En Pl
Strona główna | Tablica | Hyde Park | O stronie

Bad at 30: Inside the album sessions and Michael Jackson's split with Quincy Jones 30-lecie wydania albumu „Bad”: O sesji nagraniowej albumu i rozstaniu Michaela Jacksona z Quincy Jonesem.
Author: Mike Smallcombe() Autor: Mike Smallcombe()
31.08.2017
In the summer of 1985, Michael began working on demos and ideas in earnest for his next album, which became Bad. He was joined at his Hayvenhurst home studio by the four-man crew of Matt Forger, Bill Bottrell, John Barnes and Christopher Currell, who became known as the ‘B-Team’.

Together they worked without the influence of the ‘A-Team’, people such as producer Quincy Jones, engineer Bruce Swedien and songwriter Rod Temperton. Over the course of the second half of 1985 and most of 1986, Michael and the B-Team created many demos that would later be brought to Quincy’s attention at the main Westlake studio sessions, including 'Bad', 'The Way You Make Me Feel', 'Dirty Diana' and 'Smooth Criminal'.

Although Michael began the project without Quincy, the plan was to team up with him at Westlake at a later stage for the main production. Michael was simply at the stage of his creative life where he was ready to write most of the tracks for his next album himself, and experimenting and recording away from Westlake and Quincy would enable him to have more of a say in the overall production.

“Michael was beginning to develop a real creative growth and gaining skills, not only in writing, but also in the production area and just taking more control over his music,” Forger explained. “It was something Quincy actually encouraged, he felt Michael should make his next album more his own.” Bottrell described it like ‘a teenager leaving the nest’. “Michael was growing and wanted to experiment free of the restrictions of the Westlake scene,” he said. “This is how he started to express his creative independence.”

In August 1986, after more than two years of on-off work, Michael was ready to join forces with the A-Team again, as he felt he had enough material to present to Quincy. It was essentially the A-Team taking over from the B-Team, although Michael would continue to work at his home studio.

The day before work began Michael had his huge Synclavier system, which was used to record the demos at Hayvenhurst, transported to Westlake. The state-of-the-art digital synthesiser, sampler and workstation could imitate most instruments and would change the way Michael’s music was recorded.

The Synclavier was new to Quincy, who planned to re-record the demo tracks with his A-Team session musicians. But Michael said he preferred the Synclavier versions. “This happened all the time, so soon, Quincy changed his way of working and we began to use the Synclavier for everything,” Chris Currell said.

But by early 1987, Michael was still concerned that the tracks were not sounding the same as when they were originally recorded into the Synclavier at Hayvenhurst. “He had discussed this with Bruce [Swedien], but he did not seem to understand Michael’s concern,” Christopher Currell said.

“Michael was concerned that the punch of the music was being lost somehow. Michael called a meeting with me and his manager, Frank DiLeo, to listen to the original tracks at Michael’s studio on the Synclavier. Frank agreed that there was a difference. Michael especially noticed this on the song ‘Smooth Criminal’.”

Although Michael and Quincy were producing the album together, they had conflicting ideas about the sounds. Michael was so unhappy with what was happening at Westlake that he even dared to make his own changes behind Quincy’s back.

“Something major happened during these sessions,” one musician said. “When you wanted someone to work on a song for you away from the studio, you would make them ‘slave tapes’, and one day Michael took home slave tapes to work on at Hayvenhurst, away from Westlake and away from Quincy. Quincy couldn’t believe it. No one took tapes away from a Quincy Jones production and made changes behind his back!”

With Michael wanting more of a say in the production of the album, there was inevitable friction between him and Quincy. “There was definite friction there,” musician Larry Williams said. “Michael was very eager to prove he could produce, as well as sing and dance.”

Michael Boddicker shares this view. “Michael and Quincy began bumping heads a little on this album,” he said. “Quincy had his way and Michael had his way. Michael wanted a big say on production and things were starting to get a little fractured. Michael felt that Quincy had made him the star, and realised he needed to write and produce more. But with two producers on an album, problems are going to arise.”

Michael admitted there was tension, especially when it came to sound. “We fight,” he said. “We disagreed on some things. If we struggle at all, it’s about new stuff, the latest technology. I’ll say, ‘Quincy, you know, music changes all the time’. I want the latest drums sounds that people are doing. I want to go beyond the latest things.”

Quincy was also trying to push Michael in the direction of rap, so he set up a meeting between Michael and hip-hop group Run DMC, who were at the height of their popularity. They were supposed to collaborate on an antidrug track, ‘Crack Kills’, but the plan fell through.

Some members of the A-Team became so disconcerted about Michael’s idea of also recording the album after hours with the B-Team at Hayvenhurst, that they demanded the likes of Bill Bottrell and John Barnes stop working on it. Barnes left the project, while Bottrell was fired by Frank DiLeo with the promise that he would be re-hired for the next album, which became Dangerous.

For this project, Michael made the decision to dispense with the services of Quincy, even though the three albums the pair recorded together had sold over 70 million copies in a decade. One of the reasons Michael no longer wanted to work with Quincy was because he felt the producer was taking too much credit for his work.

Record label chief Walter Yetnikoff recalls Michael telling him he didn’t want Quincy to win any awards at the Grammys in 1984 for his role in producing Thriller. “People will think he’s the one who did it, not me,” Michael told Yetnikoff. Quincy believes that key members of Michael’s entourage were whispering in his ear telling him that he had been getting too much credit.

Quincy also felt Michael had lost faith in him and his knowledge of the market. “I remember when we were doing Bad I had [Run] DMC in the studio because I could see what was coming with hip-hop,” he said. “And [Michael] was telling Frank DiLeo, ‘I think Quincy’s losing it and doesn’t understand the market anymore. He doesn’t know that rap is dead’.” Michael was also said to be unhappy after Quincy gave him a tough time over the inclusion of ‘Smooth Criminal’ on Bad.

Most significantly, Michael wanted complete production freedom for his next project. On Bad Michael wasn’t always able to produce the way he wanted to, especially when it came to working with the Synclavier, because co-producer Quincy had his own methods.

Future producer Brad Buxer said Michael wasn’t angry with his one-time mentor. “He has always had an admiration for him and an immense respect,” Buxer said. “But Michael wanted to control the creative process from A to Z. Simply put, he wanted to be his own boss. Michael was always very independent, and he also wanted to show that his success was not because of one man, namely Quincy.”
(źródło)
Latem 1985 roku, Michael na poważnie zaczął pracować nad demami i pomysłami na swój kolejny album, którym stał się „Bad”. Dołączył w swoim domowym studiu w Hayvenhurst do czteroosobowej ekipy Matta Forgera, Billa Bottrela, Johna Barnesa i Christophera Currella, którzy stali się znani, jako "B-Team".

Pracowali razem, bez wywierania na nich wpływu ze strony „A-Team”, ludzi takich, jak producent Quincy Jones, inżynier Bruce Swedien i autor tekstów Rod Temperton. Przez drugą połowę 1985 roku i większość 1986 roku, Michael i B-Team nagrali wiele płyt demo, na które później, podczas sesji nagraniowych w studiu Westlake, zwrócił uwagę Quincy, w tym "Bad", "The Way You Make Me Feel”, "Dirty Diana" i "Smooth Criminal".

Chociaż Michael rozpoczął projekt bez Quincy'ego, plan był taki, żeby dołączyć do niego w Westlake na późniejszym etapie, podczas głównej produkcji. Michael był właśnie na takim etapie swojego twórczego życia, na którym był gotów sam napisać większość utworów na swój kolejny album, a eksperymentowanie i nagrywanie z dala od Westlake i Quincy’ego pozwoli mu mieć więcej do powiedzenia w całej produkcji.

"Michael rozwijał się twórczo i zaczął zdobywać prawdziwe umiejętności nie tylko w pisaniu piosenek, ale także w obszarze produkcji i po prostu przejmował większą kontrolę nad swoją muzyką", wyjaśnia Forger. "To było coś, do czego właśnie zachęcał go Quincy, czuł, że Michael powinien zrobić swój kolejny album bardziej samodzielnie". Bottrell opisuje to jako "opuszczanie gniazda przez nastolatka". "Michael dorósł i chciał swobodnie eksperymentować, bez ograniczeń studia Westlake", powiedział. "W ten sposób zaczął wyrażać swoją twórczą niezależność".

W sierpniu 1986 roku, po ponad dwóch latach samodzielnej pracy, Michael był gotów ponownie połączyć siły z z A-Team, ponieważ poczuł, że ma wystarczająco dużo materiału do zaprezentowania Quincy'emu. W zasadzie, to A-Team przejął kontrolę nad B-Team, chociaż Michael nadal pracował w swoim domu.

Dzień przed rozpoczęciem pracy Michael przetransportował do studia Westlake swój ogromny Synclavier, który służył do nagrywania płyt demo w Hayvenhurst. Najnowocześniejszy cyfrowy syntezator, sampler i stacja robocza mogły naśladować większość instrumentów i zmienić sposób nagrywania muzyki Michaela.

Synclavier był nowością dla Quincy’ego, który planował ponowne nagranie płyt demo z muzykami sesyjnymi ze swojego A-Team. Jednak Michael powiedział, że wolał wersje Synclaviera. "Tak było przez cały czas, więc wkrótce Quincy zmienił sposób pracy i zaczęliśmy używać do wszystkiego Synclaviera", powiedział Chris Currell.

Jednak na początku 1987 roku, Michael wciąż się martwił, że utwory nie brzmiały tak samo, jak wtedy, kiedy były pierwotnie nagrywane przy użyciu Synclaviera w Hayvenhurst. "Dyskutował o tym z Brucem [Swedienem], ale on zdawał się nie rozumieć troski Michaela", powiedział Christopher Currell.

"Michael był zaniepokojony tym, że w jakiś sposób muzyka straciła dynamizm. Michael zwołał spotkanie ze mną i swoim menadżerem Frankiem DiLeo, żeby posłuchać oryginalnych utworów nagranych na Synclavierze w studiu Michaela. Frank zgodził się, że była różnica. Michael zauważał ją zwłaszcza w utworze ‘Smooth Criminal’".

Chociaż Michael i Quincy produkowali razem album, mieli sprzeczne koncepcje odnośnie brzmienia. Michael był tak niezadowolony z tego, co działo się w Westlake, że ośmielił się nawet wprowadzać swoje własne zmiany za plecami Quincy'ego.

"Coś poważnego zdarzyło się podczas tych sesji", powiedział jeden z muzyków. "Kiedy ktoś chciał pracować nad piosenką dla ciebie z dala od studia, robiłeś tzw.‘taśmy niewolnice’ , przyporządkowane głównemu studiu. Pewnego dnia, Michael zabrał te taśmy do domu, do pracy w Hayvenhurst, z dala od Westlake i z dala od Quincy’ego. Quincy nie mógł w to uwierzyć. Nikt nie zabierał taśm z produkcji Quincy’ego Jonesa i nie dokonywał zmian za jego plecami!”

Kiedy Michael chciał mieć więcej do powiedzenia w produkcji albumu, starcia pomiędzy nim i Quincym były nieuniknione. "Na pewno były tam tarcia", powiedział muzyk Larry Williams. "Michael bardzo chciał udowodnić, że potrafi produkować tak samo dobrze, jak śpiewać i tańczyć".

Michael Boddicker podziela ten pogląd. "Michael i Quincy zaczęli trochę ze sobą walczyć przy nagrywaniu tego albumu", powiedział. „Quincy miał swoje zdanie, a Michael swoje. Michael chciał mieć duży wpływ na produkcję i zaczęło dochodzić do małego podziału. Michael był świadom tego, że Quincy uczynił go gwiazdą i zdawał sobie sprawę, że musi pisać i produkować więcej. Jednak, wraz z dwoma producentami jednego albumu, pojawiają się problemy".

Michael przyznał, że były spięcia, zwłaszcza gdy chodziło o brzmienie. „Walczymy”, mówił. "Nie zgadzaliśmy się w niektórych sprawach. Jeśli w ogóle walczymy, to chodzi o nowe rzeczy, o najnowsze technologie. Powiem: ‘Wiesz Quincy, muzyka cały czas się zmienia’. Chcę najnowszego brzmienia perkusji, które ludzie stosują. Chcę wykraczać poza najnowsze osiągnięcia".

Quincy próbował też popychać Michaela w kierunku rapu, więc zorganizował spotkanie między Michaelem a hip-hopowym zespołem Run DMC, który był u szczytu swojej popularności. Mieli współpracować przy utworze o antynarkotykowym wydźwięku "Crack Kills", ale plan nie wypalił.

Niektórzy członkowie A-Team byli tak zbici z tropu pomysłem Michaela, żeby również po godzinach nagrywać album z B-Teamem w Hayvenhurst, że zażądali, żeby tak jak Bill Bottrell i John Barnes, przestać nad nim pracować. Barnes opuścił projekt, podczas gdy Bottrell został zwolniony przez Franka DiLeo z obietnicą, że zostanie ponownie zatrudniony przy kolejnym albumie, którym był ‘Dangerous’.

Przy tym projekcie Michael postanowił zrezygnować z usług Quincy’ego, mimo że trzy albumy, które nagrali razem, sprzedały się w ciągu dekady w ponad 70 milionach egzemplarzy. Michael nie chciał już dłużej pracować z Quincym min. dlatego, że uważał, iż producent przypisywał sobie zbyt wiele zasług za jego pracę.

Dyrektor naczelny wytwórni płytowej, Walter Yetnikoff wspomina, jak Michael powiedział mu, że nie chciał, żeby Quincy dostał jakąkolwiek nagrodę Grammy w 1984 roku za swój udział w produkcji ‘Thrillera’. „Ludzie będą myśleć, że to on go zrobił, nie ja”, powiedział Michael Yetnikoffowi. Quincy uważa, że kluczowi członkowie otoczenia Michaela szeptali mu do ucha, przekonując go, że dostąpił [Quincy ] już zbyt wielu zaszczytów.

Quincy czuł także, że Michael stracił wiarę w niego i jego znajomość rynku. "Pamiętam, kiedy nagrywaliśmy ‘Bad’, miałem w studiu [Run] DMC, ponieważ widziałem, co przychodzi z hip-hopem", powiedział. "A [Michael] powiedział Frankowi DiLeo: ‘Myślę, że Quincy przegrywa i nie zna się już na rynku. Nie wiedział, że rap jest martwy’. Mówiło się też, że Michael był niezadowolony po tym, jak Quincy dał mu rygorystycznie określony czas na dodanie piosenki "Smooth Criminal" na 'Bad’.

Co najważniejsze, Michael chciał mieć pełną swobodę produkcyjną przy następnym projekcie. W przypadku 'Bad’, Michael nie zawsze mógł produkować tak, jak chciał, szczególnie gdy zaczął pracować z Synclavierem, ponieważ współproducent Quincy miał własne metody.

Przyszły producent, Brad Buxer powiedział, że Michael nie był zły na swojego dawnego mentora. „Zawsze go podziwiał i darzył ogromnym szacunkiem”, powiedział Buxer. "Ale Michael chciał kontrolować proces twórczy od A do Z. Mówiąc prosto, chciał być swoim szefem. Michael zawsze był bardzo niezależny, chciał także pokazać, że swojego sukcesu nie zawdzięcza tylko jednemu człowiekowi, którym jest Quincy".

Autor tłumaczenia: kato


Masz uwagi do tekstu? Podoba Ci się tłumaczenie? A może zauważyłeś błąd? Napisz!


Please leave following field blank:

Komentarze

13/10/17 00:42 gość
Skromnym to Michael na pewno nie był ...

12/10/17 22:58 ♥ Jolanta ♥
Gzie jest dwóch szefów zawsze są jakieś tarcia,a nie ma się co dziwić,ze Michael chcOał mieć wiĘkszy wpływ na końcowy efekt albumu ..... buziaki nasza kochana tłumaczko :)