30/07/17 21:54 ♥ Jolanta ♥
Dziękuję ...kato...za tłumaczenie .