En Pl
Strona główna | Tablica | Hyde Park | O stronie

Майкл Джексон — настоящий супергерой Michael Jackson - prawdziwy superbohater
Author: Damien Shields (2015) Autor: Damien Shields (2015)
Многие фэны знают Дэмиена Шилдса по его статьям о музыке Майкла Джексона и сопутствующих проектах. После выхода его новой книги «Истоки Xscape: Песни и истории, оставленные Майклом Джексоном» Дэмиен согласился дать нашему сайту эксклюзивное интервью. Мы воспользовались этой возможностью, чтобы расспросить его о фэн-жизни, взглядах и исследованиях, которые стоят за его статьями и книгами.

Дэмиен, как давно ты увлекся Майклом Джексоном? При каких обстоятельствах ты узнал о Майкле, и сразу ли он захватил тебя?

Я помню несколько ранних эпизодов, когда Майкл произвел на меня сильное впечатление. Впервые это случилось в 1991 году – мне тогда было всего три года. Я смотрел музыкальную программу утром по телевизору — мне нравились клипы Queen, Брайана Адамса, The Beach Boys, Нила Даймонда и Guns N Roses. Прочая музыка, как правило, не интересовала меня. Но в то утро показали видеоклип, которого я никогда раньше не видел, на песню, которой я никогда не слышал — и я просто влюбился! Я в свои три года не сразу понял, что к чему в этом клипе. В нем показывали двоих человек, которые шли, гарцуя, по улице — у обоих были красивые лица и кудряшки. Один из них пронзительно кричал другому. Это зрелище завораживало! Я обернулся к отцу и спросил про человека в синей рубашке, который пел песню: «Папа, а это мальчик или девочка?» — «Это Майкл Джексон», — ответил он.

Думаю, это говорит о том, что самое захватывающее в Майкле — на самом деле, его искусство. Я не знал и мне было все равно, черный он или белый, мужчина или женщина и т.д. Я знал, что песня была обалденная («The Way You Make Me Feel») и мне хотелось узнать, кто этот артист.

Но серьезно я увлекся Майклом, как и многие поклонники моего возраста, после концертов на 30-ю годовщину его карьеры, состоявшихся в Нью-Йорке в 2001-м. Эти концерты дали мне недостающий контекст. Я увидел современного Майкла Джексона (на тот момент времени), а также получил представление о его карьере в ретроспективе. А в фэндом я попал еще позднее. Все потому, что в моей семье первый компьютер появился только в конце 2002 года. До этого я прочитал все книги о Майкле, какие мог найти в окрестных библиотеках, записал все репортажи о Майкле по ТВ, какие смог застать, и посмотрел их сотни раз, но мой доступ к информации об этом загадочном человеке был существенно ограничен вплоть до 2002 года. Ну а после меня уже ничто не связывало — и уж поверьте, моя одержимость Майклом Джексоном не знала границ!

Ты когда-нибудь видел Майкла вживую? Бывал на его концерте?

Никогда. Я живу в Австралии, и в последний раз Майкл приезжал в Австралию, когда мне было всего восемь. Я смотрел концерт HIStory в записи на девятом канале, где ведущий Молли Мелдрам включил его в выпуск программы Hey, Hey, It’s Saturday!, посвященный Майклу. Но я никогда не видел его вживую и не встречал его. У меня были билеты на восемь из его концертов This Is It в Лондоне. Я забронировал перелет и взял отпуск на шесть недель, чтобы провести их в Англии, посещая концерт за концертом. Я всю жизнь копил на это деньги. Это был момент, которого я ждал всегда. Это был мой шанс! Но… увы. Царствие ему небесное.

Что Майкл значит для тебя? Кто он для тебя в первую очередь — певец, танцовщик, композитор, филантроп? Какие стороны и качества ты ценишь в нем больше всего?

Майкл Джексон — это, по сути, настоящий супергерой. Конечно, он один из величайших певцов, песенников, композиторов, танцовщиков и разносторонних творческих гениев, которых когда-либо видел мир. И не забывайте, он — в числе лидеров во всех этих категориях; ни один другой человек в истории шоу-бизнеса не подходил даже близко к достижению такого признания! Но даже если оставить все это в стороне — все видеоклипы, альбомы, синглы, туры, лунную походку, видео «Триллер» — все это, то он все равно останется настоящим супергероем, на основе одних только гуманитарных заслуг. Ведь отдать 300 миллионов из своего личного дохода на благотворительные цели — это очень много для одного человека! Деньги могли бы так легко совратить его с верного пути. Все мы знаем, как жадность поголовно заражает людей в шоу-бизнесе — но только не Майкла. Он всю жизнь, до конца, отдавал — и я хочу, чтобы его помнили за это. Одним словом, больше всего мне нравится в Майкле его неустанное стремление помогать другим людям.

Ты хорошо танцуешь и тебе отлично удается исполнять знаменитые движения Майкла. Когда и где ты научился танцевать? Много ли тренировки ушло на то, чтобы довести мастерство до такого уровня?

Спасибо! Я стал поклонником Майкла задолго до того, как впервые попробовал освоить лунную походку. Танцевать я начал в старшей школе, когда моя подруга Симона поспорила со мной на 50 долларов, что мне слабо выступить в школьном конкурсе талантов. Все знали, что у меня не было никаких талантов (кроме успехов в австралийском футболе), и думали: вот будет потеха, если он выйдет на сцену и опозорится. Я принял вызов и вместо того, чтобы позориться, решил потратить месяц на отработку номера «Billie Jean». Каждую свободную минуту я отводил на репетиции этого выступления. И когда я наконец вышел на сцену в конкурсе, я исполнил танец, который не только не был отстойным, но и завоевал мне награду! Следующие два года никто в школе не знал моего имени — я был «чувак, который Майкл Джексон».

Чем тебя привлекает исполнение трибьютов Майклу Джексону? Это для тебя работа или хобби?

Должен сказать, что нынче я очень четко формулирую свое отношение к исполнению произведений Майкла Джексона. Прежде всего нужно помнить, что это именно творчество Майкла, а не мое (и ничье другое). Многие исполнители трибьютов и подражатели пытаются привлечь внимание к себе, ярко акцентируя свое имя и ожидая похвалы за свою способность повторить движения Майкла или скопировать его внешность. Для меня смысл совсем не в этом. Исполняя вещи Майкла, я как будто рассказываю историю. Я просто повторяю что-то, что Майкл однажды сделал, чтобы люди поняли что-то про него — не про меня. Например, если бы мы цитировали слова известного философа, мы ведь закончили бы цитату его именем, а не своим — верно? Потому что мы рассказываем его историю, или повторяем его цитату. Поэтому я чувствую, что если подпишу своим именем трибьют Майклу Джексону, то это будет уже не трибьют Майклу Джексону — это будет выступление Дэмиена Шилдса, в котором он украл весь материал Майкла Джексона. Надо помнить, что, когда люди аплодируют лунной походке, которую исполняет трибьют-артист, они на самом деле, по сути, аплодируют Майклу Джексону. Так что да, тут есть тонкая грань… У меня определенно ушло время, чтобы сформировать свой подход к этому вопросу. В юности, несколько лет назад, я, возможно, воплощал в себе многое из того, что сегодня мне совсем не нравится.

Некоторые поклонники скептически относятся к двойникам и людям, которые пытаются подражать Майклу. Тебе когда-нибудь приходилось сталкиваться с такого рода отношением к твоим выступлениям? Тебя это не задевает?

Когда делаешь что-то публичное — неважно, что, — всегда найдутся скептики и критики. Мне, пожалуй, больше досталось как человеку, как простому фэну со своим мнением, чем как артисту за трибьюты, которые я исполнял. Но надо просто научиться не обращать на это внимания!

Скажу одно: я не имперсонатор Майкла Джексона. По определению имперсонатор — это «человек, который подражает чужому поведению и действиям, копирует их». В моем случае, как только я схожу со сцены, история заканчивается. Я становлюсь собой. Если хотите узнать истории о Майкле Джексоне, которые я рассказываю вне сцены, прочтите мою книгу «Истоки Xscape»!

Действительно, помимо выступлений, ты еще и пишешь о творчестве Майкла. Твои статьи хорошо известны поклонниками и славятся тем, что основаны на тщательных исследованиях. Как давно ты начал писать о Майкле Джексоне?

Я, наверное, и сам не сразу осознал, когда это произошло. Году в 2006 начали появляться слухи о «возвращении» Майкла, и продюсеры вроде will.i.am стали говорить о том, что работают с ним в студии. В то время я создал ветку на форуме MJJC и позднее на Maximum Jackson — в ней я документировал все комментарии людей, с которыми Майкл работал, чтобы фэнам проще было отслеживать, кто что сказал о новой музыке Майкла. У меня также был знакомый в Sony Music, который давал мне эксклюзивную информацию о готовящихся релизах Epic Records — альбомах Thriller 25 и King of Pop, которые потом вышли в 2008 году. Со временем мой список контактов вырос. Я стал работать «репортером» для форума Maximum Jackson и сообщать фэнам новости о туре This Is It и других проектах. Но серьезно я начал писать о Майкле только в 2011 году, когда завел собственное расследование в связи со скандальным альбомом Michael, вышедшим несколькими месяцами ранее, в конце 2010-го. Тогда же я стал вести свой блог. Я начал проект, который, как позже получилось, превратился в книгу (ее еще предстоит закончить).

Теперь ты преодолел важный рубеж — вышла твоя первая книга. Она называется «Истоки Xscape» и рассказывает о происхождении восьми песен, выпущенных на недавнем сборнике Xscape. Что побудило тебя написать эту книгу?

Как я объясняю в предисловии к книге «Истоки Xscape», мотивацией послужило отсутствие в публичном доступе какой-либо информации об этих восьми музыкальных сокровищах. Хотя я лично вообще не стал бы публиковать эти сокровища (во всяком случае, не так скоро после смерти Майкла), я чувствовал, что раз уж Sony и душеприказчики Майкла решили представить их на суд общественности (и у них безусловно есть на это право), их история должна быть рассказана. Эти песни теперь — часть лексикона Майкла Джексона. Для тех, кто получает доступ к оригинальным работам Майкла и хочет знать, как они создавались, должна быть в наличии литература. Майкл всегда говорил: «Изучай великих». Теперь, когда его, величайшего из всех, больше нет, важно, чтобы информация была в наличии, чтобы его тоже можно было изучать.

Сколько времени у тебя ушло на написание книги, и у скольких человек ты взял интервью?

От замысла до завершения эта книга заняла у меня девять месяцев. Девять месяцев непрерывной работы. Девять месяцев, в течение которых я был доступен круглосуточно семь дней в неделю для интервью, ответов на письма и других коммуникаций, которые могли быть полезны для формирования корпуса информации, легшего в основу книги.

Для этого проекта я взял интервью примерно у двадцати самых близких творческих партнеров Майкла. Я включил цитаты дюжины из них. Некоторые другие истории и интервью, которые я не включил в «Истоки Xscape», увидят свет в моих будущих проектах.

В ходе исследования ты познакомился и завел дружбу со многими сотрудниками Майкла. Некоторые из них никому кроме тебя не давали интервью. Как тебе удается разговорить людей, в чем твой секрет?

Обратись к ним с просьбой и относись к ним так, как хочешь, чтобы относились к тебе, — с предельным уважением. Очень просто, на самом деле. Они обычные люди, как и мы с вами. Нет никакого секрета.

По твоему опыту общения с коллегами Майкла можешь ли ты сказать, что между ними есть что-то общее? Майкл выбрал их за какую-то определенную черту или качество?

Да, общее между ними то, что они — удивительные великодушные люди, которые искренне любили и оберегали Майкла. Все они невероятно милые! Я просто даже передать не могу, какие это неподдельно добрые люди. Неудивительно, что Майкл Джексон смог сотворить такое волшебство с ними в студии. Рядом с этими людьми он мог ослабить бдительность и дать свободу своему воображению, душе, телу и вдохновению.

Из историй в твоей книге видно, как требователен был Майкл к качеству своей музыки и как он «выращивал» продюсеров, с которыми работал. Они равнялись на него и старались создать песни, которые отвечали бы его стандартам. Иногда даже кажется, что они немного благоговеют перед ним. Ты чувствовал это, общаясь с ними? Они и сегодня воспринимают Майкла как учителя, или больше как ровню?

Никто не воспринимает Майкла как ровню, оглядываясь на годы работы с ним. Как мне показалось, его присутствие, его величие и влияние на тех, с кем он общался, было столь мощно, что люди до сих пор не могут осознать реальность произошедшего, то, что им довелось работать в непосредственной близости с величайшим талантом, который когда-либо ступал на Землю.

Как ты лично относишься к проекту Xscape? Этот релиз есть в твоей коллекции? С точки зрения музыки тебе больше нравятся новые ремиксы или оригинальные песни? И об этической стороне вопроса что думаешь (она вызвала немалые споры)?

Sony Music и душеприказчики Майкла Джексона безусловно имеют право выпустить альбом Xscape. Я этого не оспариваю. Однако у меня есть личное мнение об этом шаге — как и у всех у нас. Мое личное мнение не является истиной в последней инстанции, и оно не более важно, чем чье-то другое, однако мне пришлось выслушивать критику за то, что это мнение у меня имеется и я его высказываю. Мне это не всегда кажется справедливым, ну да ладно. Я думаю, что покуда мнения не постулируются как факты, выражать их не грех. Я также хотел бы заметить, что факты остаются фактами независимо от того, согласны вы с ними или нет.

Так вот, я бы лично не стал издавать невыпущенный материал Майкла Джексона так скоро после его смерти. Майкл Джексон при жизни создал и выпустил огромное количество музыки, которая должна представляться публике в первую очередь. Майкл теперь — классик, артист с завершенной карьерой, а не живая поп-звезда с новыми альбомами, видеоклипами и выступлениями. Я считаю, что важно чтить его наследие, те вещи, которые он подарил нам между 1958 и 2009 годом — чтобы зацементировать его в общественном сознании как легендарного гения, которым он был.

Меня обвиняли в том, что я назвал невыпущенные песни Майкла Джексона «выскребанием остатков» в негативном смысле — как если бы считал их какими-то отбросами на дне мусорной корзины. Это намеренное искажение моих слов и вырывание их из контекста. Поясню: «выскребание остатков» в отношении музыкального каталога Майкла означает лишь использование песен, находящихся на дне коллекции. Вещи, на выпуск которых Майкл не давал добро, должны иметь более низкий приоритет по сравнению с вещами, которые он сам выпустил, уж это бесспорно. «Billie Jean», «Earth Song», «Man In The Mirror» — вот примеры вещей на поверхности, вещей, которые Майкл выпустил, исполнял и для которых снял фильмы. Именно вокруг них, по моему мнению, душеприказчики и музыкальный лейбл должны создавать проекты в годы сразу после смерти Майкла. При этом я никогда не комментировал качество вещей «на дне» коллекции — я лишь заметил, что Майкл не выбрал их для релиза, что есть правда.

Что касается конкретно альбома Xscape, я думаю, каждый его аспект нужно оценивать отдельно. Я не сторонник обобщений, но постараюсь ответить на вопрос…

Альбом Xscape есть в моей коллекции. Мне его подарили, так что он есть у меня на физическом носителе. Но я не покупал его. Я не купил ни одного «официального» продукта после This Is It. Когда вышел альбом Michael с тремя фальшивыми песнями, они потеряли меня как потребителя. Это мой личный выбор, и я не осуждаю никого, кто сделал для себя иной выбор. Если душеприказчики и музыкальный лейбл продемонстрируют внимание к поклонникам Майкла (которые являются покупателями их продукции и питают их коммерческую машину), если пересмотрят ситуацию с альбомом Michael и решат проблему, я готов буду пересмотреть свою позицию по вопросу приобретения продуктов. Но на сегодняшний момент они не продемонстрировали заботу обо мне как о поклоннике и потребителе — как не продемонстрировали и заботу о Майкле. Таково мое мнение. Так я к этому отношусь. Каждому свое.

Возвращаясь к вопросу об «осовремененных» версиях — это не песни Майкла Джексона. Я не могу сравнивать их с оригинальными версиями.

Могу сказать вот что. Я поклонник Stargate. Я поклонник Джастина Тимберлейка. Мне нравятся некоторые работы Тимбаланда с Джастином и другими артистами. Мне нравятся и кое-какие работы Родни Джеркинса. Сами по себе, без приклеенного к ним ярлыка «Майкл Джексон», их работы могут быть весьма неплохи. Если бы мне дали послушать инструментальную версию «A Place With No Name» или «Do You Know Where Your Children Are» — без вокала — и спросили: «Что ты думаешь об этой музыке?», я бы сказал: «Мне нравится!» Но пришивать эту инструментальную версию посмертно к вокалу Майкла и называть это песнями Майкла Джексона — вот это мне не нравится. Мне неприятно, когда эти вещи выдаются за новые релизы Майкла.

Иногда мне кажется, что то, как нам преподносят Майкла, делает его больше похожим на какую-то диковинку или пародию самого себя, чем на легендарного классического артиста. Это мое мнение. Я так чувствую. Кто-то может не согласиться. Кому-то нравится, что танец имперсонатора, записанный с помощью датчиков движения, показали публике через проектор и представили это как «Майкла Джексона, каким вы его еще не видели». И у людей есть полное право это приветствовать. Но я под этим не подписываюсь, для меня это неприемлемо. Я предпочту блю-рей концерта Victory оптической иллюзии в любой момент.

К слову об альбоме Michael: поклонники знают, что ты занимался расследованием скандала вокруг песен Касио. Некоторое время назад ты организовал кампанию A Truth Untold, чтобы собрать деньги на выпуск книги, посвященной этой проблеме. Этот проект еще в силе?

Да, книга об альбоме Michael и скандальных песнях Касио-Порте все еще готовится. Наша кампания по сбору средств в 2013 году не достигла своей цели, и поэтому 170 с лишним человек, пожелавшие нам помочь, ничего не заплатили и мы не получили ни цента из 20 000 долларов, которые смогли собрать. Отсутствие средств сильно усложнило реализацию этого проекта – но нас это не остановит. Неприкосновенность творчества Майкла, его наследие, правда слишком важны. Правда восторжествует. Майкл в это верил, и мы верим.

За последние четыре года фэны изучили историю песен Касио вплоть до мелочей. Ты, конечно, потратил на это исследование больше времени, чем большинство фэнов, но у тебя был доступ и ко многим частным источникам. Стоит ли фэнам ожидать какую-то эксклюзивную информацию в твоей книге?

Мы сделали множество открытий, которые в корне изменят всеобщее представление об этой проблеме. Сегодня в фэн-сообществе есть много теорий, но мало фактов. Люди выражали свое мнение, но мнения не являются решающими. Цель нашей книги — представить неопровержимые факты, кулуарную историю, которая не была рассказана, и новую информацию, которая придаст контекст всей ситуации. Если мы чему-то и научились за четыре с лишним года расследования, так это тому, что правда не всегда там, где кажется или где мы предполагаем ее найти.

Ты считаешь, что этот проект позволит закрыть вопрос о песнях Касио? Ты сам для себя сможешь его закрыть?

Он позволит людям рассмотреть этот вопрос при наличии полной информации. Я верю, что решение возможно. Проблему нужно разрешить, вместо того чтобы делать вид, будто ее не существует. Пока что предпринимаются только попытки ее замолчать и забыть. Неудобные вопросы замели под ковер или дали им приесться и опостылеть. Мы не можем вечно ходить кругами с одной и той же информацией, которая обсуждается на форумах. Мы все уже устали от этого — но споры будут продолжаться до тех пор, пока не будет рассказана вся история и представлены все факты. Только тогда проблема будет разрешена. Ну а закрыть тему каждый для себя должен сам.

Насколько важное место Майкл занимает в твоей жизни? Твои коллеги по работе и друзья вне фэндома знают о твоей страсти, твоих авторских проектах и участии в трибьютах?

Майкл Джексон играет в моей жизни огромную роль. Все, кто меня знает, знают о моей любви к Майклу. Он постоянно вдохновляет меня в повседневной жизни — в отношении и благотворительных проектов, и взаимодействия с людьми, и жизненной философии, и вопросов экологии, и многого другого. Но при этом Майкл Джексон не определяет мою личность. Я вполне состоявшийся, независимо мыслящий человек.

Как ты пережил июнь 2009-го? Изменилась ли роль Майкла в твоей жизни с его уходом?

25 июня 2009 года был худший день в моей жизни.

Какой самой важной вещи ты научился у Майкла — чему-то, что изменило твою жизнь или повлияло на твое поведение?

Я научился этому только недавно, или, лучше сказать, начал применять это лишь недавно, но — такту. Майкл Джексон подвергался атакам, наверное, больше, чем кто бы то ни было на Земле, а отвечал он с такой безграничной любовью и пониманием, прощением и выдержкой… Он был исключительным дипломатом. Я восхищаюсь этим. Я пытаюсь следовать его примеру, насколько могу.
(źródło)
Wielu fanów zna Damiena Shieldsa z jego artykułów o muzyce Michaela Jacksona i związanych z nimi projektów. Po wydaniu swojej nowej książki "The Origins of Xscape: The Songs and Stories Michael Jackson Left Behind”, Damien zgodził się udzielić naszej stronie [michaeljackson.ru] ekskluzywnego wywiadu. Skorzystaliśmy z okazji, żeby zapytać go o jego życie, jako fana Michaela, poglądy i badania, które stoją za jego artykułami i książkami.

Damien, od jak dawna interesujesz się Michaelem Jacksonem? W jakich okolicznościach dowiedziałeś się o Michaelu i czy on od razu cię zafascynował?

Pamiętam kilka wczesnych epizodów, kiedy Michael wywarł na mnie silne wrażenie. Po raz pierwszy wydarzyło się to w 1991 roku - miałem wtedy tylko trzy lata. Oglądałem rano program muzyczny w telewizji - podobały mi się teledyski Queen, Briana Adamsa, The Beach Boys, Neila Diamonda i Guns’N’Roses. Inna muzyka zazwyczaj mnie nie interesowała. Jednak tego ranka pokazali teledysk, którego nigdy wcześniej nie widziałem, z piosenką, której nigdy nie słyszałem - i po prostu zakochałem się! Mając te swoje trzy lata, nie zrozumiałem od razu, o co chodzi w tym klipie. Pokazywali w nim dwie osoby, które dokazując, szły ulicą - obydwie miały piękne twarze i kręcone włosy. Jedna z nich krzyknęła przeraźliwie do drugiej. To widowisko mnie zafascynowało! Odwróciłem się do mojego ojca i zapytałem o człowieka w niebieskiej koszuli, który śpiewał piosenkę: "Tato, czy to chłopiec czy dziewczynka?" - "To jest Michael Jackson" - odpowiedział.

Myślę, że to pokazuje, iż najbardziej ekscytującą rzeczą w Michaelu jest w rzeczywistości jego sztuka. Nie wiedziałem i nie obchodziło mnie, czy jest czarny czy biały, mężczyzna czy kobieta, itp. Wiedziałem, że piosenka jest niesamowita ("The Way You Make Me Feel") i chciałem się dowiedzieć, kim jest ten artysta.

A tak na poważnie zainteresowałem się Michaelem, jak wielu fanów mojego wieku, po koncertach jubileuszowych z okazji 30-lecia jego kariery, które odbyły się w Nowym Jorku w 2001 roku. Te koncerty dały mi brakujący kontekst. Zobaczyłem współczesnego Michaela Jacksona (na tamten czas), a także zdobyłem wgląd w jego karierę z perspektywy czasu. A w fandomie znalazłem się jeszcze później. Wszystko dlatego, że w mojej rodzinie pierwszy komputer pojawił się dopiero pod koniec 2002 roku. Wcześniej przeczytałem wszystkie książki o Michaelu, które mogłem znaleźć w okolicznych bibliotekach, nagrywałem wszystkie reportaże o Michaelu w telewizji, które mogłem znaleźć i oglądałem je setki razy, ale mój dostęp do informacji o tej tajemniczej osobie był znacznie ograniczony do 2002 roku. No a później, nic mnie już nie krępowało - i uwierzcie mi, moja obsesja na punkcie Michaela Jacksona nie znała granic!

Czy widziałeś kiedyś Michaela na żywo? Byłeś na jego koncercie?

Nigdy. Mieszkam w Australii, a Michael po raz ostatni przyjechał do Australii, gdy miałem tylko osiem lat. Oglądałem zapis koncertu ‘HIStory’ w telewizji, na dziewiątym kanale, gdzie prowadzący, Molly Meldrum, włączył go do program “Hey, Hey, It's Saturday!”, poświęconego Michaelowi. Nigdy jednak nie widziałem go na żywo i nie spotkałem go. Miałem bilety na osiem jego koncertów ‘This Is It’ w Londynie. Zarezerwowałem lot i wziąłem sześć tygodni urlopu, żeby spędzić go w Anglii, chodząć z koncertu na koncert. Całe życie oszczędzałem na to pieniądze. To był moment, na który zawsze czekałem. To była moja szansa! Ale ... niestety. Świeć Panie nad jego duszą.

Co Michael znaczy dla ciebie? Kim on jest dla ciebie w pierwszej kolejności - piosenkarzem, tancerzem, kompozytorem, filantropem? Jakie wartości i cechy cenisz w nim najbardziej?

Michael Jackson - to w istocie prawdziwy superbohater. Jest oczywiście jednym z największych piosenkarzy, autorów tekstów, kompozytorów, tancerzy i wszechstronnych geniuszy twórczych, jakich świat kiedykolwiek widział. I nie zapominajcie, że jest jednym z liderów we wszystkich tych kategoriach. Żadna inna osoba w historii show biznesu nie była nawet bliska osiągnięcia takiego uznania! Ale nawet jeśli odłożymy to wszystko na bok - wszystkie teledyski, albumy, single, trasy koncertowe, moonwalk, wideo "Thriller" – on nadal będzie prawdziwym superbohaterem, wyłącznie na podstawie zasług humanitarnych. W końcu przekazanie 300 milionów dolarów z własnych dochodów na cele charytatywne - to bardzo dużo dla jednej osoby! Pieniądze mogły tak łatwo sprowadzić go z właściwej drogi. Wszyscy wiemy, jak chciwość zatruwa ludzi w showbiznesie - ale nie Michaela. Oddawał całe swoje życie, do końca i chcę, żeby go za to pamiętali. Krótko mówiąc, najbardziej lubię w Michaelu jego nieustające pragnienie, żeby pomagać innym ludziom.

Dobrze tańczysz i potrafisz doskonale wykonywać słynne ruchy Michaela. Kiedy i gdzie nauczyłeś się tańczyć? Dużo treningu wymagało doprowadzenie umiejętności do takiego poziomu?

Dziękuję. Stałem się fanem Michaela na długo przed tym, zanim po raz pierwszy spróbowałem opanować moonwalk. Zacząłem tańczyć w liceum, kiedy moja przyjaciółka Simona założyła się ze mną o 50 dolarów, że słabo wypadnę w szkolnym konkursie talentów. Wszyscy wiedzieli, że nie mam żadnych talentów (z wyjątkiem sukcesów w futbolu australijskim) i myśleli sobie: będzie zabawa, jeśli on wyjdzie na scenę i się zbłaźni. Podjąłem wyzwanie i zamiast się błaźnić, postanowiłem spędzić miesiąc pracując nad numerem "Billie Jean". Każda wolną chwilę poświęcałem na próbę tego występu. A kiedy w końcu wyszedłem na scenę podczas konkursu, wykonałem taniec, który nie tylko nie był do niczego, ale zdobył mi nagrodę! Przez następne dwa lata nikt w szkole nie znał mojego imienia - byłem "kolesiem, który jest Michaelem Jacksonem".

Co cię zachęca do występowania, do oddawania hołdów Michaelowi Jacksonowi? Czy to dla ciebie praca, czy hobby?

Muszę powiedzieć, że wyrażam teraz bardzo dobitnie mój stosunek do wykonywania utworów Michaela Jacksona. Przede wszystkim musimy pamiętać, że jest to twórczość Michaela, a nie moja (i nikogo innego). Wielu wykonawców oddających hołd i wielu naśladowców stara się zwrócić na siebie uwagę, dobitnie akcentując swoje imię i oczekując pochwały za umiejętność powtarzania ruchów Michaela lub kopiowania jego wyglądu. Nie o to mi chodzi. Kiedy robię coś Michaela, to tak, jakbym opowiadał historię. Po prostu powtarzam coś, co Michael kiedyś zrobił, żeby ludzie dowiedzieli się czegoś o nim - nie o mnie. Na przykład, jeśli zacytowalibyśmy słowa znanego filozofa, zakończylibyśmy cytat jego imieniem, a nie własnym, prawda? Ponieważ opowiadamy jego historię, lub powtarzamy jego cytat. Dlatego uważam, że jeśli podpiszę się pod hołdem złożonym Michaelowi Jacksonowi własnym imieniem, to nie będzie to hołd złożony Michaelowi Jacksonowi - będzie to występ Damiena Shieldsa, w którym ukradł cały materiał Michaela Jacksona. Trzeba pamiętać o tym, że kiedy ludzie oklaskują moonwalk w wykonaniu artysty składającego hołd, tak naprawdę oklaskują Michaela Jacksona. Tak więc, granica jest cienka ... Na pewno potrzebowałem czasu, żeby ukształtować swoje podejście do tej kwestii. Kilka lat temu, gdy byłem młodszy, prawdopodobnie ucieleśniałem w sobie wiele rzeczy, których dzisiaj w ogóle nie lubię.

Niektórzy fani są sceptycznie nastawieni do sobowtórów i osób, które próbują naśladować Michaela. Czy kiedykolwiek miałeś do czynienia z takim podejściem do twoich występów? Czy to cię nie dotyka?

Kiedy robisz coś publicznie – nieważne, co - zawsze będą sceptycy i krytycy. Ja, być może, dostałem więcej jako osoba, jako zwykły fan ze swoją opinią, niż jako artysta za hołdy, które wykonywałem. Trzeba po prostu nauczyć się nie zwracać na to uwagi!

Powiem jedno: nie jestem naśladowcą Michaela Jacksona. Z definicji, naśladowca, to "osoba, która naśladuje zachowania i działania innych osób, kopiuje je". W moim przypadku, jak tylko schodzę ze sceny, historia się kończy. Staję się sobą. Jeśli chcecie poznać historie o Michaelu Jacksonie, które opowiadam poza sceną, przeczytajcie moją książkę "The Origins of Xscape"!

Rzeczywiście, oprócz występowania, piszesz także o twórczości Michaela. Twoje artykuły są dobrze znane fanom i słyną z tego, że są oparte na dokładnych badaniach. Jak dawno zacząłeś pisać o Michaelu Jacksonie?

Ja sam, zapewne, nie od razu zdałem sobie sprawę, kiedy to się stało. W 2006 roku zaczęły pojawiać się pogłoski o "powrocie" Michaela, a producenci tacy jak will.i.am zaczęli mówić o tym, że pracują z nim w studiu. W tym czasie stworzyłem wątek na forum MJJC, a później na Maximum Jackson – dokumentowałem w nim wszystkie komentarze osób, z którymi pracował Michael, żeby fani mogli łatwiej śledzić, co kto powiedział o nowej muzyce Michaela. Miałem również znajomego w Sony Music, który przekazywał mi informacje z pierwszej ręki na temat nadchodzących wydań Epic Records - albumów Thriller 25 i King of Pop, które ukazały się później w 2008 roku. Z biegiem czasu moja lista kontaktów wzrosła. Zacząłem pracować jako "reporter" na forum Maximum Jackson i informować fanów o trasie ‘This Is It’ i innych projektach. Poważnie jednak, zacząłem pisać o Michaelu dopiero w 2011 roku, kiedy to zacząłem własne śledztwo w związku z kontrowersyjnym albumem “Michael”, wydanym kilka miesięcy wcześniej, pod koniec 2010 roku. Potem zacząłem prowadzić swój blog. Rozpocząłem projekt, który jak się później okazało, przerodził się w książkę (wymaga jeszcze ukończenia).

Teraz przekroczyłeś ważną granicę - wyszła twoja pierwsza książka. Nosi tytuł "The Origins of Xscape" i opowiada o pochodzeniu ośmiu utworów wydanych na najnowszej kompilacji “Xscape”. Co skłoniło cię do napisania tej książki?

Jak wyjaśniam w przedmowie do książki "The Origins of Xscape", motywacją był brak publicznego dostępu do jakichkolwiek informacji na temat tych ośmiu muzycznych skarbów. Chociaż ja, osobiście, nie opublikowałbym tych skarbów (przynajmniej nie tak szybko po śmierci Michaela), czułem, że skoro Sony i wykonawcy testamentu Michaela zdecydowali się zaprezentować je publicznie (i na pewno mają do tego prawo), ich historia powinna być opowiedziana. Te utwory są teraz częścią leksykonu Michaela Jacksona. Dla tych, którzy mają dostęp do oryginalnych dzieł Michaela i chcą wiedzieć, w jaki sposób one powstawały, musi być dostępna literatura. Michael zawsze mówił: "Ucz się od wielkich". Teraz, gdy jest największy ze wszystkich, większych nie ma, ważne jest, żeby informacje były dostępne, żeby od niego również można było się uczyć.

Ile czasu zajęło ci napisanie książki i z iloma osobami przeprowadziłeś wywiady?

Od pomysłu do ukończenia, książka ta zajęła mi dziewięć miesięcy. Dziewięć miesięcy ciągłej pracy. Dziewięć miesięcy, podczas których byłem dostępny przez całą dobę, siedem dni w tygodniu, na wywiady, odpowiedzi na listy i inne formy komunikacji, które mogły być przydatne do gromadzenia informacji, stanowiących podstawę książki.

W ramach tego projektu przeprowadziłem wywiady z około dwudziestoma najbliższymi współpracownikami Michaela. Zawarłem w książce cytaty tuzina z nich. Niektóre inne historie i wywiady, których nie uwzględniłem w książce "The Origins of Xscape", ujrzą światło dzienne w moich przyszłych projektach.

Podczas swoich badań poznałeś wielu współpracowników Michaela i zaprzyjaźniłeś się z nimi. Niektórzy z nich nie udzielają wywiadów nikomu, oprócz ciebie. Jak udaje ci się rozmawiać z ludźmi, w czym tkwi twój sekret?

Zwracaj się do nich z prośbą i traktuj ich tak, jak chcesz, żeby traktowali ciebie - z najwyższym szacunkiem. Bardzo proste, naprawdę. Są zwykłymi ludźmi, tak jak wy i ja. Nie ma żadnej tajemnicy.

Mając doświadczenie w komunikowaniu się z kolegami Michaela, czy możesz powiedzieć, że jest między nimi coś wspólnego? Michael wybrał ich ze względu na jakąś konkretną cechę lub wartość?

Tak, najczęściej wspólne dla nich jest to, że są wspaniałymi, wielkodusznymi ludźmi, którzy naprawdę kochali i chronili Michaela. Wszyscy są niezwykle mili! Nie potrafię nawet określić, jacy to szczerzy, dobrzy ludzie. Nic więc dziwnego, że Michael Jackson był w stanie stworzyć z nimi taką magię w studiu. Przy tych ludziach mógł być mniej czujny, wyluzować ciało i duszę, dać upust wyobraźni i wenie twórczej.

Z opowieści w twojej książce można się dowiedzieć, jak wymagający był Michael co do jakości swojej muzyki i jak "wychowywał" producentów, z którymi pracował. Oni zrównywali się z nim i starali się tworzyć piosenki, które odpowiadałyby jego standardom. Czasami wydaje się nawet, że w jakimś stopniu, odczuwali przed nim respekt. Czy czułeś to, rozmawiając z nimi? Czy nadal postrzegają Michaela jako nauczyciela, czy raczej jako równego sobie?

Patrząc wstecz na lata pracy z nim, nikt nie traktuje Michaela jak równego sobie. Wydawało mi się, że jego obecność, jego wielkość i wpływ na tych, z którymi się stykał, były tak potężne, że ludzie do dziś nie potrafią uświadomić sobie realności tego, co było, tego, że mieli szczęście pracować w bezpośrednim sąsiedztwie największego talentu jaki kiedykolwiek stąpał po ziemi.

Jak osobiście odnosisz się do projektu “Xscape”? Czy ten album jest w twojej kolekcji? Z punktu widzenia muzyki, bardziej podobają ci się nowe remiksy, czy oryginalne piosenki? A co myślisz o etycznej stronie tej kwestii (wywołało to wiele kontrowersji)?

Sony Music i wykonawcy testamentu Michaela Jacksona z pewnością mają prawo do wydania albumu “Xscape”. Nie kwestionuję tego. Mam jednak osobistą opinię na temat tego kroku - tak jak każdy z nas. Moja osobista opinia nie jest ostateczną prawdą i nie jest ważniejsza niż czyjaś inna, ale musiałem wysłuchiwać krytyki za to, że mam tę opinię i ją wyrażam. Nie zawsze wydaje mi się to w porządku, ale no cóż. Uważam, że dopóki opinie nie są interpretowane jako fakty, nie jest grzechem ich wyrażanie. Chciałbym również zauważyć, że fakty pozostają faktami, niezależnie od tego, czy się z nimi zgadzasz, czy nie.

Tak więc, osobiście nie wydawałbym niepublikowanego materiału Michaela Jacksona tak szybko po jego śmierci. Michael Jackson w trakcie swojego życia stworzył i wydał ogromną ilość muzyki, którą w pierwszej kolejności należy zaprezentować publiczności. Michael jest teraz klasykiem, artystą z zakończoną karierą, a nie żywą gwiazdą popu z nowymi albumami, wideoklipami i występami. Uważam, że ważne jest honorowanie jego spuścizny, tych rzeczy, które nam przekazał w latach 1958-2009 - żeby w publicznej świadomości umocnić jego wizerunek legendarnego geniusza, którym był.

Oskarżono mnie o to, że nazwałem niepublikowane piosenki Michaela Jacksona "wyskrobywaniem resztek" - w negatywnym sensie – tak, jakbym uważał, że są czymś w rodzaju śmieci na dnie kosza. Jest to celowe zniekształcenie moich słów i wyrwanie ich z kontekstu. Wyjaśnię: "wyskrobywanie resztek" w odniesieniu do katalogu muzycznego Michaela oznacza jedynie wykorzystanie utworów, które znajdują się na samym dole kolekcji. Piosenki, na wypuszczenie których Michael nie wydał zgody, powinny mieć niższy priorytet niż te, które sam wypuścił, jest to bezdyskusyjne. "Billie Jean", "Earth Song", "Man In The Mirror" - to przykłady utworów z górnej półki, tych, które Michael wydał, wykonywał i do których robił filmy. To wokół nich, moim zdaniem, wykonawcy testamentu i wytwórnia muzyczna powinni tworzyć projekty w latach następujących bezpośrednio po śmierci Michaela. Jednak nigdy nie komentowałem jakości utworów "z dna" kolekcji – zauważyłem tylko, że Michael nie wybrał ich do wydania, co jest prawdą.

Jeśli chodzi o album “Xscape”, myślę, że każdy jego aspekt powinien być oceniany osobno. Nie jestem zwolennikiem uogólnień, ale spróbuję odpowiedzieć na pytanie ...

Album “Xscape” jest w mojej kolekcji. Dostałem go, więc mam go na fizycznym nośniku. Jednak nie kupiłem tego. Nie kupiłem żadnego "oficjalnego" produktu po ‘This Is It’. Kiedy pojawił się album “Michael”z trzema fałszywymi piosenkami, stracili mnie jako konsumenta. To jest mój osobisty wybór i nie winię nikogo, kto sam dokonał innego wyboru. Jeśli wykonawcy testamentu i wytwórnia muzyczna zwrócą uwagę na fanów Michaela (którzy kupują ich produkty i karmią ich komercyjną machinę), jeśli ponownie rozpatrzą sytuację z albumem “Michael” i rozwiążą problem, będę gotów ponownie rozważyć moje stanowisko w kwestii zakupu produktów. Jednak do tej pory nie zabiegali o mnie, jako o fana i konsumenta, tak, jak nie troszczyli się o Michaela. To jest moja opinia. Tak to traktuję. Każdemu swoje.

Wracając do pytania o "uwspółcześnione" wersje - to nie są piosenki Michaela Jacksona. Nie mogę ich porównać z oryginalnymi wersjami.

Mogę to powiedzieć. Jestem fanem Stargate. Jestem fanem Justina Timberlake'a. Lubię niektóre utwory Timbalanda z Justinem i innymi artystami. Podobają mi się niektóre z utworów Rodney’a Jerkinsa. Same w sobie, bez przyklejonej do nich etykietki "Michael Jackson", ich utwory mogą być całkiem dobre. Gdyby mi dali do posłuchania instrumentalną wersję "A Place With No Name" lub "Do You Know Where Your Children Are" - bez wokali - i zapytali: "Co sądzisz o tej muzyce?", powiedziałbym: "Podoba mi się!" Jednak doczepiać te instrumentalne wersje pośmiertnie do wokalu Michaela i nazywać je piosenkami Michaela Jacksona – to mi się nie podoba. Przykro mi, kiedy te rzeczy są przedstawiane, jako nowe utwory Michaela.

Czasami myślę sobie, że sposób, w jaki nam przedstawiają Michaela sprawia, że bardziej przypomina jakąś osobliwość lub parodię samego siebie, niż legendarnego, klasycznego artystę. To jest moja opinia. Tak to czuję. Ktoś może się nie zgodzić. Komuś podoba się to, że taniec sobowtóra, nagrany za pomocą czujników ruchu, pokazano publiczności za pośrednictwem projektora i przedstawiono to jako "Michaela Jacksona, jakiego jeszcze nie widzieliście". I ludzie mają pełne prawo to aprobować. Ja jednak nie podpisuję się pod tym, dla mnie jest to nie do przyjęcia. Wolę, w dowolym momencie, optyczną iluzję koncertu ‘Victory’ w formacie blu-ray.

Mówiąc o płycie “Michael”: fani wiedzą, że zajmowałeś się dochodzeniem w sprawie skandalu związanego z piosenkami Casio. Jakiś czas temu zorganizowałeś kampanię ‘A Truth Untold’, żeby zebrać pieniądze na publikację książki na ten temat. Czy ten projekt jeszcze funkcjonuje?

Tak, książka o albumie “Michael” i kontrowersyjnych utworach Casio-Porte wciąż jest przygotowywana. Nasza kampania na rzecz pozyskania funduszy w 2013 roku nie osiągnęła swojego celu, ponieważ ponad 170 osób, które zobowiązały się nam pomóc, nie rozliczyło się i nie dostaliśmy ani centa z 20 000 dolarów, które mogli zebrać. Brak funduszy znacznie skomplikował realizację tego projektu - ale to nas nie powstrzyma. Nienaruszalność twórczości Michaela, jego spuścizna, prawda są zbyt ważne. Prawda zwycięży. Michael w to wierzył i my wierzymy.

W ciągu ostatnich czterech lat fani przestudiowali historię piosenek Casio w najdrobniejszych szczegółach. Ty, oczywiście, poświęciłeś więcej czasu na badania niż większość fanów, ale miałeś dostęp do wielu prywatnych źródeł. Czy fani powinni spodziewać się jakichś dostępnych wybranym informacji w twojej książce?

Dokonaliśmy wielu odkryć, które radykalnie zmieniły ogólne postrzeganie tego problemu. Dzisiaj istnieje wiele teorii w społeczności fanów, ale niewiele faktów. Ludzie wyrażali swoje opinie, ale opinie nie są decydujące. Celem naszej książki jest przedstawienie niepodważalnych faktów, kulisy historii, której nie opowiedziano, oraz nowych informacji, które dadzą kontekst całej sytuacji. Jeśli nauczyliśmy się czegoś przez ponad cztery lata badań, to tego, że prawda nie zawsze jest tam, gdzie się wydaje być, czy też, gdzie spodziewamy się ją znaleźć.

Czy myślisz, że ten projekt pozwoli zamknąć kwestię utworów Casio? Czy ty sam możesz zamknąć ją dla siebie?

Pozwoli to ludziom rozważyć tę kwestię z dostępem do pełnych informacji. Wierzę, że rozstrzygnięcie jest możliwe. Problem należy rozwiązać, zamiast udawać, że nie istnieje. Do tej pory podejmowano tylko próby uciszenia go i zapomnienia. Niewygodne pytania zostały zamiecione pod dywan, albo pozwolono się nimi znudzić i stracić zainteresowanie. Nie możemy chodzić w kółko z jedną i tą samą informacją, która jest omawiana na forach. Wszyscy jesteśmy tym zmęczeni - ale kontrowersje będą trwać do momentu opowiedzenia całej historii i przedstawienia wszystkich faktów. Tylko wtedy problem zostanie rozwiązany. A zamknąć temat dla siebie, każdy powinien sam.

Jak ważne miejsce w twoim życiu zajmuje Michael? Czy twoi koledzy w pracy i przyjaciele spoza fandomu wiedzą o twojej pasji, twoich autorskich projektach i uczestnictwie w oddawaniu hołdu?

Michael Jackson odgrywa ogromną rolę w moim życiu. Wszyscy, którzy mnie znają, wiedzą o mojej miłości do Michaela. Nieustannie inspiruje mnie w życiu codziennym - zarówno w projektach charytatywnych, jak i w interakcji z ludźmi, życiowej filozofii, kwestiach ekologii i wielu innych. Przy tym jednak Michael Jackson nie definiuje mojej osobowości. Jestem bardzo niezależnym człowiekiem, zarówno w myśleniu, jak i w działaniu.

Jak przetrwałeś czerwiec 2009 roku? Czy wraz z jego odejściem, zmieniła się rola Michaela w twoim życiu?

25 czerwca 2009 roku był najgorszym dniem w moim życiu.

Jakiej najważniejszej rzeczy nauczyłeś się od Michaela - czegoś, co zmieniło twoje życie lub wpłynęło na twoje zachowanie?

Nauczyłem się tego dopiero niedawno - a raczej, zacząłem stosować dopiero niedawno - taktu. Michael Jackson był atakowany, prawdopodobnie bardziej niż ktokolwiek inny na tej ziemi, a odpowiadał taką bezgraniczną miłością i zrozumieniem, wybaczaniem i wytrzymałością ... Był wyjątkowym dyplomatą. Podziwiam to. Staram się podążać za jego przykładem najlepiej jak potrafię.

Autor tłumaczenia: kato


Masz uwagi do tekstu? Podoba Ci się tłumaczenie? A może zauważyłeś błąd? Napisz!


Please leave following field blank:

Komentarze

23/07/18 22:45 AmeliaAdamska14
...dzisiaj 14:00... Jolanta ty w każdym moim komentarzu widzisz problem

23/07/18 14:00 ♥ Jolanta ♥
...dzisiaj 12:41 AmeliaAdamska14... pytasz ciągle,czy to jest książka,prawie pod każdym tłumaczeniem....myśle,że gdybyś czytała uważniej,to zauważyłabyś,że to wywiad z Damien Shields ....

23/07/18 12:41 AmeliaAdamska14
To jest książka?

22/07/18 15:28 juka
❤️

20/07/18 22:07 ♥ Jolanta ♥
Podziwiam go za konsekwencję w dążeniu do prawdy , którą nam przekazuje... Tobie ...kato...za przybliżenie nam jego pogladów dotyczących Michaela... dziekuję .

20/07/18 12:31 AmeliaAdamska14
DZIĘKI ZA TŁUMACZENIE

19/07/18 23:06 Michaelina
dzięki Damien Shields, dzięki Kato L.O.V.E.