En Pl
Strona główna | Tablica | Hyde Park | O stronie

Sony/Jackson Estate renew partnership in the face of ongoing fraud lawsuit Sony i Jackson Estate odnawiają partnerstwo w obliczu toczącego się procesu sądowego o oszustwo.
Author: Damien Shields() Autor: Damien Shields()
SONY Music and the Estate of Michael Jackson today announced they will remain business partners well into the future after inking a renewal of their previous deal together, again tying Jackson’s music to the record company he once campaigned against.

“Effective January 1, 2018, Sony Music will extend the term of their administration of Michael’s record catalog in a long term recording agreement,” their joint press release states. “Sony will also have the opportunity to partner on additional projects that the Estate may produce during the term of the agreement.”

The December 14, 2017 press release goes on to detail a number of projects Sony and the Estate completed over the course of their previous seven-year deal – signed in March 2010 and reportedly worth a record US$250 million – including two Spike Lee documentaries, 2014’s Xscape album, and ‘virtual Michael Jackson’ performance (which was actually just a visual projection of a pre-recorded MJ impersonator) at the Billboard Music Awards.

However, one glaring omission from the self-glorifying press release was the first posthumous collection of unreleased songs by the King of Pop – the Michael album – which, released in the U.S. seven years ago today, continues to be haunted by ongoing allegations of fraud.

What should have been a triumphant smash hit became a catastrophe in late 2010 when Jackson’s family, collaborators and fans said three of the songs on the album sounded like fakes. After years of dismissing the claims, lawyers for Sony and the Estate have made the startling admission that the songs might actually be forgeries after all – sung by an impostor.

For several years, a David and Goliath battle has been unfolding in the Los Angeles Superior Court where a single, extremely determined Michael Jackson fan is taking on some of the entertainment industry’s most powerful players. Reputations are on the line in what has the potential to be one of the most infamous lawsuits the music business has ever seen. Yet most people have no idea the case is even happening – the media has almost completely ignored it.

California-based consumer Vera Serova contends in her class action lawsuit that millions of consumers have been defrauded since the Jackson Estate and Sony Music Entertainment released the Michael album, including three songs – “Breaking News,” “Keep Your Head Up” and “Monster” – with fake vocals sung by a Jackson soundalike.

While today the media has all but forgotten about the issue, it generated a lot of coverage at the time. In December 2010, co-defendant in Serova’s lawsuit, Eddie Cascio, appeared on The Oprah Winfrey Show to discuss the authenticity of the songs, which Cascio and his collaborative partner James Porte, also a co-defendant, supplied to Sony earlier that year. When asked to respond to accusations that the voice on his songs was not Jackson’s, Cascio simply told Winfrey: “I can tell you that it is Michael’s voice.” Unchallenged by the talk show host for any kind of evidence beyond his word, Cascio added that Jackson had recorded the three songs – along with nine others that remain unreleased – in his New Jersey basement in 2007. Serova’s lawsuit contends Jackson did no such thing.

It was Jackson’s family who first raised the alarm about the allegedly forged vocals. They, along with thousands of fans, petitioned Sony not to release the Cascio tracks, but were dismissed by the label and media as troublemakers and conspiracy theorists. Sony released a brief statement at the time saying the company had ‘complete confidence’ that the vocals were legitimate.

Attorney for the Jackson Estate, Howard Weitzman, also responded to the backlash by issuing a statement. It listed six of Jackson’s former engineers who had reportedly attended listening sessions, been played the isolated vocal tracks a capella (without the music), and confirmed that the voice was ‘definitely’ Jackson’s. Several people who attended the listening sessions, however, refuted Weitzman’s statement, which also claimed that two forensic musicologists had authenticated the vocals as Jackson’s.

Even the Estate’s co-executors, John Branca and John McClain, could not agree on the matter, with McClain joining the Jackson family in their stance against the songs. “My friend John McClain (co-executor) and I have insisted for many weeks to have certain tracks removed from Michael’s new album,” said Jackson’s brother Jackie at the time. “Unfortunately, our concerns were not taken seriously.” Despite all of this, the media seemed satisfied with Sony and Weitzman’s statements, and the controversy has scarcely been reported on since.

But now, seven years later (and counting), Sony and the Jackson Estate are finally being forced to face the music. In a public courtroom on December 7, 2016, lawyers for the record company and estate finally conceded that the songs might actually be forgeries. Zia Modabber said Sony and the Estate had taken the songs original producers – Porte and Cascio – at their word. Shockingly, he insisted that even if the vocals were not Jackson’s, Sony and the Estate had done nothing wrong by saying they were. This was noncommercial speech protected by the First Amendment, Modabber claimed.

The argument didn’t sit well with presiding Judge Ann I. Jones of the Los Angeles Superior Court. “What is problematic is that you are ripping people off under your admitted facts,” she countered. Modabber insisted the Constitution allowed Sony and the Estate to lie to consumers: “If we ripped people off and it’s noncommercial speech, they lose under the statutes; that is just the law.”

To be culpable, Modabber told the court, the seller of the product should be ‘in a position to know what it is they are selling’. “In this case, that is not what has gone on,” he argued, adding that co-defendants Porte and Cascio “failed to disclose to Sony or the Estate that Michael Jackson did not provide the lead vocals.”

Judge Jones summarized Modabber’s argument as follows: “I think what he is saying here is. ‘We were as duped as the Plaintiffs… We didn’t know you guys were recording stuff in a basement that wasn’t recorded by Michael. You told us it was Michael. We believed it was Michael. And if there is a bad guy here, who was engaging in false commercial speech, it’s not us.’”

Sony and the Estate’s position in court may seem staggering, but it is not foolish. Over the years, as the defendants tried to sweep the controversy under rug, evidence against the Cascio tracks has continued to mount.

Neither Porte nor Cascio have ever provided convincing evidence of Jackson’s contribution to the songs – not even a mention of them in the singer’s countless handwritten notes. Jackson was well known for scribbling song ideas and lyrics on scraps of paper. When he died, a handwritten list of approximately 30 songs the singer was working on was found taped to his bedroom wall. The list did not feature a single Cascio track.

Longtime Jackson collaborators pointed out that the vocals on the Cascio tracks lacked signature MJ recording habits, including finger snaps and foot stomps. Asked to provide alternate vocal takes, Porte and Cascio claimed they had deleted them all. Also questioned were the vibrato and dialect of the singer – neither of which matched Jackson’s. Serova’s lawsuit cites these inconsistencies, which are supported by a 41-page report by forensic audiologist Dr. George Papcun, PhD, who concluded the songs were sung not by Jackson.

To this day, fans around the globe remain equally unconvinced. Just last month, on the seventh anniversary of the “Breaking News” premiere, dozens of fans emailed Howard Weitzman, John Branca, and Sony Music’s CEO Rob Stringer urging them to remove the Cascio tracks from Jackson’s discography. “The continued presence of the three ‘Cascio tracks’ on MJ’s official catalogue is an ongoing sprinkling of salt in a wound that just won’t heal,” wrote one fan. “Please, it’s finally time to set the record straight – push aside the corporate coldness and let’s do right by Michael like he deserves,” pleaded another.

In today’s press release announcing the renewal of their recording contract, Branca (and McClain) heaped praise on Stringer and Sony, saying that the Estate ‘couldn’t ask for more creative and innovative partners’ than them, adding: “Michael continues to inspire generations of artists who have come after him and attract new fans who understand that his music and message are more important than ever. We look forward to continuing to preserve and develop his remarkable musical legacy with Sony.”

Meanwhile, emails from fans regarding their continued sale of the Cascio tracks – despite their concession that they may be forgeries – were met with silence, and the Michael album – including “Breaking News,” “Keep Your Head Up” and “Monster” – remains available for purchase via online retailers and in record stores around the world.

Unlike Sony and the Estate, however, Cascio and Porte are not willing to make any concessions regarding the vocals on their songs, standing by their claims that Jackson is the singer. In a bizarre development earlier this year, Eddie’s brother, Frank Cascio, brazenly attempted to cash in on what auction house Gotta Have Rock & Roll listed as ‘Michael Jackson’s personally owned copy of his final album’ – a homemade CD scribed with the word ‘Bible’ (not in Jackson’s handwriting) and featuring the songs tangled in his brother’s pending fraud lawsuit – for a staggering opening bid of $50,000.

The auction house described the CD as “Michael Jackson’s personally owned copy of his final album consisting of 12 finished tracks, all with finished vocals,” adding that the music on the disc was ‘master quality’ while telling the media it anticipated bids of anywhere up to US$1 million.

Interestingly, the titles and track lengths detailed in the CD’s lot description matched exactly with versions of the songs co-produced and mixed by Jackson’s former engineer, Stuart Brawley, almost a year after Jackson’s death. Eddie Cascio and James Porte brought Brawley in to help prepare the 12 songs for their ultimate sale to Sony and the Jackson Estate. This caused an uproar in the Jackson fan community, with many quick to point out that if the music burnt on the CD was completed posthumously, it would not be possible for Jackson to have ever personally owned it.

The lot was withdrawn from auction days later – after it made headlines on several major media outlets including Rolling Stone and Billboard. In an email to me, a rep for the auction house explained: “We’ve been asked to take it down from the auction by the consignor who has had second thoughts on selling it publicly and would prefer to sell it privately. I think Frank was very surprised by the massive amount of media attention that it garnered and he felt that a private sale was a more respectful way to go since it was [Jackson’s] last album, and we are respecting Frank’s wishes.” The rep added that Cascio’s decision to remove the CD from auction was motivated by his desire to ‘keep the integrity of Michael Jackson’s legacy’, despite moving forward with the sale of dozens of other items including what Cascio claims were Jackson’s personally worn underwear, and intimate gifts given to the superstar by his children.

Beyond the notion of ‘respect’ and ‘integrity’, the sale of the album would have been legally improper considering the ongoing fraud lawsuit its contents are subject to. The Cascio brothers have a duty to preserve the CD and, if sold, could be considered destruction of evidence.

For the past seven years I have been investigating the origins and authenticity of the Cascio tracks. The findings of my investigation will be detailed in a book I’m writing about the issue. With Sony and the Estate’s admission that the songs might actually be forgeries, the courtroom battle ahead promises to be very interesting to say the least. As someone who has followed this story from day one, I can only hope its resolution will be respectful to Jackson’s legacy, and cathartic to his family and aching fan community.
Firma SONY Music i The Estate of Michael Jackson ogłosiły dziś, że pozostaną partnerami biznesowymi w przyszłości, po tym, jak odnowiły swoją poprzednią umowę, ponownie wiążąc muzykę Jacksona z wytwórnią, przeciwko której prowadził niegdyś kampanię.

Jak głosi ich wspólny komunikat prasowy, "na podstawie długoterminowej umowy między wytwórnią płytową i zarządzającymi spuścizną Michaela, z dniem 1 stycznia 2018 roku, Sony Music przedłuży okres administrowania jego katalogiem nagraniowym. Sony będzie mogła też być partnerem w dalszych projektach, które Estate może wyprodukować w czasie trwania umowy".

W komunikacie prasowym z 14 grudnia 2017 roku szczegółowo przedstawiono szereg projektów, które Sony i The Estate zrealizowały w trakcie swojej poprzedniej, siedmioletniej umowy - podpisanej w marcu 2010 roku, wartych podobno rekordowe 250 milionów dolarów - w tym dwa filmy dokumentalne Spike'a Lee, album ‘Xscape’ z 2014 roku i wirtualny występ Michaela Jacksona (który był właściwie tylko wizualną projekcją nagranego wcześniej imitatora MJ) na gali Billboard Music Awards.

Jednak w tym wychwalającym ich działania komunikacie prasowym, było jedno rażące zaniedbanie – pierwszy pośmiertny zbiór niepublikowanych utworów Króla Popu - album „Michael” - wydany w Stanach Zjednoczonych siedem lat temu, który w dalszym ciągu jest prześladowany i zarzuca mu się oszustwa.

To, co powinno być triumfującym przebojem, stało się katastrofą pod koniec 2010 roku, kiedy rodzina Jacksona, współpracownicy i fani powiedzieli, że trzy piosenki na płycie brzmią jak podróbki. Po latach odrzucania roszczeń, prawnicy Sony i The Estate dokonali zaskakującego stwierdzenia, że piosenki mogą faktycznie być podróbkami - śpiewanymi przez oszusta.

Od kilku lat w sądzie okręgowym w Los Angeles rozgrywa się walka Davida i Goliata, w której jeden, niezwykle zdeterminowany fan Michaela Jacksona staje przeciwko kilku najbardziej wpływowym graczom w branży rozrywkowej. Wystawiona jest na szwank reputacja każdego z nich, co potencjalnie czyni z niego jeden z najbardziej osławionych procesów sądowych, jakie kiedykolwiek widział biznes muzyczny. Jednak większość ludzi nawet nie ma pojęcia, że tak się dzieje – media niemal całkowicie go zignorowały.

Mieszkanka Kalifornii, Vera Serova, twierdzi w swoim pozwie zbiorowym, że miliony odbiorców zostały oszukane, ponieważ Jackson Estate i Sony Music Entertainment wydały album „Michael”, w tym trzy piosenki - "Breaking News", "Keep Your Head Up" i "Monster" "- z fałszywymi wokalami śpiewanymi przez osobę brzmiącą bardzo podobnie do Jacksona.

Chociaż dzisiaj media niemal zapomniały o problemie, w tamtym czasie było dużo doniesień na ten temat. W grudniu 2010 roku, jeden z pozwanych w procesie sądowym Serovej, Eddie Cascio, pojawił się w The Oprah Winfrey Show, żeby podyskutować o autentyczności piosenek, które Cascio i jego partner biznesowy, James Porte, także pozwany, dostarczyli Sony na początku tego roku. Poproszony o odpowiedź na oskarżenia, że głos w jego utworach nie brzmiał jak głos Jacksona, Cascio po prostu powiedział Winfrey: "Mogę ci powiedzieć, że to jest głos Michaela". Niepytany przez gospodynię talk-show o jakiś dowód, poza jego słowem, Cascio dodał że Jackson nagrał te trzy utwory - wraz z dziewięcioma innymi, które nie zostały wydane - w jego suterenie w New Jersey w 2007 roku. W pozwie Serova twierdzi, że Jackson nie zrobił czegoś takiego.

To rodzina Jacksona jako pierwsza podniosła alarm w sprawie rzekomo podrobionych wokali. Członkowie rodziny, wraz z tysiącami fanów, poprosili Sony, żeby nie wydawała utworów Cascio, ale zostali odprawieni przez wytwórnię i media jako wichrzyciele i twórcy teorii spiskowych. Sony wydała w tym czasie krótkie oświadczenie, że firma ma "całkowitą pewność", iż wokal jest autentyczny.

Adwokat Jackson Estate, Howard Weitzman, również odpowiedział na krytykę, wydając oświadczenie. Wymienił sześciu dawnych inżynierów Jacksona, którzy podobno uczestniczyli w sesjach odsłuchowych, odtworzyli wyizolowane ścieżki wokalne a capella (bez muzyki) i potwierdzili, że głos był "zdecydowanie" Jacksona. Kilka osób, które uczestniczyły w sesjach odsłuchowych, zaprzeczyło jednak oświadczeniu Weitzmana, w którym twierdził też, że dwóch sądowych muzykologów poświadczyło autentyczność wokali Jacksona.

Nawet współzarządzający majątkiem Michaela, John Branca i John McClain, nie mogli dojść do porozumienia, ponieważ McClain przyłączył się do rodziny Jacksonów, zajął takie samo stanowisko odnośnie piosenek. "Mój przyjaciel John McClain (współzarządzający) i ja przez wiele tygodni nalegaliśmy, żeby niektóre utwory zostały usunięte z nowego albumu Michaela", mówił wówczas brat Jacksona, Jackie. "Niestety, nasze obawy nie zostały potraktowane poważnie". Pomimo tego wszystkiego, media wydawały się być usatysfakcjonowane oświadczeniami Sony i Weitzmana i od tego czasu rzadko donoszono o tej kontrowersji.

Jednak teraz, siedem lat później (a czas biegnie dalej), firma Sony i The Jackson Estate zostają wreszcie zmuszone do zmierzenia się z muzyką. Podczas jawnego procesu, 7 grudnia 2016 roku, prawnicy wytwórni płytowej i Estate w końcu przyznali, że piosenki mogą rzeczywiście być podróbkami. Zia Modabber powiedział, że Sony i Estate uwierzyły na słowo ich oryginalnym producentom - Porte i Cascio. Szokujące, upierał się, że nawet jeśli wokale nie są Jacksona, Sony i The Estate nie zrobiły nic złego, mówiąc, że były. To nie była komercyjna przemowa chroniona Pierwszą Poprawką, twierdził Modabber.

Argument nie przemówił do przewodniczącej, sędzi Sądu Okręgowego w Los Angeles, Anny I. Jones. "Problematyczne jest to, że oszukuje pan ludzi swoimi przyjętymi faktami", odparła. Modabber obstawał przy tym, że konstytucja zezwala Sony i Estate na kłamanie odbiorcom: "Jeśli oszukujemy ludzi i to nie jest komercyjna przemowa, tracą oni na mocy ustaw, to jest właśnie prawo".

Modabber mówił w sądzie, że sprzedawca produktu powinien "był wiedzieć, co sprzedaje", żeby być winnym. "W tym przypadku czegoś takiego nie było", argumentował, dodając, że współoskarżeni Porte i Cascio "nie ujawnili Sony ani Estate, że Michael Jackson nie śpiewał głównego wokalu".

Sędzia Jones podsumowała wywód Modabbera następująco: "Myślę, że to, co on tu mówi, to: ‘Byliśmy tak samo oszukani jak powodowie ... Nie wiedzieliśmy chłopaki, że nagrywaliście coś w suterenie, co nie zostało nagrane przez Michaela. Powiedzieliście nam, że to był Michael. Wierzyliśmy, że to Michael. A jeśli jest tu zły gość, który angażował się w fałszywe komercyjne przemowy, to nie my’".

Stanowisko Sony i Estate w sądzie może się wydawać zdumiewające, ale nie jest głupie. Z biegiem lat, gdy pozwani próbowali zamieść kontrowersje pod dywan, wciąż pojawiały się dowody przeciwko utworom Cascio.

Ani Porte, ani Cascio nigdy nie dostarczyli przekonujących dowodów na wkład Jacksona w te utwory – w licznych, odręcznych notatkach piosenkarza nie ma o nich nawet wzmianki. Jackson był znany z zapisywania pomysłów na piosenki i tekstów piosenek na skrawkach papieru. Kiedy zmarł, znaleziono przyklejoną do ściany jego sypialni odręcznie sporządzoną listę około 30 utworów, nad którymi pracował wokalista. Na liście nie ma ani jednego utworu Cascio.

Długoletni współpracownicy Jacksona zauważyli, że wokale na ścieżkach Cascio nie posiadały charakterystycznych dla MJ nawyków związanych z nagrywaniem, w tym pstrykania palcami i przytupywania. Poproszeni o dostarczenie innych ścieżek z wokalami, Porte i Cascio twierdzili, że wszystkie usunęli. Kwestionowano również wibrato i sposób wybrzmiewania głosek przez piosenkarza – ani jedno, ani drugie nie pasowało do Jacksona. Pozew Serovej powołuje się na te niespójności, które są poparte 41-stronicowym raportem sporządzonym przez sądowego audiologa, dr. George'a Papcuna, który stwierdził, że piosenki nie były śpiewane przez Jacksona.

Do dziś fani na całym świecie pozostają równie nieprzekonani. W zeszłym miesiącu, w siódmą rocznicę premiery "Breaking News", tuziny fanów wysłało e-maile do Howarda Weitzmana, Johna Branca i dyrektora generalnego Sony Music, Roba Stringera, prosząc ich o usunięcie utworów Cascio z dyskografii Jacksona. "Ciągła obecność trzech ‘utworów Cascio’ w oficjalnym katalogu MJ to ciągłe posypywanie solą rany, która po prostu się nie zagoi" - napisał jeden z fanów. "Proszę, nadszedł w końcu czas, żeby wszystko wyjaśnić - odsuńcie na bok korporacyjną oziębłość i bądźcie uczciwi względem Michaela, tak jak na to zasługuje", błagał inny.

W dzisiejszym komunikacie prasowym zapowiadającym odnowienie kontraktu nagraniowego, Branca (i McClain) wychwalali pod niebiosa Stringera i Sony, mówiąc, że Estate "nie mogła prosić o bardziej kreatywnych i innowacyjnych partnerów", dodając: "Michael wciąż inspiruje pokolenia artystów, którzy nastali po nim i przyciąga nowych fanów, którzy rozumieją, że jego muzyka i przesłanie są ważniejsze niż kiedykolwiek. Cieszymy się na na kontynuację zabezpieczania i rozwoju z Sony jego niezwykłej spuścizny muzycznej".

Tymczasem e-maile od fanów dotyczące dalszej sprzedaży utworów Cascio - pomimo ich przyznania się, że mogą być podróbkami - spotkały się z milczeniem, a album „Michael” - w tym "Breaking News", "Keep Your Head Up" i "Monster" - pozostaje do kupienia za pośrednictwem sklepów internetowych i sklepów muzycznych na całym świecie.

W przeciwieństwie do Sony i The Estate, Cascio i Porte nie są skłonni do ustępstw, jeśli chodzi o wokal w ich utworach, stojąc na stanowisku, że Jackson jest wokalistą. Dziwnym rozwojem zdarzeń, na początku tego roku, brat Eddiego, Frank Cascio, bezczelnie chciał zarobić na tym, co dom aukcyjny "Gotta Have Rock & Roll" skatalogował jako "prywatną kopię ostatniego albumu Michaela Jacksona" - domowej roboty płytę CD z napisem "Biblia"(nie było to odręczne pismo Jacksona) z oszałamiającą ofertą wstępną wynoszącą 50 000 dolarów.

Dom aukcyjny opisał płytę jako "własną, prywatną kopię Michaela Jacksona, kopię jego ostatniego albumu składającego się z 12 gotowych utworów, wszystkie z ukończonym wokalem", dodając, że muzyka na płycie była "najwyższej jakości" i mówiąc jednocześnie mediom, że spodziewał się podbicia ceny do miliona dolarów.

Co ciekawe, tytuły i długości utworów wyszczególnione w opisie płyty CD pasowały dokładnie do wersji piosenek, które współprodukował i miksował dawny inżynier Jacksona, Stuart Brawley, prawie rok po śmierci Jacksona. Eddie Cascio i James Porte sprowadzili Brawleya, żeby pomógł w przygotowaniu 12 piosenek do ich ostatecznej sprzedaży wytwórni Sony i The Jackson Estate. Wywołało to poruszenie w społeczności fanów Jacksona, wielu z nich szybko zwróciło uwagę, że jeśli muzyka nagrana na płycie została ukończona pośmiertnie, nie było to możliwe, żeby Jackson mógł być kiedykolwiek jej właścicielem.

Pozycja ta kilka dni później została wycofana z aukcji - po tym, jak sprawa trafiła na nagłówki w kilku głównych mediach, w tym w Rolling Stone i Billboard. W e-mailu do mnie, przedstawiciel domu aukcyjnego wyjaśnił: "Zostaliśmy poproszeni o usunięcie jej z aukcji przez wystawiającego, który miał wątpliwości co do publicznej sprzedaży i wolałby sprzedać ją prywatnie. Sądzę, że Frank był bardzo zaskoczony ogromną ilością uwagi medialnej, jaką wzbudził, i czuł, że prywatna sprzedaż byłaby okazaniem większego szacunku, ponieważ był to ostatni album [Jacksona] i my respektujemy życzenia Franka". Przedstawiciel dodał, że decyzja Cascio o usunięciu CD z aukcji wynikała z jego chęci "zachowania integralności spuścizny Michaela Jacksona", mimo że posunął się do sprzedaży kilkudziesięciu innych przedmiotów, w tym także tego, co, jak twierdzi Cascio, było osobistą bielizną Jacksona, a także osobistymi prezentami supergwiazdy otrzymanymi od jego dzieci.

Pomijając kwestię "szacunku" i "integralności", sprzedaż albumu byłaby nielegalna z prawnego punktu widzenia, biorąc pod uwagę toczący się proces o oszustwo, którego przedmiotem jest jego zawartość. Bracia Cascio mają obowiązek zachowania płyty, a jeśli ją sprzedali, może to być uznane za niszczenie dowodów.

Przez ostatnie siedem lat badałem pochodzenie i autentyczność utworów Cascio. Wyniki mojego dochodzenia zostaną szczegółowo opisane w książce, którą piszę na ten temat. Z przyznaniem się Sony i Estate, że utwory mogą faktycznie być podróbkami, walka na sali sądowej zapowiada się, delikatnie mówiąc, bardzo interesująco. Jako osoba, która od samego początku śledziła tę historię, mogę tylko mieć nadzieję, że jej rezolucja będzie pełna szacunku dla dziedzictwa Jacksona i oczyszczająca dla jego rodziny i zbolałej społeczności fanów.

Autor tłumaczenia: kato

Masz uwagi do tekstu? Podoba Ci się tłumaczenie? A może zauważyłeś błąd? Napisz!

Please leave following field blank:


29/12/17 23:33 gość
ciekkawe, dziekkuje

20/12/17 01:52 Michaelina
Frank kłamał o sobie już w swojej książce. Obaj Cascio oszuści i naciągacze! Michael zdecydowanie nie miał szczęścia do "przyjaciół" :( Na Franku poznał się jeszcze za życia i słusznie go oddalił, chociaż ten udawał niewiniątko. Nie wierze,że owi fachowcy nie rozpoznali oszustwa. Od pierwszego dnia publikacji płyty rodzina i fani podnosili tę kwestię. Dziękuje Kato .

18/12/17 01:32 ♥ Jolanta ♥
Michael uważał obu braci za swoich przyjaciół,a okazało się,że po jego śmierci wstąpili do klanu pijawek, które słysząc słowo "Michael" od razu liczą pieniądze . Jednego nie mogę zrozumieć, jak fachowcy dali sie tak nabrać..... dziękuję ...kato...