En Pl
Strona główna | Tablica | Hyde Park | O stronie

Michael Jackson at 21 „I don’t know what’s the point of manhood”
Interview year: 1979 Rok przeprowadzenia wywiadu: 1979
Wywiad z Michaelem przeprowadzony przez Leonarda Pitts'a Jr., zamieszczony w magazynie SOUL z 20 sierpnia 1979 roku.
Shortly after his 11th birthday in 1969, Michael Jackson, backed by four of his fife brothers, came screaming out of Gary, Indiana, to capture the world’s attention with two minutes and fifty-eight seconds of blistering boogie called “I Want You Back.” Michael, Marlon, Jermaine, Tito and Jackie – the Jackson 5 – were an instant success, chalking up a quick succession of hit discs in the same casual way other people save up pennies: “ABC,” “The Love You Save,” “Never Can Say Goodbye,” “Mama’s Pearl,” “Goin’ Back To Indiana,” “I’ll Br There,” “Get It Together” and “Dancin’ Machine” highlight a lengthy list of gold and platinum that doesn’t even include Michael and Jermaine’s solo successes.

And, when the group left Motown Records for a new contract at Epic in 1975 (losing Jermaine in the process, adding younger brother Randy and renaming themselves the Jacksons) it took awhile for them to make the hit lists again, but when they did, they did it big. Destiny, the current LP (the first one written and produced by the group) has gone platinum, aided by its singles, “Blame It On The Boogie” and the smash, “Shake Your Body (Down To The Ground.”

Even as the group was going through its cycle of changes, Michael was evolving as well. The 10-year-old who talked of nothing but snakes, rats and swimming became a 15-year-old who said shyly that his perfect mate was simply, “a nice girl.” That Michael Jackson in turn became an 18-year-old who mourned society’s poverty, greed and assorted ills and wanted to take all the children of the world under his arms to protect them from a hellish earth.

Michael Jackson, a person some call “the gentlest spirit” in the entire music industry, is 21-years-old now, and all the Michaels that have gone before have been synthesized into this version. But there’s something disturbing about this Michael. Maybe it’s ego.

But maybe it’s not. Maybe it’s the quiet, assured knowledge of who he is and what he is, and the recognition of the fact because he’s Michael Jackson there’s only so much he has to take from – or explain to – anybody. Maybe beneath Michael’s usual characterization as a shy marshmallow, there lurks the glint of steel.

SOUL: In the pre-Jackson 5 days, your father was really strict on you guys. Did you feel restricted? Did you wanna go get it some trouble with the rest of the kids?

MICHAEL: No. We didn’t know anything about that. We were always stage people – raised on the stage, around show business people. I never associated with street life. I don’t even know what it’s like, outside of the movies.

SOUL: Not knowing what street life is like, is it more difficult to relate or project to fans of yours who are from the street?

MICHAEL: Sometimes, yeah. I’ve heard a lot of fans say, “God, you act like you’re not used to ordinary people. Why do you back up when we talk to you?” and stuff like that.

And I try my best to cooperate, but it’s just sometimes hard to be loose—totally loose—with them, because I’m not used to that environment. I’m not saying I’m living on a higher plane or I’m better than they… I honestly wasn’t raised in the streets. We’re all people, we’re all the same, but I wasn’t brought up that way.

SOUL: Do you have trouble understanding street philosophies?

MICHAEL: No. I understand all that stuff—a lot of it’s wonderful. Like, being around fans and different characters on tour, I get to pick up a lot of it.

SOUL: It seems that out of the whole family, you’re the least in tune, used to, or ready for the street thing.

MICHAEL: I love the street attitude: I really do. I think it’s so interesting and so dramatic, but sometimes I’m not used to it. I love it—especially in New York. Different characters you run into. The way the different people, and their cultures and their backgrounds have brought them to come up to me and ask, “Aren’t you so-and-so?’ It’s just funny.

SOUL: Did you ever tell’em, “No, I’m not Michael Jackson”?

MICHAEL: Yeah. I’ve said that a couple of times. Not meaning it – just to see their expressions, to see them put up the courage and pride to walk up to me and find out is it me. I just want to see how they would act, and it is funny. They say, “Are you Michael Jackson?” And I start laughing… I say, “Everybody tells me that.” They say, “Aw, man, you’re kiddin’.” And they’ll look down and then ease away. A lot of people don’t come up because they’re afraid they may be real embarrassed. It’s like building up to a big letdown. It’s awful. And then the other one with’em will say, „Man. I told you. See what I mean? Come on, let’s go.”Then they walk off (and) I say, “Yes it is!”

You get those who’ll say, “C’mon, man, you talk like him, you’re built like him…” Then you get the real mean ones – those who’ll come up to you and say, “Siddown! Sign this for my baby.” I say, “I don’t have a pen” “What! You don’t have a pen? Go hunt for one.” I say, „Oh my God, how can they be so bold and so cruel?"

You get some real terrible ones. They think they own you, and they don’t. Like, they’ll say to you, “Well, I made you who you are.” And that’s really not true. It’s true in a way, but if they didn’t like the record, they wouldn’t have bought it. I sold my record – not my soul. I didn’t sell the right for them to order me around. I sold a record. And I do it for the joy to the world of it.

SOUL: How did you feel, the first times you had all those people hollering and screaming for you?

MICHAEL: It’s a wonderful feeling. Not to be mobbed is wonderful. We just came off our European tour – we went to Switzerland, Spain, Germany, France, Holland, England – and it was really exciting. Total chaos. It hurts to be mobbed – not mentally, but physically. I mean, your body feels like a noodle, being pulled by 10 different people. It really does – especially mine.

They don’t realize it. They love you so much that they just want a part of you. They say, “I gotta get a piece of this guy, if it’s his shirt, if it’s his hair, his face – anything.” There are fans who actually have pieces of my hair. Like, I could go to England right now and they’d show me, say, “This is your hair from three years ago.” I say, “Oh, my gosh.” And it’s sitting in their wallet. They collect hair!

See, I understand why they do it to me, because if you love somebody so much and you have their pictures on the walls, you go to bed seein’’em, you pray to their pictures, you buy all their records, you think about’em, and finally when you see them in person you’re like, “Oh, my God.” You just fall out. You can’t believe it.

SOUL: What was it like when you first found your freedom restricted? You can’t even go to the movies by yourself.

MICHAEL: I seldom go to movies by myself. I think I’ve been once to the movies by myself. In New York, I was staying with (Wiz director) Sidney Lumet…. I saw Halloween. I was so scared; it was a scary movie. And I had glasses and a hat on and a coat and nobody knew me. I had such a good time.

There are fans who know the back of your head, the way your body’s shaped. I have walked across fans with my head totally down and I will, like, puff my face out so they don’t know who I am – and they stop you anyway. It’s amazing. I don’t know how they know. I guess they study your body/

We just had a girl here two weeks ago – we woke up and found her sitting by the pool… just sitting there. She’d jumped the gate. Luckily, our dogs were up. They’re usually out and they would’ve really destroyed her. We brought her inside. She demanded not to leave, and so we held her there until we had somebody to come and take her out. She demanded not to go in a very rude way.

There are all kinds of people at our gate. One lady said she was sent by God; she must see me, or she’ll be destroyed. Thirty-year-old lady. Girls hitchhiked from New York, come in front of our gate and say they wanna stay with us – sleep in. We can’t take them in. The neighbors actually take’em in; they live with our neighbors. There are people out there all the time.

SOUL: What did you think when you saw your very first crazy person?” “Goin’ Back To Indiana?”

MICHAEL: (laughing) No. I said to myself, „It’s incredible, the power and influence an entertainer can have on people to make them do things. Entertainers have incredible power. It frightens me. Sometimes I get real scared about that.

See, the thing I’m afraid about, an entertainer can be built up to be a monster in his field. I mean, so big to the world that whatever that entertainer do or say, the world will see it, they will listen to it, they will follow it. He begins to have more power and influence on people than the presidents and the kings of the world. He sets an example, and he has to be very careful. I mean, the world’s watching. The lyrics of his songs, the way he dresses, the way he talks – everything. People follow this.

SOUL: Stevie and Ali have that power.

MICHAEL: They’re wonderful. They’re two of my favorite men. I love them two. Ali was just at our show in Houston and he came up from the audience and gave a wonderful speech. I got it on tape, as a matter of fact. He said, “Listen – I’m the greatest fighter in the world. I’ve proved that I’m gonna retire. I’m gonna end the champ. I wanna end on top.” And he said, „I want’cha to know something: I don’t go to see no shows, I don’t watch no TV, I don’t go to no concerts, I don’t do any of that stuff, ‘cause I’m high on a cloud that you can’t even touch me, But I want you to know something. Muhammad Ali is the greatest boxer ever, and the Jackson 5 is the greatest group ever. And if I go to see somebody, they’re bad!” That’s what he said, and the audience went crazy.

It’s something I’m really thankful for. I don’t say it in a boastful way. I say it in a really thankful way, ‘cause I’m thankful. I’m honored to do what I do for the world. I’m glad to be chosen to do it, ‘cause it could’ve been someone else.

Some fans expect – they look – for you to be stuck up. They think all entertainers are spoiled brats… you’ve had everything, and I don’t have everything. I do wanna have the things I want, but I never want to go overboard where you just take things for granted. I will never take things for granted.

SOUL: Mike, when do you plan to leave home?

MICHAEL: A lot of people’ve asked me that question, I do things by force and a lot of things by feeling, and I just don’t feel it’s time. If I moved out, I would die of loneliness. I’m used to children, which I love, I’m used to family, which I love – people around me all the time. I would probably cry everyday if I moved out. I really would.

But, independence is good a lot of times. You can take a ride all by yourself… get to think… escapism. And I think a lot of people need that, but I couldn’t do that myself. Not now, especially.

SOUL: Why now especially?

MICHAEL: Because… there’s a lot of things that I’m doing here with the family, a lot of planning… and I feel that maybe if I moved out, I may get further and further apart.

SOUL: Well, moving hasn’t stopped Marlon and Jackie…

MICHAEL: But see, they don’t have a lot of the pressures and attention that I have from other people… the world. A lot of people come up to me and they want me to leave the group – the family.

SOUL: Do you feel like if you were away from the Mothership, there’d be more of a chance of them getting their way?

MICHAEL: See, a lot of people ask me to do this thing – to leave – but I let God speak through me and if it’s time. He’ll tell me if I should or if I shouldn’t.

SOUL: We’re talking about leaving the house or the group?

MICHAEL: The group and the house. We may be together forever, there may be a time when feelings tell me what’s right for me and to leave.

SOUL: Michael, what is it like to be such a moral man coming of age in such an amoral society?

MICHAEL: It’s easy to be so many people in this business. It’s easy to be taught and changed and bribed and connived. I just believe in my inner self and that’s how I am – the same person I was when I was small, but growing. I’m thankful for the growth in so many ways.

SOUL: But what does coming of age, being a man, your 21st birthday, mean?

MICHAEL: To tell you the truth, for me, manhood doesn’t come at an age. Manhood, I know – I’m not even gonna say “think” – is mental. There’s some five-year-old men, there’s some eight-year-old men, there’s some 30-year-old children. I don’t know what’s the point of manhood.

A lot of people say the old corny thing – “Responsibility, machoism, bein’ the head” – and all that stuff. I really feel that manhood is doin’ exactly what you wanna do in this life and to do it successfully, and to conquer a goal. That’s the whole thing in life, I guess, to do what you wanna do. And if it’s great, to share it. To me, Walt Disney is a real man. Charlie Chaplin, a real man. Fred Astaire, a real man. Bill Robinson, a real man, because not only have they conquered goals, but look at how much joy they have given to other people, how many they have influenced. Other people looked up to them. They made paths.

SOUL: Are you a man yet?

MICHAEL: In many ways, yeah. A lot of people would come up to me when I was 13… they’d say, “You just don’t know.” When we had “ABC” out, for example, all these mothers tellin’ me their children, first’ thing they learned to say was “abc” from our record. That’s influence… puttin’ something on the mind of children.

Many groups we have influenced – I could name so many of them. We were the first young group to have the hit records back to back like we did. Then all these other groups came out, tryin’ to do the same thing.

SOUL: Like the Osmonds?

MICHAEL: Yeah, and that’s an influence. And the sound of music and the style of dress and the style of… so many things.

SOUL: How long have you been a man?

MICHAEL: I don’t know. I hate to judge manhood, because I don’t feel I really am until I really do what I wanna do – what I was meant to do.

SOUL: Which is?

MICHAEL: To really do and see myself in the entertainment field as I see – to really do films the way I wanna do it, choreography, even getting into the directing end of it and really studying it.

SOUL: So there’s goals that still haven’t been reached?

MICHAEL: Oh yeah, I can never stop.
Wkrótce po swoich 11-tych urodzinach, w 1969 roku, Michael Jackson, wspierany przez czterech ze swoich pięciu braci, przybył szumnie z Gary w stanie Indiana, żeby w dwie minuty i pięćdziesiąt osiem sekund przykuć uwagę całego świata gorącymi rytmami przeboju pod tytułem "I Want You Back". Michael, Marlon, Jermaine, Tito i Jackie - Jackson 5 - odnieśli natychmiastowy sukces, gromadząc szybko serię przebojów na płytach, w podobny sposób, jak inni ludzie zbierają grosze:" ABC "," The Love You Save ","Never Can Say Goodbye", "Mama’s Pearl", "Goin 'Back To Indiana", "I’ll Be There", "Get It Together" i "Dancin" Machine”, naświetlają długą listę złota i platyny, która nie obejmuje nawet solowych sukcesów Michaela i Jermaine’a.

A kiedy w 1975 roku, zespół opuścił Motown Records dla nowego kontraktu z wytwórnią Epic (tracąc w trakcie Jermaine'a, dodając młodszego brata Randy'ego i zmieniając nazwę na The Jacksons), zajęło im to trochę czasu, żeby znowu stworzyć listę z przebojami, ale gdy tego dokonali, zrobili to w wielkim stylu. „Destiny”, najnowsza płyta (pierwsza napisana i wyprodukowana w całości przez zespół) pokryła się platyną, wspomagana przez jej single, "Blame It On The Boogie" i przebojowe "Shake Your Body ((Down To The Ground)”.

Podczas gdy zespół przechodził swój cykl zmian, Michael także się rozwijał. 10-latek, który nie mówił o niczym innym oprócz węży, szczurów i pływania, stał się 15-latkiem, który mówił nieśmiało, że jego idealna partnerka, to po prostu "miła dziewczyna". Ten Michael Jackson z kolei, stał się 18-latkiem, którzy ubolewał nad ubóstwem społeczeństwa, chciwością i różnego rodzaju złem i chciał wziąć wszystkie dzieci świata w swoje ramiona, aby chronić je przed piekłem ziemi.

Michael Jackson, człowiek, którego niektórzy nazywają "najłagodniejszą istotą" w całym przemyśle muzycznym, ma teraz 21 lat i wszyscy Michaele, którzy byli wcześniej, zostali zsyntetyzowani w tej wersji. Jednak jest coś niepokojącego w tym Michaelu. Być może to ego.

Może jednak to nie to. Być może to spokojna, pewna świadomość tego, kim jest i czym jest i potwierdzenie faktu, że ponieważ jest Michaelem Jacksonem, istnieje pewna granica tego, co może przyjąć od kogoś – czy też tłumaczenia się komukolwiek. Możliwe, że pod typową charakteryzacją Michaela na nieśmiałego, pluszowego misia, ukrywa się błysk stali.

SOUL: We wczesnym okresie Jackson 5, twój ojciec był, dla was chłopców, bardzo surowy. Czy czuliście się ograniczani? Nie mieliście ochoty trochę pobroić z resztą dzieciaków?

MICHAEL: Nie. Nie znaliśmy tego. Byliśmy zawsze ludźmi sceny - dorastaliśmy na scenie, w otoczeniu ludzi ze świata rozrywki. Nigdy nie obcowałem z ulicznym życiem. Nie wiem nawet, jakie ono jest, jedynie z filmów.

SOUL: Nie znając ulicznego życia, trudniej jest nawiązywać kontakt, czy wyobrażać sobie swoich fanów, którzy są z ulicy?

MICHAEL: Czasami tak. Słyszałem wielu fanów, którzy mówią: "Boże, zachowujesz się tak jakbyś nie był przyzwyczajony do zwykłych ludzi. Dlaczego się cofasz, kiedy mówimy do ciebie? " i tego typu rzeczy.

A ja staram się, najlepiej jak potrafię, współpracować, ale czasami trudno jest być swobodnym – całkowicie wyluzowanym – z nimi, ponieważ nie jestem przyzwyczajony do tego środowiska. Nie twierdzę, że żyję na wyższym poziomie, albo jestem lepszy od nich ... Ja naprawdę nie dorastałem na ulicach. Wszyscy jesteśmy ludźmi, wszyscy jesteśmy tacy sami, ale ja nie byłem wychowywany w ten sposób.

SOUL: Masz problem ze zrozumieniem ulicznej filozofii?

MICHAEL: Nie. Rozumiem to wszystko, wiele z tego, to wspaniałe rzeczy. Tak, jak przebywanie w pobliżu fanów i różnych postaci podczas trasy. Mogę się dużo od nich nauczyć.

SOUL: Wydaje się, że z całej rodziny, ty jesteś najmniej dostosowany, przyzwyczajony, czy też przygotowany do ulicznych realiów.

Michael: Uwielbiam atmosferę ulicy. Naprawdę. Myślę, że jest taka ciekawa i tak dramatyczna, ale czasami nie jestem do tego przyzwyczajony. Kocham to, zwłaszcza w Nowym Jorku. Napotykasz różne postaci. Sposób postępowania różnych ludzi, ich kultura i środowisko powodowały, że podchodzili do mnie i pytali: "Czy ty nie jesteś ten i ten?" To jest właśnie zabawne.

SOUL: Czy kiedykolwiek mówiłeś im: "Nie, nie jestem Michaelem Jacksonem"?

MICHAEL: Tak. Powiedziałem tak kilka razy. Nie chodzi tylko o to, żeby zobaczyć wyraz ich twarzy, widzieć, jak zbierają odwagę i dumę, żeby podejść do mnie i dowiedzieć się, czy to ja. Chcę po prostu zobaczyć, jak będą się zachowywać i to jest zabawne. Pytają: "Czy ty jesteś Michaelem Jacksonem?" A ja zaczynam się śmiać ... I mówię: "Każdy mi to mówi”. Oni na to: "Ej, człowieku, żartujesz sobie”. I spuszczą wzrok, a później odsuwają się. Dużo osób nie podchodzi, ponieważ boją się, że mogą być naprawdę zakłopotani. To jakby wzmacnianie wielkiego rozczarowania. To jest okropne. A potem inny z nich powie: "Stary. Mówiłem ci. Wiesz, co mam na myśli? Chodź, idziemy”. Następnie odchodzą (a) ja mówię:" Tak jest! "

Są tacy, którzy powiedzą: "Daj spokój, człowieku, mówisz tak jak on, jesteś zbudowany tak jak on ..." Są ponadto ci rzeczywiście wredni – ci, którzy podejdą do ciebie i powiedzą: "Siadaj! Podpisz to dla mojej dziewczyny”. Ja na to:" Nie mam długopisu ". " Co! Nie masz długopisu? Idź, poszukaj jakiegoś”. Ja mówię:" O mój Boże, jak można być tak śmiałym i tak okrutnym?”

Niektórzy z nich są naprawdę okropni. Myślą, że jesteś ich własnością, a nie jesteś. Tak jak mówią do ciebie: "No, ja uczyniłem z ciebie tego, kim jesteś”. A w rzeczywistości, tak nie jest. W pewnym sensie to prawda, ale gdyby nie podobała im się płyta, nie chcieliby jej kupić. Sprzedawałem moją płytę - nie moją duszę. I nie sprzedałem im prawa do rozkazywania mi. Sprzedawałem płytę. A robię to ze względu na radość, jaką ona daje światu.

SOUL: Jak się czułeś w początkowym okresie, kiedy ci wszyscy ludzie piszczeli i krzyczeli na twój widok?

MICHAEL: To wspaniałe uczucie. Bez bycia obleganym, jest wspaniale. Właśnie wróciliśmy z naszej trasy koncertowej po Europie - pojechaliśmy do Szwajcarii, Hiszpanii, Niemczech, Francji, Holandii, Anglii - i to było naprawdę ekscytujące. Całkowity chaos. To boli być obleganym - nie psychicznie, ale fizycznie. Chodzi mi o to, że twoje ciało czuje się jak makaron, jest rozszarpywane przez 10 różnych osób. Tak naprawdę się dzieje - zwłaszcza z moim.

Oni nie zdają sobie z tego sprawy. Kochają cię tak bardzo, że po prostu chcą część ciebie. Mówią: "Muszę dostać kawałek tego faceta, czy to jego koszulę, czy to jego włosy, jego twarz – cokolwiek”. Są fani, którzy faktycznie mają kosmyki moich włosów. Mógłbym pojechać teraz do Anglii, a oni pokażą mi i powiedzą: "To są twoje włosy sprzed trzech lat”. Ja na to: "O mój Boże!". Przechowują je w swoich portfelach. Zbierają włosy!

Widzisz, ja rozumiem, dlaczego oni mi to robią, bo jeśli kochasz kogoś tak bardzo i masz jego zdjęcia na ścianach, idziesz do łóżka widząc je, modlisz się do jego zdjęć, kupujesz wszystkie jego płyty, myślisz o nim, a wreszcie, gdy widzisz go osobiście, reagujesz w stylu: "Och, mój Boże”. Po prostu tracisz przytomność. Nie możesz w to uwierzyć.

SOUL: Jak się czułeś, kiedy pierwszy raz uświadomiłeś sobie, że twoja wolność jest ograniczona? Nie możesz nawet sam pójść do kina.

MICHAEL: Rzadko kiedy chodzę sam do kina. Sądzę, że byłem raz sam w kinie. W Nowym Jorku byłem z Sidney’em Lumetem (reżyserem „The Wiz”) .... Widziałem „Halloween”. Byłem tak przerażony, to był horror. I miałem okulary, kapelusz i płaszcz i nikt mnie nie poznał. Były takie dobre czasy.

Są fani, którzy rozpoznają od tyłu kształt twojej głowy, budowę twojego ciała. Przechodzę obok fanów z całkowicie opuszczoną głową i dla pewności nadymam policzki, tak więc oni nie wiedzą, kim jestem – a oni i tak cię zatrzymują. To niesamowite. Nie wiem, jak oni poznają. Sądzę, że analizują twoje ciało.

Właśnie mieliśmy jakieś dwa tygodnie temu dziewczynę- obudziliśmy się i znaleźliśmy ją siedzącą przy basenie ... po prostu siedzącą tam. Przeskoczyła bramę. Na szczęście, nasze psy były na górze. Zazwyczaj, są na zewnątrz i naprawdę mogłyby ją uśmiercić. Wprowadziliśmy ją do środka. Domagała się, żeby zostać i tak przetrzymaliśmy ją tam, dopóki ktoś nie przyszedł, żeby ją stąd zabrać. Domagała się, żeby zostać, w bardzo niegrzeczny sposób.

Przy naszej bramie są najróżniejsi ludzie. Jedna pani powiedziała, że została posłana przez Boga, musi mnie zobaczyć, inaczej zostanie uśmiercona. Trzydziestoletnia kobieta. Dziewczyny przyjeżdżają autostopem z Nowego Jorku, przychodzą przed naszą bramę i mówią, że chcą z nami zostać – mieszkać z nami. Nie możemy ich przyjmować. Tak naprawdę przyjmują je nasi sąsiedzi, mieszkają u nich. Na zewnątrz przez cały czas są ludzie.

SOUL: Co pomyślałeś, gdy zobaczyłeś pierwszą szaloną osobę? " Goin 'Back To Indiana? "[wracam do Indiany]

Michael: (śmiejąc się) Nie, powiedziałem do siebie: "To niewiarygodne, jaką władzę i wpływ na ludzi może mieć artysta, żeby robić coś takiego. Artyści mają niesamowitą moc. To mnie przeraża. Czasami naprawdę się tego boję.

Widzisz, obawiam się tego, że artysta może być stworzony do bycia olbrzymem w swojej dziedzinie. To znaczy, tak wielki dla świata, że cokolwiek ten artysta zrobi lub powie, świat będzie na to patrzył, będą tego słuchać, będą to naśladować. Zaczyna mieć więcej władzy i większy wpływ na ludzi niż prezydenci i królowie świata. On stanowi wzór i musi być bardzo ostrożny. Mam na myśli to, że świat obserwuje. Teksty jego piosenek, sposób w jaki się ubiera, jak mówi - wszystko. Ludzie to naśladują.

SOUL: Stevie i Ali mają taką władzę.

MICHAEL: Oni są wspaniali. Są moimi ulubieńcami. Obydwóch uwielbiam. Ali był właśnie na naszym koncercie w Houston, przyszedł z widowni i wygłosił wspaniałe przemówienie. Mam je zresztą na taśmie. Powiedział: "Słuchajcie - jestem największym wojownikiem na świecie. Stwierdziłem, że przejdę na emeryturę. Zamierzam skończyć jako mistrz. Chcę zakończyć na szczycie”. I powiedział:" Chcę, żebyście coś wiedzieli, nie chodzę na żadne przedstawienia, nie oglądam telewizji, nie chodzę na żadne koncerty, nie robię żadnej z tych rzeczy, bo mam taką pozycję, że nie zniżam się do tego. Chcę jednak, żebyście coś wiedzieli. Muhammad Ali jest największym bokserem w historii, a Jackson 5 jest największym zespołem w historii. I jeśli ja przychodzę kogoś zobaczyć, to on jest potężny!" To właśnie powiedział, a publiczność oszalała.

To jest coś, za co jestem naprawdę wdzięczny. Nie mówię tego, żeby się chwalić. Mówię to z wdzięcznością, bo jestem wdzięczny. Jestem zaszczycony robieniem tego, co robię dla świata. Cieszę się z bycia wybranym, żeby to robić, bo mógłby to być ktoś inny.

Niektórzy fani spodziewają się – wydaje im się – że będziesz zadzierał nosa. Myślą, że wszyscy artyści to rozpieszczone bachory ... masz już wszystko, a ja nie mam wszystkiego. Ja chcę mieć to, czego chcę, ale nie chcę nigdy wypaść za burtę, tam gdzie tylko spoczywasz na laurach. Nigdy nie spocznę na laurach.

SOUL: Mike, kiedy planujesz opuścić dom?

MICHAEL: Dużo ludzi zadawało mi to pytanie, Robię coś, kierując się logiką i wiele rzeczy, kierując się uczuciem i nie czuję po prostu, że nadszedł czas. Gdybym się wyprowadził, umarłbym z osamotnienia. Jestem przyzwyczajony do dzieci, które kocham, jestem przyzwyczajony do rodziny, którą kocham - ludzi wokół mnie przez cały czas. Gdybym się wyprowadził, prawdopodobnie płakałbym codziennie. Naprawdę.

Jednak, w wielu przypadkach niezależność jest dobra. Możesz wybrać się na przejażdżkę całkiem sam ... rozmyślać… ucieczka od rzeczywistości. I myślę, że wiele osób tego potrzebuje, ale ja nie mógłbym zrobić tego sam. Zwłaszcza, nie teraz.

SOUL: Dlaczego właśnie teraz?

MICHAEL: Ponieważ ... jest wiele rzeczy, które robię tutaj z rodziną, dużo planów ... i czuję, że być może, jeśli się wyprowadzę, mogę oddalać się coraz bardziej.

SOUL: Cóż, przeprowadzka nie przeszkodziła Marlonowi i Jackie’mu ...

MICHAEL: Ale spójrz, oni nie są pod taką presją i nie skupiają takiej uwagi innych ludzi… świata, jak ja. Dużo ludzi przychodzi do mnie i chce, żebym opuścił zespół - rodzinę.

SOUL: Czy uważasz, że gdybyś był daleko od ‘okrętu bazy’, byłaby większa szansa dla nich pójścia swoją drogą?

MICHAEL: Widzisz, wiele osób namawia mnie do zrobienia tego - odejścia - ale ja pozwalam Bogu mówić za mnie i jeśli nadszedł czas, On mi powie, czy powinienem, czy nie powinienem.

SOUL: Mówimy o opuszczeniu domu czy zespołu?

MICHAEL: Zespołu i domu. Możemy być razem na zawsze, może być czas, kiedy uczucia powiedzą mi, co jest dobre dla mnie i żeby odejść.

SOUL: Michael, jak to jest być takim etycznym człowiekiem , dorastając w takiej amoralnej społeczności?

MICHAEL: Łatwo jest być takim jak wielu ludzi w tym biznesie. Łatwo jest być prowadzonym i zmienianym, przekupywanym i przyzwalającym. Ja po prostu wierzę w moją wewnętrzną jaźń i taki właśnie jestem – tą samą osobą, którą byłem, kiedy byłem mały, ale dorosłą. Jestem wdzięczny za rozwój w tak wielu zakresach.

SOUL: Ale co oznacza pełnoletność, twoje 21-sze urodziny, bycie mężczyzną?

MICHAEL: Szczerze mówiąc, dla mnie, męskość nie przychodzi w określonym wieku. Męskość, wiem - nie powiem nawet "myślę" - to pojęcie mentalne. Jest paru pięcioletnich mężczyzn, są jacyś ośmioletni mężczyźni, jest trochę 30-letnich dzieci. Nie wiem, o co chodzi w męskości.

Dużo ludzi powtarza stary, oklepany banał - "Odpowiedzialność, poczucie siły, bycie szefem" - i wszystkie te rzeczy. Naprawdę uważam, że męskość jest robieniem dokładnie tego, co chcesz robić w życiu i robieniem tego z sukcesem, zdobywanie celu. Sądzę, że o to chodzi w życiu, żeby robić to, co chcesz robić. A jeśli to jest wspaniałe, dzielić się tym. Dla mnie, Walt Disney jest prawdziwym mężczyzną. Charlie Chaplin, prawdziwym mężczyzną. Fred Astaire, prawdziwym mężczyzną. Bill Robinson, prawdziwym mężczyzną, ponieważ oni nie tylko osiągali cele, ale spójrz na to, jak wiele radości dawali innym ludziom, jak wielki mieli wpływ. Inni ludzie ich podziwiali. wpatrywali się w nich. Oni przetarli szlaki.

SOUL: Jesteś jednak mężczyzną?

MICHAEL: W wielu zakresach, tak. Dużo ludzi podchodziło do mnie, gdy miałem 13 lat ... mówili: "Ty po prostu nie wiesz". Na przykład, kiedy wypuściliśmy "ABC", wszystkie te matki mówiące mi, że pierwszym, czego nauczyły się wymawiać ich dzieci, było ‘abc’ z naszej płyty. To jest wpływ ... umieszczanie czegoś w umysłach dzieci.

Wpłynęliśmy na wiele zespołów - mógłbym wymienić tak wiele z nich. Byliśmy pierwszym młodym zespołem, który nagrywał przebój za przebojem, tak jak my robiliśmy. Później pojawiły się wszystkie te inne zespoły, próbujące robić to samo.

SOUL: Podobnie jak The Osmonds?

MICHAEL: Tak, a to jest oddziaływanie. I na brzmienie muzyki i styl ubierania się i styl ... tak wielu rzeczy.

SOUL: Od jak dawna jesteś mężczyzną?

MICHAEL: Nie wiem. Nie znoszę oceniać męskości, ponieważ nie uważam, że faktycznie jestem, dopóki nie zrobię tak naprawdę tego, co chcę zrobić - tego, co było mi przeznaczone do zrobienia.

SOUL: Co to jest?

MICHAEL: Rzeczywiście widzieć się i działać w rozrywce, tak jak ja to sobie wyobrażam – kręcenie filmów w taki sposób, w jaki chcę to robić, choreografia, na koniec nawet reżyserowanie i rzetelne studiowanie tego.

SOUL: Więc są cele, które jeszcze nie zostały osiągnięte?

MICHAEL: O tak, nie można nigdy się zatrzymywać.

Autor tłumaczenia: kato

Masz uwagi do tekstu? Podoba Ci się tłumaczenie? A może zauważyłeś błąd? Napisz!

Please leave following field blank:


04/09/13 16:56 gość
Dziękuję kato! ;)

28/08/13 19:08 MałgoŚ
Bardzo trudna do realizacji definicja męskości, a właściwie człowieczeństwa. Ciekawy wywiad, chociaż autor za bardzo uczepił się własnie "męskości". L.Pitss jr dostał w latach 90-tych Pulitzera, a tak pożegnał Michaela -- http://seattletimes.com/html/editorialsopinion/2009389378_pitts27.html

27/08/13 16:02 ♥ Jolanta ♥
Miał w głowie plan,jaka ma być Jego droga...był tego świadomy już w tak młodym wieku...coś niesamowitego....dziekuję ..kato...

27/08/13 10:30 Michaelina
W tak młodym wieku niesamowicie dojrzała i świadoma osobowość. Dziękuje Kato, że o nas pamiętasz <3

26/08/13 20:59 gość
michael był chyba najbardziej błyskotliwa osoba na ziemi ... Kocham go <3 :)