En Pl
Strona główna | Tablica | Hyde Park | O stronie

At Large With Geraldo Rivera
Interview year: 2005 Rok przeprowadzenia wywiadu: 2005
Rozmowa, jaką dziennikarz Fox News Geraldo Rivera, przeprowadził z Michaelem Jacksonem, na krótko przed początkiem procesu (5-2-2005)
Geraldo Rivera: How you doing, man?



Michael Jackson: How you doing?



GR: Good to see you. You get to smile anymore?



MJ: Of course, I smile a lot.



GR: You smile when you’re in a recording studio like this one, doing music?



MJ: Of course, I love music.



GR: Is it nice to get back to the music? …



MJ: It’s fantastic. Because ahhh… It’s my life. That’s what I do.



GR: You’ve been so distracted, you know, you want to talk about how you’re feeling?



MJ: I’m doing fine Geraldo, how are you?



GR: Despite whatever else goes on in the world, you’re doing ok?



MJ: I’m doing very well, thank you.



GR: You know, it was wonderful, seeing you with the children. That I think, is the real Michael Jackson that has not been seen… you with your own children, one in diapers the other two toddlers… I don’t know how you manage without a nanny.



MJ: Well, I enjoy taking care of my children myself it’s... it’s fun that’s why I had them so I could take care of them and it’s just great relief for me you know it’s a pleasure it keeps me happy and laughing and you know, they’re wonderful sweet innocent children.



GR: I saw you as kind of the arbitrator between the Nickelodeon and the Disney Channel there. You got some really difficult problems to solve there. But you have such a- a kind of a normal life there. It’s sweet to see.



MJ: Thank you. They bring me that.



GR: Tell me, tell me what the children mean to you, your own children.



MJ: They mean, it’s hard to put it into words because they mean everything. The way you would explain how your children make you feel... They’re the world for me, I wake up and I’m ready for the day because of them. I get them breakfast, I change diapers, if they want to read, we do a lot of reading, we play hide and seek, we play blind fold and have a wonderful time with it.



GR: And you can create a world that at least begins to seem normal? They don’t know any other world obviously.



MJ: I do my best for sure.



GR: So, that is obviously a priority to you?



MJ: Yes of course. I want to be the best father in the world of course.



GR: Do they know who you are? Or what you mean to people?



MJ: Yes, they do. They’ve been on tours with me and in limousines among a sea of fans.



GR: Do they like it?



MJ: They find it exciting. They want to get on stage. They bug me to go on stage with me. So, pretty sure I ‘m going to take them on with me and let the world see them for the first time.



GR: They don’t say, ‘Daddy I want to go home and watch Nickelodeon?’



MJ: (Laughs) Probably, probably.



GR: They do that too.



MJ: Yes.



GR: So how do you feel being here again, being in a recording studio again, focusing on the music again? Is it a relief, in a sense?



MJ: It’s a great relief. It makes me feel like I’m totally at home. I’m into my own. Which is what I’m here for. Any of the arts… like that could be film, you know, music, any type of art, I love it.



GR: So, when you’re being the quote on quote, King of Pop, that’s when you’re the most comfortable? Or is it the creative process?



MJ: The creative process, yes. I’m obsessed with creating…



GR: I saw you and Randy, the way you guys react - it’s very reminiscent of the way my brothers and I are together. Who’s top dog?



MJ: Randy.



GR: That’s not what I saw. But, uh, you trust your family.



MJ: Of course, you have to.



GR: Is it a ‘blood thicker than water’ thing? What is it?



MJ: Family is everything. It’s love. It’s what we were taught. We’re friends at the end of the day, which is important. Other than what the public or press people say, we’re friends. We love each other very much.



GR: So, is the family closely knit, despite all the tabloid stuff?



MJ: That’s sensationalism.



GR: How do you deal with that?



MJ: How do I deal with sensationalism?



GR: Yeah. How do you deal with everything in your life being magnified, exaggerated, almost to a grotesque level?



MJ: It’s like looking at a fictitious movie. Because it's fiction. It’s like watching science fiction. It’s not true. And I know myself and it’s sad when people have to read those things and they believe it.



GR: Do you feel like holding a press conference every week and saying, this is the rumor du jour, it’s not true



MJ: I know eventually, the truth will prevail and I’m about truth.



GR: I’ve researched it and I can’t find anyone who has been more frivolously sued than you for the most outrageous reasons. One of your attorneys told me that a woman called Billie Jean Jackson called and said, ‘Stop accepting any paychecks, Mr. Attorney, I’m the wife - Billie Jean…’ obviously from your hit song, I mean, how do you… First of all, how does it affect you?



MJ: Does it affect me? Yes, but I’ve become immune in a way too, I have rhinoceros skin but at the same time I’m human. So, anything can hurt like that, but I’m very strong. And, I just don’t like people hearing about such false information.





GR: For instance, did you father quadruplets last year?



MJ: That was a crazy rumor.



GR: Then they became twins. I don’t know what happened to the other two, maybe they were abducted by aliens.



MJ: I heard about that story and I don’t have any twins. They said I’m hiding them or something? Another made up rumor.



GR: So it’s completely false.



MJ: The bigger the star, the bigger the target. I’m not trying to say I’m the super-duper star, I’m not saying that. I’m saying the fact that people come at celebrities, we’re targets. But truth always prevails. I believe in that. I believe in God, you know?



GR: Does that faith sustain you?



MJ: Of course, it does.



GR: How about friendship?



MJ: What about friendship?



GR: Do you rely on friends? Have people stayed with you through thick and thin? Who are your best friends?



MJ: My children, my family, my brothers and my sisters and yeah, most people have. Most people have.



GR: Do you want to mention the names of the true blue?



MJ: The faithful, you wouldn’t know them so, it’s uh…



GR: Elizabeth Taylor?



MJ: Oh, she’s very loyal, I see Elizabeth Taylor all the time. She’s my dear friend, I was just at her house. We have wonderful talks on the phone at night, several times a week sometimes…



GR: So how long have you two been friends?



MJ: I’ve known Elizabeth closely since I was 16…



GR: And you’ve been making music since you’re five



MJ: Yes



GR: So you’re in your fifth decade of making music. That’s forty-one years of making music.



MJ: Yes.



GR: You ever get sick of it?



MJ: No, no, not at all I never get enough of it (music).



GR: Really? Do you ever get sick of Randy?



(Laughing)



GR: He’s here, ladies and gentlemen.



MJ: Never, never, never. He’s (Randy) wonderful. He’s been amazing, supportive, and amazingly brilliant.



GR: So, they’re all different. Your whole family is crazy, exocentric… like my family.



MJ: Every brother, sister is completely different, like any family, you have all the different elements… that’s what makes it a family.



GR: When you have such intense scrutiny, how do you live any kind of a normal life? How do you have any kind of fun outside of your own property?



MJ: I don’t. I go off property sometimes, but not all the time. I create my world behind the gates you know because I can’t go to the local movie theater down the street or the local park down the street or go pickup ice cream at the market, at the corner store. So, you want to create that world behind the gates and that’s what I try and do. And it’s not just for me if I could share with my family, friends, or whoever I do.



GR: And that necessity for some privacy, drives all these crazy rumors and speculations. A difficult balancing act that you have to endure. But you’re not complaining are you? I don’t. I try to rub it off. I don’t know what I’m the king of… the king of getting shot at maybe. Ha ha ha ha.



MJ: “The king of journalism.”



GR: So, what is it about children in distress? You mentioned the Tsunami relief effort. What is it? Is it your own fatherhood that motivates that?





MJ: Caring. And reading the Bible, learning about God, Jesus, Love. He said, ‘bring on the children’, ‘imitate the children’, ‘be like the children’ and ‘take care of others.’ Take care of old people. And we were raised with those values. Those are very important values and my family and I we were raised with those values and they continue strong in us today.



GR: What about movies for yourself again? You had The Wiz and some of the others but we haven’t seen you on the big screen in a while.





MJ: I’ll be directing myself. I love directing. I love creativity and I think when an artist steps forward with a production of some type, if he can express himself the way he sees it should be done. I feel it and I see it. I’m a visionary. If I can give that, I do and that’s what I love to do with music and dance and the arts.



GR: And do you think art has a role in real life? Specifically referring to this record and Tsunami relief?



MJ: I saw it the day after Christmas and as the numbers kept escalating, it just became phenomenal and not even I could believe that it was true. I was amazed. I said, I thought I should do something. That’s what God gave us talent for. To give and to help people and to give back. So, my brothers and I decided to put a song together…





GR: What did you pick up the phone and say, “hey bros?” What did you say?



MJ: We just say, hey, we want to do something in the studio for the Tsunami victims. Let’s get together and organize it. And they just said great.



GR: However, you’re back, I think that people will appreciate the fact that you’re back. Wouldn’t you kind of exalt in a world where you could concentrate on your art and your kids?



MJ: I would love it. I mean that’s what drives me. The medium. The art. That’s the world I’m most comfortable in.”



GR: In Gary, Indiana, did you ever expect where your world would be as a 46 year old man?



MJ: I never thought about it. I knew I wanted to do something wonderful all of my life and to help people and I never clearly really thought about it when I was really little. I just sang and danced and didn’t understand whey people were applauding and clapping and screaming. You really don’t. You don’t know why…



GR: When you grow up like that on stage, when do you get it? When do you understand where you fit in to society?



MJ: It takes longer when you get older. You get a more rounded personality and your brain starts to grow. You start reasoning and understanding more things, researching.



GR: Isn’t it nice to have a conversation on television where people can just hear you being ordinary, normal, reasonable.



MJ: I’m like this all the time. I’m just being myself.



GR: At a certain point, Michael Jackson and the brothers Jackson kind of separated artistically, is this a moment in your life where you’re coming back together? Obviously you’ll continue your solo career, but what’s the big plan, what’s the big picture at this stage in your life? What has been left unachieved? What would you like to do?





MJ: There are a lot of surprises. Film. I love film. It’s innovating, taking the medium to a new place. I used the music video medium as a short film medium to take me to the next level. I’m having a lot of fun.



GR: Do you ever look back and contemplate, oh my goodness, Thriller is the biggest selling musical performance ever, do you ever get your arms around that?



MJ: I try not to think about it too hard because I don’t want my subconscious mind to think I’ve done it all, you’re done now. That’s why I don’t put awards or trophies in my house. You won’t find a gold record anywhere in my house. Because it makes you feel you’ve accomplished. Look what I’ve done. But I always want to feel, no I haven’t done it yet.



GR: ‘The King of Pop’ and now I look at some of these performers- there’s a new one - there’s 50 cent and another one- I forget his name, but they’re well-known because they survived violent attacks where they almost died and they’re into hip hop kind of - it’s a different era in popular music- do you think you’ll be more like them- more urban kind of- or will the world come back to more pop and traditional rock?



MJ: Great music & great melodies are immortal. Culture changes, fashion change, customs, great music is immortal. We still listen to Mozart today, Tchaikovsky, Rachmaninoff, any of them, any of the greats. Great music is like a great piece of sculpture, a great painting. It’s forever. That’s a fact.



GR: On the other hand, I interviewed Barbara Streisand at one pivotal point in her career, she was going to do duets with the Bee Gees and other popular artists- she kind of changed the tempo to surprise people.



MJ: I’ve done a lot of it already… I don’t really rap, but I could… I’ve written songs with rap versus in them for very famous rappers, but they’re much better at it than I am.



GR: Don’t you appreciate, despite your isolated life and despite the fact you’ve been a star so long, you still have what appears to be a very passionate and profound relationship with the community. Does that support you? Does that sustain you? Do you agree with me?



MJ: Yes, I do agree, because it’s important to love your neighbors…



GR: But were does it come from… where does that almost instinctive love of you come from?



MJ: I truly think it comes from my mother and God (instinctive love) The way we were raised. The values my father instilled in us in youth. She was always with the Bible teaching us - we’d go to service all the time. Four times a week and I’m so glad we did that because those are values that are very important. I don’t know if I could have done as well without them.



GR: Do you still spend time with mom and dad? They’re not far from here right now? And what is that relationship all about? I’m so close to my mom, obviously.



MJ: It’s wonderful. At this stage, you tend to appreciate more who your parents are more and what they’ve done for you. You start to retrace where you are in your life and all the wonderful things they’ve instilled in you. You start to see them come forth. I’m starting to see a lot of things. Traits that my father influenced me on and my mother.



GR: My friend Cheech, who you know, whose partner Tommy Chong helped discover you guys, ‘Bobby Taylor and The Vancouvers’, he says that as he gets older, he looks at his father’s face in the mirror. Do you feel that? Are you becoming like your dad?



MJ: I’m very much like my father in a lot of ways. He’s very strong. He’s a warrior. He’s always taught us to be courageous and to be confident and to believe in our ideals. And no matter what, no star is too far to reach and you never give up. And our mother taught us that as well.



GR: So you’re a warrior also?



MJ: Absolutely.



GR: That’s the way you see yourself? Tell us more about the way you see yourself?



MJ: I try to be kind and generous and to give to people and to do what I think God wants me to do. Sometimes I pray and say “where do you want me to go next, God? What do you want me to do from here?” I’ve always been very spiritual in that way. It’s nothing new.



GR: Did you ever see the movie “Finding Neverland” or read about J. M. Barrie, the man who wrote “Peter Pan.”



MJ: I know a lot about Mr. Barrie. I shouldn't say a lot, but I've always appreciated Mr. Barrie's work and and I’ve been a fan of Mr. Barrie for many, many, many years.



GR: You know, he had a rocky road, similar to you, I don’t want to get too far into it. Tell us what led to the creation of Neverland. I mean, specifically the place – There are 2 Neverlands, there’s 3. There’s Peter Pan’s Neverland, there’s the Neverland in Michael Jackson’s mind and then there’s the physical place you created up there where I visited you when you brought up all the inner-city children. Why did you create that place?



MJ: I created Neverland as a home for myself and my children and it was created simply, it was almost like it was done subconsciously, like I said earlier, where can I go? I mean, it’s hard. I’ve tried to go out as myself and I’ve had policemen tell me, “put on a disguise! And give me an autograph for my wife!” They tell me, “why are you out here with no security?” And there are fans everywhere. I can’t do it. I do it sometimes, but it’s very difficult.



GR: But you owned Neverland before you had the kids, was it for you? The exotic animals, were they for Michael Jackson?





MJ: For me and sharing with others. It gave me a chance to do what I couldn’t do when I was little. We couldn’t go to movie theaters. We couldn’t go to Disneyland. We couldn’t do all those fun things. We were on tour. We were working hard. And we did enjoy it. But this allowed me to have a place behind the gates where the entire world I love is there.





GR: You create, like Barrie, this imaginative world, do you ever outgrow something like that Michael? Do you ever think this is silly to have the llamas and the choo-choo trains and the rides?



MJ: It’s calling God silly if you do that, because God made all things great and small. That would be wrong. Other men have their Ferraris and their airplanes or helicopters or wherever they find their bliss. My bliss is in giving and sharing and having simple innocent fun.





GR: Your home is... For all the grandeur of Neverland. Your home is quite modest. And your personal style, I don’t see any bling for instance. How come you don’t have the big diamond thing that says Michael?



MJ: Because, I... I’m modest in that way. If I had it on, I would probably give it away to the first kid to say, ‘wow, I like your necklace.’ 'Here, you can have it”. When I was growing up, stars like Sammy Davis, Fred Astaire, Gene Kelly… if I admired something they were wearing, If I simply said, ‘I love that shirt you’re wearing,’ they would give it to me. So I was taught that, It’s part of a show business trait. Hand it over.





GR: Despite the glare of the media attention and even the day that I was there and you invited the inner-city kids there, what’s it like to have the kids there? Why do you do that? I wanted to ask you that question that day but I pose it to you know.





MJ: I’ve traveled the world over 8 times. I do as many hospitals and orphanages as I do concerts. But, of course, it’s not covered (by the press). That’s not why I do it, for coverage. I do it because it’s from my heart. And there are so many children in the city who haven’t seen the mountains, who haven’t been on a carousel, who haven’t pet a horse or a llama, never seen them, so if I can open my gates and see that bliss, an explosion of screaming laughter from the children and they run on the rides, I say “Thank you, God.” I feel I’ve won God’s smile of approval, because I’m doing something that brings joy and happiness to other people.



GR: So, you’re close to your siblings? How does it affect you when they get involved - like Janet’s superbowl flap? Just tell me how you responded as a brother and a viewer?



MJ: Oh, I can’t speak for my sister. With love. Actually, I was looking right at it and I didn’t see it. I was at a friend of mine’s house, Ron Burkle and in a movie theater, it was huge on the screen and I didn’t even see it. I heard all this controversy the next day and I said, “That’s not true.” I didn’t even see it.



GR: Do you think the controversy was overblown? Do you think it’s a Jackson related phenomena or is it a testament to our times socially in this country?





MJ: That’s an interesting hypothesis too. It’s both. It’s hard to answer. I’d rather not answer that one.



GR: Did you call her and say ‘don’t sweat the small stuff?’



MJ: Something like that. ‘Be strong. This too shall pass. Don’t worry about it.’ I’ve seen worse things. I said, 'Janet, you’re too young to remember but, I once watched the Oscars with David Niven on it and a naked man came running out, streaking. Now, he didn’t get there on his own. That was organized and nobody - they didn’t say much about that.' I’ll just say that much. That was live, around the world. The next day it was a joke.



GR: I think there is a Jackson component. I think the thing was exaggerated. I think the Jackson thing was part of the reason.





MJ: Thank you.



GR: So as you go forward in this record, what are we going to expect? Are we going to hear this on the radio and then people are going to send in their money and it’s going to go to these kids in the Indian Ocean region?



MJ: I would like that very much.



GR: Now tell me, how that act of largesse, that compassion, will make you feel? Sometimes, I think, I feel better giving than receiving in my life, explain the mechanics of that in your own life.





MJ: It’s just the idea. I don’t know if its the psychology of it or what. I just love working hard on something. Putting it together. Sweating over it and then sharing it with people and then having them love it and I always pray that they like it. That’s what gives me great satisfaction as an artist.



GR: Does it frustrate you professionally or personally when people say that this Jackson project flopped or that happened. Your ‘Number Ones’ compilation for instance, 7 and a half million copies sold. Now I think that’s quadruple platinum or whatever it is you label it. And yet the characterization by some in the music business at least is that you’re not- you know, that it wasn’t a hit.



MJ: I don’t know which project you’re talking about… because of negative news. Sensationalism seems to sell more than wonderful, positive news. People would rather hear gossip. My last 8 albums have all entered the charts at number 1, so people like to sensationalize things and make up stories and rumors and sometimes…



GR: Does it hurt your feelings? Do you want to scream out and say, “Hey wait a minute, check the numbers!”



MJ: It’s a commonality in mankind that I don’t like. That part of it, but then there’s a beautiful side to mankind too, isn’t there?



GR: But not to Eminem. We’ve spoken about it. I think that you should. Why not?



MJ: And what’s your question?



GR: Stevie Wonder said that he was piling on and how really rude it was for someone who made his money from the community to ‘diss the community in a sense in a racist and', I’ve said it, very bold faced, bigoted presentation. Tell us how that hurt you and how you’re feeling about it now.



MJ: I’ve never met Mr. Eminem, and I’ve always admired him and to have him do something like that was pretty painful as an artist to another artist and it’s sad because I think what Stevie Wonder said is true, I just don’t want to say too much more than that. He (Eminem) should be ashamed of himself what he’s doing. Stevie said he’s bulls***. He used the word. That’s what he said. I’m not saying it, Stevie said it. Stevie’s amazing. He’s one of the sweetest men in the world.



GR: Stevie did and he is bulls***. So, when Stevie said that, did you feel a tremendous sense of reassurance, of brotherly love, there?



MJ: I love Stevie Wonder. To me, he’s a musical prophet. I’ll always love him. A lot of people respect Stevie and he’s a very strong entity in this medium, in this business and when he speaks, people listen and it was wrong of Eminem to do what he did. I’ve been an artist most of my life and I’ve never attacked a fellow artist. great artists don’t do that. You don’t have to do that.



GR: I mentioned Janet’s fiasco and the exaggerated response to it. Once again do you think he only did it because he knew he could get away with it because you’re Michael Jackson?



MJ: Yeah, but it doesn’t hurt. It’s silly. It’s kind of elementary. I hope he’s having fun…



GR: Like a poo-poo joke. It still hurts your feelings and you don’t want your kids to see it.



MJ: Oh god, I would hate it if they saw it. I would hate that



GR: Finally, we’ve studiously avoided the case and not talked at all about the case that’s pending. You’re under this gag order. I know that you have received permission from the judge to read a statement. I hate to end an interview that way, but if you’d like to read that statement now, I think it’s important.



MJ: In the last few weeks, a large amount of ugly, malicious information has been released into the media about me.



Apparently, this information was leaked through transcripts in a grand jury proceeding where neither my lawyers, nor I, ever appeared. The information is disgusting and false.



Years ago, I allowed a family to visit and spend some time at Neverland.





Neverland is my home. I allowed this family into my home because they told me their son was ill with cancer and needed my help. Through the years, I have helped thousands of children who were ill or in distress.



These events have caused a nightmare for my family, my children and me. I never intend to place myself in so vulnerable a position again.



I love my community and I have great faith in our justice system. Please keep an open mind and let me have my day in court. I deserve a fair trial like every other American citizen. I will be acquitted and vindicated when the truth is told. Thank you.



GR: Michael is there anything else you would like to say?



MJ: Yes. I would just like for the public to keep my family and myself in their prayers. That would be very nice.

Thank you, Geraldo.



Geraldo Rivera: Jak się masz?



Michael Jackson: Jak ty się masz?



GR: Dobrze cię widzieć. Uśmiechasz się jeszcze?



MJ: Oczywiście, często się uśmiecham.



GR: Uśmiechasz się będąc w studio, nagrywając muzykę, tak jak teraz?



MJ: Oczywiście, kocham muzykę.



GR: Jakie to uczucie, znów powrócić do muzyki?



MJ: Fantastyczne. Ponieważ ahh... To moje życie. Tym się zajmuję.



GR: Wiesz, byłeś zmartwiony, chcesz porozmawiać o tym, jak się czujesz?



MJ: Czuję się dobrze Geraldo, a ty?



GR: Mimo tego, co dzieje się wokół, wciąż nie narzekasz?



MJ: Mam się bardzo dobrze, dziękuję.



GR: Wiesz, to wspaniałe, widzieć cię z dziećmi. Myślę, że to właśnie jest prawdziwy Michael Jackson, którego świat jeszcze nie widział... z twoimi własnymi dziećmi, jednym jeszcze w pieluszkach, dwoje maluchów... Jak sobie radzisz bez niani?



MJ: Dobrze, bardzo lubię sam zajmować się moimi dziećmi... to zabawne, przecież po to je mam, żebym mógł się nimi zajmować i wiesz, one wynagradzają mi wszystko, to sama przyjemność, dzięki nim jestem szczęśliwy, śmieję się, to są wspaniałe, niewinne dzieci.



GR: Widziałem cię w roli sędziego w sporze między Nickelodeon i Disney Channel. Musisz sobie radzić z całkiem poważnymi wyzwaniami. Prowadzisz całkiem normalne życie. To naprawdę urzekające.



MJ: Dziękuję. To dzięki nim.



GR: Powiedz, powiedz, co znaczą dla ciebie dzieci, twoje własne dzieci?



MJ: Trudno ująć to w słowach, bo ona znaczą dla mnie wszystko. Jak można wyjaśnić, co dzięki nim czuję... Są dla mnie całym światem, budzę się i jestem gotów na kolejny dzień właśnie dzięki nim. Podaję im śniadanie, zmieniam pieluszki, jeśli mają ochotę – czytam im, bardzo dużo czytamy, bawimy się w chowanego, w ciuciubabkę i naprawdę spędzamy razem cudowne chwile.



GR: I udaje ci się stworzyć im świat, który wydaje się zwyczajny? Innego oczywiście nie znają.



MJ: Z całą pewnością staram się, jak tylko mogę.



GR: Więc są dla ciebie oczywiście czymś najważniejszym?



MJ: Tak, oczywiście. Chcę być najlepszym ojcem na świecie.



GR: Czy wiedzą kim jesteś? I co znaczysz dla innych ludzi?



MJ: Tak, wiedzą. Były ze mną w trasach, w samochodach otoczonych morzem fanów.



GR: Podoba im się to?



MJ: Cieszy ich to. Chcą wejść na scenę. To one wciąż chcą, żebym zabrał je na scenę. Więc to raczej nieuniknione, wezmę je ze sobą i pokażę je światu po raz pierwszy.



GR: I nie powiedzą, „Tatusiu, chcę zostać w domu i pooglądać Nickelodeon?”



MJ: (śmiech) Pewnie tak, pewnie tak.



GR: Robią tak?



MJ: Tak.



GR: Jakie to uczucie, znów być tutaj, w studio, znów skupiać się na muzyce. Czy to jakby ukojenie?



MJ: To wielka ulga. Sprawia, że czuję się zupełnie, jak w domu. Czuję się sobą. Dlatego tu jestem. Wszystkie rodzaje sztuki... czy to film, muzyka, każdy rodzaj sztuki, kocham każdy rodzaj sztuki.



GR: Więc będąc słynnym Królem Popu, to właśnie wtedy czujesz się najlepiej? Czy może właśnie podczas tworzenia?



MJ: Właśnie kiedy tworzę. Mam obsesję na punkcie tworzenia...



GR: Obserwowałem was z Randym, wasze reakcje – przypomniało mi to to chwile, kiedy sam jestem razem z braćmi. Kto tu dowodzi?



MJ: Randy.



GR: Widziałem coś innego.



GR: Ale, uh, rodzinie się ufa.



MJ: Oczywiście, tak trzeba.



GR: Jak to jest? krew nie woda?

MJ: Rodzina jest wszystkim. To miłość. Tego nas nauczono. Koniec końców zawsze jesteśmy przyjaciółmi i to jest ważne. Nie zaś to, co powiedzą inni, co napisze prasa – jesteśmy przyjaciółmi. I bardzo kochamy się wzajemnie.



GR: Mimo tego, co piszą tabloidy, rodzina trzyma się razem?



MJ: Oni tylko gonią za sensacją.



GR: Jak sobie z tym radzisz?



MJ: Jak sobie radzę z tą pogonią za sensacją?



GR: Tak. Jak radzisz sobie z tym, że całe twoje życie jest eksponowane, wyolbrzymiane, nieraz wyglądające na groteskę?



MJ: To jak oglądanie zmyślonej historii. Bo to wszystko fikcja. Jakbym oglądał film science fiction. To nie jest prawda. Sam o tym wiem i smuci mnie tylko, że ludzie muszą to wszystko czytać i wierzą w to.



GR: Może powinieneś co tydzień robić konferencję prasową i wyjaśniać, że to wszystko bujdy, że to nie prawda?



MJ: Wiem, że w końcu prawda zwycięży, tylko na niej mi zależy.



GR: Trochę poszperałem i nie znalazłem nikogo, kto byłby w tak bezkarny sposób oskarżany z najdziwniejszych powodów. Jeden z twoich adwokatów opowiedział mi o kobiecie nazwiskiem Billie Jean Jackson, która mu powiedziała „Koniec z wypłatami, panie mecenasie, ja tu jestem żoną – Billie Jean...”, widocznie zainspirowana twoją piosenką, chodzi mi o to, jak ty... Przede wszystkim, czy to ma na ciebie jakiś wpływ?



MJ: Czy to mnie dotyka? Tak, ale uodporniłem się już na to, jednak pod twardą skórą nosorożca jestem tylko człowiekiem. Takie rzeczy mogą ranić, jednak jestem silny. Nie lubię tylko, kiedy ludzie muszą słuchać tak kłamliwych informacji.



GR: Na przykład, że w zeszłym roku urodziły ci się czworaczki?



MJ: To szalona plotka.



GR: Później zrobiły się z nich bliźniaki. Nie mam pojęcia co stało się z pozostałą dwójką, może zostały porwane przez kosmitów?



MJ: Słyszałem tę historię, nie mam żadnych bliźniaków. I mówiono, że podobno ja je ukrywam czy coś? Kolejna wymyślona plotka.



GR: Całkowicie wymyślona.



MJ: Im większa gwiazda, tym większym staje się celem. Nie staram się powiedzieć, że jestem super-mega gwiazdą, nie twierdzę tak. Mówię tylko, że ludzie znani są na celownikach. Jednak prawda zawsze zwycięży. Wierzę w to. Wierzę w Boga, wiesz?



GR: Czy wiara dodaje ci sił?



MJ: Oczywiście, że tak.



GR: A przyjaźń?



MJ: Co przyjaźń?



GR: Możesz polegać na swoich przyjaciołach? Czy są z tobą w dobrych i gorszych czasach? Kim są twoi najlepsi przyjaciele?



MJ: To moje dzieci, moja rodzina, bracia i siostry, tak, większość jest ze mną w każdym czasie. Tak.



GR: Chciałbyś wymienić jakieś nazwiska prawdziwych przyjaciół?



MJ: Tych najwierniejszych i tak chyba nie będziesz znał, więc uh...



GR: Elizabeth Taylor?



MJ: Oh, ona jest niezwykle lojalną osobą, wciąż się z nią spotykam. To moja wspaniała przyjaciółka, dopiero co u niej byłem. Prowadzimy wspaniałe rozmowy nocami, dzwonimy do siebie nieraz kilka razy w tygodniu...



GR: Od jak dawna się przyjaźnicie?



MJ: Bliżej znam Elizabeth odkąd skończyłem 16 lat...



GR: A muzyką zajmujesz się odkąd skończyłeś 6



MJ: Tak.



GR: To już piąte dziesięciolecie, w którym zajmujesz się muzyką. Od 41 lat tworzysz muzykę.



MJ: Tak.



GR: Nie masz czasem dość?



MJ: Nie, nie, nigdy, nigdy nie mam jej dosyć.



GR: Naprawdę? A ty, Randy? Nie masz dość?



(śmiech)



GR: Panie i panowie, on (Randy) jest tu z nami.



MJ: Nigdy, nigdy, nigdy. Randy jest wspaniały. Bardzo mnie wspiera, jest genialny.



GR: Każdy w twojej rodzinie jest więc inny. Cała rodzina jest zwariowana... jak moja?



MJ: Każdy brat, każda siostra są zupełnie inni, każda rodzina składa się z różnych elementów... to jest właśnie jest istota rodziny.



GR: Skupiasz na sobie tak wielką uwagę, jak udaje ci się prowadzić w miarę normalne życie? Jak udaje ci się choć na chwilę opuścić dom?



MJ: Nie udaje mi się. Czasem wychodzę, ale nie często. Tworzę swój świat za bramami, bo wiesz, nie mogę po prostu pójść sobie do kina w mieście, pospacerować po ulicy, po parku, pójść do sklepu po loda. Więc staram się stworzyć swój świat, nie mam wyjścia. I nie robię tego tylko dla siebie, ale dzielę się tym z rodziną, przyjaciółmi, z wszystkimi.



GR: Potrzeba prywatności napędza te wszystkie zwariowane plotki i spekulacje. Wciąż musisz balansować między tym wszystkim. To trudne. Ale nie narzekasz, prawda? Bo ja nie. Staram się to znosić. Nie wiem, czego królem jestem... królem [okazji] może. Ha ha ha ha.



MJ: „Królem dziennikarstwa”







GR: Porozmawiajmy o dzieciach w trudnej sytuacji. Wspomniałeś o akcji na rzecz ofiar Tsunami. Co to takiego? Czy to fakt, że jesteś ojcem motywuje cię do takich działań?



MJ: To troska. I lektura Biblii, nauka o Bogu, Jezusie, Miłości. To On powiedział „pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie”, „naśladujcie dzieci”, „bądźcie jak dzieci” i „dbajcie o innych”. Dbajcie o starszych. Zostaliśmy wychowani w tych wartościach. Są bardzo ważne i ja i moja rodzina w nich zostaliśmy wychowani i trwamy w nich do dziś.



GR: A co z filmami? Nakręciłeś „Czarnoksiężnika z Krainy Oz” i kilka innych filmów, jednak już od jakiegoś czasu nie oglądamy cię na wielkim ekranie.



MJ: Sam nakręcę film. Podoba mi się reżyseria. Uwielbiam tworzyć i myślę, że jeśli artysta zmierza naprzód w swojej działalności, jeśli potrafi wyrazić się w sposób, w jaki sam siebie widzi – powinien to zrobić. Czuję i widzę to. Jestem wizjonerem. Jeśli mogę, robię to i dlatego tak kocham muzykę, taniec i inne rodzaje sztuki.



GR: Myślisz, że sztuka ma znaczenie w prawdziwym życiu? Zwłaszcza odnosząc to do tej piosenki i akcji na rzecz ofiar Tsunami?



MJ: Oglądałem to w dzień po Bożym Narodzeniu, liczba ofiar rosła, stawała się nieprawdopodobna, nie mogłem nawet uwierzyć, że to prawda. Byłem w szoku. Pomyślałem, że muszę coś zrobić. Po to przecież Bóg dał nam talent. Żeby się nim dzielić, żeby pomagać ludziom, żeby go oddawać. Więc razem z braćmi zdecydowaliśmy się nagrać razem piosenkę...



GR: Więc po prostu zadzwoniłeś i powiedziałeś „hej brachu?” Co powiedziałeś?



MJ: Po prostu, hej, nagrajmy coś razem dla ofiar Tsunami. Zbierzmy się i zorganizujmy coś. A oni na to: świetnie.





GR: Wróciłeś i myślę, że ludzie docenią to, że znów tu jesteś. Cieszyłaby cię rzeczywistość, w której mógłbyś koncentrować się na swojej sztuce i swoich dzieciach?



MJ: Bardzo. To mnie właśnie napędza. Medium. Sztuka. W takiej rzeczywistości czuje się najlepiej.



GR: W Gary, w Indianie, przypuszczałeś kiedyś, gdzie będzie twój świat, kiedy będziesz miał 46 lat?



MJ: Nigdy o tym nie myślałem. Wiedziałem, że chcę robić coś wspaniałego przez całe swoje życie, że chcę pomagać ludziom, jednak nigdy o tym nie myślałem, kiedy byłem naprawdę mały. Po prostu śpiewałem, tańczyłem i nie rozumiałem, dlaczego ludzie klaszczą, cieszą się i krzyczą. Naprawdę. Nie wiedziałem, dlaczego...



GR: Dorastałeś więc na scenie, kiedy to sobie uświadomiłeś? Kiedy zrozumiałeś, gdzie jest twoje miejsce w społeczeństwie?



MJ: Z wiekiem potrzeba na to więcej czasu. Kształtuje się twoja osobowość, twój umysł się rozwija. Odbierasz, rozumiesz coraz więcej rzecz, poszukujesz.



GR: Czy to nie miłe, tak sobie tu rozmawiać w telewizji, gdzie ludzie mogą po prostu usłyszeć, że jesteś zwyczajną, normalną, racjonalną osobą?



MJ: Zawsze taki jestem. Jestem po prostu sobą.



GR: W pewnym momencie, artystyczne ścieżki Michaela Jacksona i braci Jackson rozeszły się, czy teraz nadszedł ten moment w twoim życiu, gdzie znów się zejdziecie? Oczywiście nadal będziesz kontynuował karierę solową, jaki jednak jest plan, jaki masz plan aktualny na ten etap twojego życia? Czego jeszcze nie udało ci się osiągnąć? Co chciałbyś robić?



MJ: Jest tu wiele niespodzianek. Film. Kocham filmy. To odkrywcze, przenosisz sztukę w nowy wymiar. Sam wyniosłem muzyczne wideoklipy na wyższy poziom, stały się krótkimi filmami. Bardzo mnie to cieszy.



GR: Czy spoglądasz nieraz wstecz i myślisz, o Boże, 'Thriller' to najlepiej sprzedający się album w historii, czy myślisz o tym?



MJ: Staram się nie myśleć o tym za bardzo, bo nie chcę podświadomie czuć, że osiągnąłem już wszystko, że nie ma już nic. Dlatego nie trzymam żadnych nagród w domu. Nigdzie nie znajdziesz tam żadnych złotych płyt. Inaczej czułbym, że osiągnąłem już wszystko. Patrzcie, czego dokonałem. A ja chcę wciąż czuć, że to wszystko jeszcze przede mną.



GR: 'Król Popu', a teraz patrzę na niektórych współczesnych wykonawców – 50 Cent i jeszcze jeden, zapomniałem nazwiska, oni są sławni, bo przeżyli brutalne ataki, gdzie o mało co nie zginęli, tworzą teraz hip hop – to zupełnie nowa era w muzyce popularnej – czy będziesz bardziej zmierzał w ich stronę – twoja muzyka będzie miała brzmienie bardziej miejskie czy pop i tradycyjny rock powrócą do łask?



MJ: Wspaniała muzyka i cudowne melodie są nieśmiertelne. Kultura, moda, zwyczaje – wszystko się zmienia, wielka muzyka jest nieśmiertelna. Do dziś słuchamy Mozarta, Czajkowskiego, Rachmaninowa – wszystkich wielkich twórców. Wielkie utwory są jak wspaniałe rzeźby czy obrazy. Są wieczne. Tak właśnie jest.



GR: Z drugiej strony, rozmawiałem z Barbarą Streisand, zwrotem w jej karierze okazały się być duety z Bee Gees i z innymi, kiedy jakby zmieniając swoje tempo zaskoczyła ludzi.



MJ: Sam też już wiele z tego przerabiałem... Tak naprawdę nie rapuję, choć mógłbym... Sam pisałem piosenki z fragmentami rapu dla wielu znanych raperów, ale oni są w tym dużo lepsi ode mnie.



GR: Mimo życia jakby w izolacji, mimo tego, że od tak dawna jesteś gwiazdą, twoje relacje ze społecznością, z otoczeniem wydają się być bardzo żarliwe i dość daleko idące, czy to ma dla ciebie znaczenie? Wspierają cię? Podtrzymują na duchu? Czy jest tak?



MJ: Tak, tak właśnie jest, to bardzo ważne, by kochać swoich sąsiadów...



GR: Ale skąd to się bierze... Skąd u ciebie ta niemal instynktowna miłość?



MJ: Tak naprawdę wydaje mi się, że to zasługa mojej mamy i Boga, tego, w jaki sposób zostaliśmy wychowani. Zasad, jakie wpajał nam ojciec, kiedy byliśmy młodzi. Mama zawsze miała pod ręką Biblię, której nas uczyła – wciąż chodziliśmy na nabożeństwa. Cztery razy w tygodniu, za co jestem tak bardzo wdzięczny, ponieważ te wartości są tak ważne. Nie wiem, czy bez nich radziłbym sobie tak dobrze.



GR: Wciąż spędzasz czas z rodzicami? Są teraz gdzieś blisko, prawda? Jakie są wasze relacje? Sam oczywiście mam bliskie relacje z moją mamą.



MJ: Nasze relacje są wspaniałe. W moim wieku zaczynasz bardziej doceniać to, kim są twoi rodzice, co da ciebie zrobili. Doceniasz to, co udało ci się osiągnąć i wszystkie te wspaniałe rzeczy, które w tobie zaszczepili. Widzisz, ile po nich przejąłeś. Sam dostrzegam coraz więcej rzeczy. Jak choćby cechy, na które wpływ miał mój ojciec i moja mama.





GR: Mój przyjaciel Cheech, znasz go, jego partner (z programu) Tommy Ching pomógł was odkryć, ‘Bobby Taylor and The Vancouvers’, mówi, że im jest starszy, tym wyraźniej w lustrze widzi odbicie swojego ojca. Zgadzasz się z tym? Stajesz się jak twój ojciec?



MJ: Pod wieloma względami jestem podobny do mojego ojca. Jest bardzo silny. Jest wojownikiem. Zawsze uczył nas, że powinniśmy być odważni, pewni siebie, że powinniśmy wierzyć w nasze ideały. I że wbrew wszystkiemu, możemy osiągnąć wszystko, nie wolno się tylko poddawać. Tego samego nauczyła nas nasza matka.



GR: Więc też jesteś wojownikiem?



MJ: Oczywiście.



GR: Tak siebie widzisz? Opowiedz coś więcej o tym, jak sam widzisz siebie.



MJ: Staram się być uprzejmy i szczodry, dzielić się z innymi i robić to, co wydaje mi się, wymaga ode mnie Bóg. Czasem w modlitwie pytam Go: „gdzie chcesz mnie teraz posłać, Boże? Co mam teraz zrobić?” Zawsze byłem tak religijny. To nic nowego.



GR: Widziałeś kiedyś film „Marzyciel” albo czy czytałeś coś o J.M. Barrie, który napisał „Piotrusia Pana”?



MJ: Wiem bardzo dużo o panu Barrie. Nie powinienem mówić 'bardzo dużo', zawsze doceniałem jego dzieło i jestem jego fanem od wielu, wielu, wielu lat.



GR: Wiesz, podobnie jak ty, wiele przeszedł. Nie chcę za bardzo wdawać się w szczegóły. Opowiedz, co doprowadziło do stworzenia Neverland? Szczególnie tego miejsca. Bo są 2 Neverlandy, nie nawet 3. Mamy Neverland Piotrusia Pana, jest Neverland w głowie Michaela Jacksona i jest jeszcze to miejsce, które stworzyłeś, gdzie cię odwiedziłem, kiedy gościły tam dzieci z miasta. Dlaczego stworzyłeś to miejsce?



MJ: Stworzyłem Neverland jako dom dla mnie i dla moich dzieci, zaś sam proces tworzenia był prosty, niemal podświadomy, mówiłem ci już - gdzie miałbym się schować? To nie jest łatwe. Starałem się sam wychodzić, spotykałem policjanta, który mówi „niech się pan przebierze! I da autograf dla mojej żony!”. Dziwili się „dlaczego wychodzi pan bez ochrony?” I wszędzie pojawiają się fani. Nie mogę tak. Czasem mimo wszystko próbuję, ale nie jest to proste.



GR: Byłeś właścicielem Neverland jeszcze zanim miałeś dzieci, stworzyłeś to miejsce dla siebie? Te egzotyczne zwierzęta, one były dla Michaela Jacksona?



MJ: Dla mnie i po to, by się nimi dzielić. Dzięki temu mogłem robić to, na co nie miałem szans, kiedy byłem mały. My nie chodziliśmy do kina. Nie jeździliśmy do Disneylandu. Nie robiliśmy wszystkich tych zabawnych rzeczy. Ciągle byliśmy w trasie. Ciężko pracowaliśmy. I naprawdę cieszyliśmy się z tego. Za murami tego miejsca mam cały ten świat, który kocham.



GR: Jak Barrie stworzyłeś wymarzony świat, czy z takich marzeń się nie wyrasta, Michael? Nie wydaje ci się czasem, że to głupie, mieć lamę, kolejkę z ciuchcią, karuzele?



MJ: To jakby nazywać Boga śmiesznym, bo to On stworzył wszystkie małe, wspaniałe rzeczy. Tak nie można. Inni mężczyźni mają swoje Ferrari, samoloty, helikoptery czy cokolwiek, co im się tylko podoba. Ja znajduję spełnienie w dawaniu, dzieleniu się z innymi, cieszę się zwyczajną, niewinną zabawą.



GR: Twój dom... Neverland jest ogromny. Zaś twój dom jest całkiem skromny. Podobnie twój styl, nie ma tu przykładowo jakiejś ekstrawagancji. Dlaczego nie masz jakiegoś wielkiego diamentowego naszyjnika z napisem Michael?



MJ: Bo... pod tym względem jestem skromny, Jeśli miałbym taki naszyjnik, pewnie i tak oddałbym go pierwszemu dziecku, które powiedziałoby 'wow, podoba mi się twój naszyjnik'. 'Proszę, jest twój' Kiedy sam dorastałem, gwiazdy takie jak Sammy Davis, Fred Astaire, Gene Kelly... jeśli mnie podobało się coś, co mieli na sobie, jeśli tylko powiedziałbym 'podoba mi się koszula, którą masz na sobie', daliby mi ją. Nauczyli mnie, że tak powinno być show biznesie, że tak mam postępować.



GR: Niezależnie od uwagi mediów, blasku fleszy, tego dnia, kiedy cię odwiedziłem, zaprosiłeś do siebie dzieciaki z miasta. Jak to jest, kiedy one cię tam odwiedzają? Dlaczego je zapraszasz? Chciałem zapytać cię o to już wtedy.



MJ: 8 razy objechałem cały świat. Odwiedziłem przynajmniej tyle szpitali i sierocińców, ile zagrałem koncertów. Media jednak o tym nie donoszą. I nie robię tego dla sławy. A dlatego, że tak każe mi moje serce. W mieście jest tyle dzieci, które nie widziały gór, które nie jechały nigdy na karuzeli, które nigdy nie głaskały konia czy lamy, nigdy nawet ich nie widziały. Kiedy otwieram bramy mojego domu i widzę tę radość, krzyki radości dzieciaków na karuzeli, mówię „Dzięki Ci, Boże”. I czuję, że w takich chwilach Bóg uśmiecha się z aprobatą, bo robię coś, co daje innym radość i szczęście.



GR: Jesteś w blisko z rodzeństwem, prawda? Co czujesz, kiedy znajdują się w centrum uwagi – jak wpadka Janet podczas Superbowl? Jaka była twoja reakcja, jako brata i jako widza.



MJ: Oh, nie mogę wypowiadać się w imieniu siostry. [Zareagowałem] z miłością. Oglądałem, ale nawet nie zauważyłem. Byłe u przyjaciela, Rona Burkle, oglądaliśmy na wielkim kinowym ekranie, a nawet nie zauważyłem. Następnego dnia usłyszałem o tych wszystkich kontrowersjach, powiedziałem „To nie prawda”. Nawet tego nie zauważyłem.



GR: Uważasz, że sprawę wyolbrzymiono? Myślisz, że to dlatego, że to wydarzenie dotyczy kogoś o nazwisku Jackson czy raczej to znak czasu, społeczeństwa, w którym żyjemy?



MJ: To też ciekawa hipoteza. To i to. Trudno mi odpowiedzieć. Wolałbym nie odpowiadać na to pytanie.



GR: Zadzwoniłeś do niej mówiąc 'nie przejmuj się błahostkami'?



MJ: Coś w tym rodzaju. 'Bądź silna. To minie. Nie martw się tym.' Widziałem gorsze rzeczy. Powiedziałem jej, 'Janet, jesteś za młoda, żeby to pamiętać, ale kiedyś oglądałem ceremonię wręczenia Oscarów z Davidem Nivenem i nagle przebiegł nagi człowiek, przemykał sobie. I przecież nie pojawił się tam znikąd. To wszystko było zaplanowane – wcale nie było o tym tak bardzo głośno.” Tutaj skończę ten temat. To wszystko było na żywo, widziane na całym świecie. Następnego dnia obrócono to w żart.



GR: Myślę, że tu, w tej sprawie chodziło o nazwisko Jackson. Że wszystko zostało to wyolbrzymione. Właśnie między innymi z uwagi na to nazwisko.



MJ: Dziękuję.



GR: Więc, jak już skończysz to nagranie, czego możemy się spodziewać? Usłyszymy je w radio i ludzie będą mogli później wysyłać pieniądze dla tych dzieciaków z rejonu Oceanu Indyjskiego?



MJ: Bardzo bym chciał.



GR: Powiedz, co czujesz widząc taki wyraz szczodrości, współczucia? Czasem samemu wydaje mi się, że wolę dawać niż otrzymywać pewne rzeczy w moim życiu, jak to jest z tobą?



MJ: To idea. Nie wiem, czy ma to wyjaśnienie w psychologii, czy nie. Po prostu uwielbiam ciężko nad czymś pracować. Składać coś. Napocić się nad czymś, a później się tym dzielić z innymi, widzieć, że to doceniają – zawsze modlę się, żeby tak było. To dla mnie, jako dla artysty wielka satysfakcja.



GR: Czy kiedy ludzie mówią, że ten projekt Jacksona nie wypalił, że to, że tamto – odczuwasz zawodową frustrację? Na przykład, twoja płyta „Number Ones”, sprzedano 7,5 miliona egzemplarzy. Nie wiem, jak to w twojej wytwórni, ale zdaje się, że to wynik na czterokrotną platynę. A i tak słychać w branży głosy, że to słaby wynik.



MJ: Nie wiem już, o którym projekcie mówisz... tyle złych doniesień. Wydaje się, że sensacja sprzedaje się znacznie lepiej niż wspaniałe, dobre wiadomości. Ludzie wolą słyszeć plotki. 8 moich ostatnich płyty znalazło się na pierwszym miejscu. Ludzie uwielbiają sensacje, zmyślone historie, plotki i czasem...



GR: Czy to cię rani? Nie masz ochoty krzyczeć, „Hej, chwila moment, sprawdźcie dane!”



MJ: To cecha ludzi, której nie lubię. Tej części, bo jest też druga, piękna strona człowieczeństwa, prawda?



GR: Chyba nie mówisz o Eminemie. Rozmawialiśmy o tym. Myślę, że powinieneś powiedzieć, co myślisz. Dlaczego nie?



MJ: A o co pytasz?



GR: Stevie Wonder powiedział, jak bardzo go to dotknęło, że to, co zrobił było prostackie nawet jak na kogoś, kto zarabia dzięki społeczeństwu, że 'obraził społeczeństwo rasistowską akcją', sam też to powiedziałem, to zuchwałe, nietolerancyjne przedstawienie. Opowiedz, jak bardzo zraniło to twoje uczucia i co o tym teraz myślisz?



MJ: Nigdy nie spotkałem się z panem Eminemem, zawsze go podziwiałem. To bardzo bolesne, to, co zrobił, jako artysta innemu artyście i to smutne, myślę, że to, co powiedział Stevie Wonder to prawda, nie chcę mówić nic ponadto. Eminem powinien wstydzić się siebie i tego, co zrobił. Stevie powiedział, że jest skur***. Tak, użył tego słowa. Tak właśnie powiedział. Ja tego nie mówię, to jego słowa. Stevie jest niesamowity. To jedna z najbardziej uprzejmych osób na całym świecie.



GR:Tak powiedział, a Eminem jest skur***. Słysząc słowa Steviego, czy dostrzegłeś w nich wsparcie, braterską miłość z jego strony?



MJ: Kocham Steviego Wondera. Uważam, że jest muzycznym prorokiem. Zawsze będę go kochał. Wielu go szanuje, jest bardzo silną jednostką w tej całej machinie, w tym biznesie i kiedy mówi, ludzie go słuchają, a to, co zrobił Eminem było złe. Większość swojego życia spędziłem jako artysta i nigdy nie zaatakowałem żadnego innego artysty. Nie trzeba tego robić.



GR: Wspomniałem o sprawie z Janet i wyolbrzymionej reakcji na nią, Jeszcze raz, czy myślisz, że zrobił to tylko dlatego, bo wiedział, że mu się upiecze, bo zadziera z Michaelem Jacksonem.



MJ: Tak, ale to nie boli tak bardzo. To głupie. Tu chodzi o zasadę. Mam nadzieję, że go to bawi...



GR: To jak głupi dowcip. Rani twoje uczucia, jednak nie chcesz, żeby twoje dzieci to oglądały.



MJ: O Boże, w życiu nie chciałbym, żeby moje dzieci to zobaczyły. W życiu.



GR: W końcu, omijaliśmy wciąż temat sprawy, nie rozmawialiśmy o sprawie, która się toczy. Postanowieniem sądu, nie można wypowiadać ci się w sprawie. Wiem, że otrzymałeś zgodę sędziego na wygłoszenie oświadczenia. Nie chcę kończyć naszej rozmowy w ten sposób, jednak chciałbym, żebyś przeczytał to oświadczenie teraz, uważam, że to ważne.



MJ: W ciągu ostatnich kilku tygodni ujawniano na mój temat niezliczoną ilość podłych, złych informacji.



Najwyraźniej wyciekły one z transkryptów prac wielkiej ławy przysięgłych, w których ani moi prawnicy ani ja osobiście nie braliśmy udziału. Informacje te są obrzydliwe i nieprawdzie.



Kilka lat temu pozwoliłem pewnej rodzinie odwiedzić mnie i spędzić trochę czasu w Neverland.



Neverland jest moim domem. Pozwoliłem tej rodzinie wejść do niego, ponieważ powiedzieli mi, że ich syn jest chory na raka i potrzebuje mojej pomocy. Przez lata pomagałem tysiącom dzieci: chorym i będącym w trudnej sytuacji.



Wydarzenia stały się koszmarem dla mojej rodziny, moich dzieci i dla mnie. Nie chciałem już nigdy więcej znaleźć się w takiej sytuacji.



Darzę wielkim uczuciem nasze społeczeństwo i wierzę w nasz system sądownictwa. Proszę, zachowajcie otwarty umysł, pozwólcie mi mieć swoją szansę w sądzie. Jak każdy inny Amerykanin zasługuję na sprawiedliwy proces. Kiedy prawda wyjdzie na jaw zostanę oczyszczony z zarzutów i uniewinniony. Dziękuję.



GR: Michael, czy chcesz coś jeszcze dodać?



MJ: Tak, chciałbym tylko poprosić wszystkich o to, by nie zapominali o mnie i o mojej rodzinie w swoich modlitwach. Bardzo proszę.

Dziękuję, Geraldo.

Autor tłumaczenia: anialim


Masz uwagi do tekstu? Podoba Ci się tłumaczenie? A może zauważyłeś błąd? Napisz!


Please leave following field blank:

Komentarze

dzisiaj 00:20 gość123
To był jeden z lepszych wywiadów, nawet dziennikarz miał swoje zdanie, że Michael jest niewinny. Żałuję, że dopiero teraz zostałam fanką (choć w sumie na przekór LN, robiąc własne rozeznanie) , bo nie zdawałam sobie sprawy, jakim Michael był niesamowicie ciepłym, dobrym, skromnym i uduchowionym człowiekiem. Oczywiście wiedziałam o jego geniuszu artystycznym, ale reszty, kompletnie nie. Bo nie ma już takich ludzi ani tym bardziej artystów. Mam nadzieję, że tam, na górze, już nie cierpisz, mój Aniele. Modlę się za Ciebie i Twoją rodzinę, tak, jak prosisz. Pomimo tego, że nie żyjesz prawie 10 lat. Ja odkryłam Cię na nowo. I wierzę, że spotkam Cię po tamtej stronie, gdy i mi przyjdzie opuścić Ziemię. Bo nigdy nie miałam okazji być na Twoim koncercie. Ten Świat byłby piękny, gdyby ludzie byli tacy piękni duszą, jak MJ.

25/03/19 20:39 wyszo_misia
Ech wciąż łapie za serce..

31/08/16 20:46 gość
Michael nie miał sześciu lat gdy zaczynał pracę z muzyką, miał pięć. Błąd w tłumaczeniu ;)

05/02/15 12:21 ♥ Jolanta ♥
To już 10 lat, tęsknię Michael'u <3

15/07/11 22:02 Rain
Michael jest bardzo delikatny, bardzo miły, bardzo grzeczny, coś niesamowitego... Eminem zachował się nie fair w stosunku do MJJ'a, ale naprawdę myslę, że on nie chciał, on też miał problemy z uzależnieniem i czasem naprawdę widać, że jest nawalony i sądzę, że wtedy niestety tak było, to zreszta widać. Później, jeszcze przed śmiercią MJJ'a wypowiada się o nim pozytywnie. Zreszta to MJJ stworzył doskonałe teledyski i Eminem siłą rzeczy bazował na tym nagrywając swoje, również świetne ;-) Uwielbiam MJJ'a ale bardzo lubię też Eminema więc muszę ich jakoś pogodzić *) to dla mnie ważne, żeby się nie kłócili ;-)

24/02/10 08:25 marjol
Nawet Barry Gordi , powiedział, że nie dziwi się , że po 30 latach od powstania Jego /MJJ-a/ utwory są słuchane z takim samym entuzjazmem jak kiedyś. Gdy poznał tego małego chłopca ,wiedział, że to będzie gwiazda wielkiego formatu.Ktos kiedys powiedział, że Dewis był najwiekszym , dzisiaj ten ktoś prostuje, "WKŁADAM ICH OBOK SIEBIE NA RÓWNEJ PÓŁCE",co znaczy równam ich w swojej wielkości.Są obaj UNIKATAMI WSZECHCZASÓW.-TO JUŻ MOJE DYWAGACJE.Chociaż, m ój jest tylko Michael Jackson, ale nauczycielem był Samuel Davis.

24/02/10 08:09 Fanka MJ'a
"Wspaniała muzyka i cudowne melodie są nieśmiertelne. ... Wielkie utwory są jak wspaniałe rzeźby czy obrazy. Są wieczne. Tak właśnie jest." - Tak waśnie jest z Tobą Michael! "... Kiedy otwieram bramy mojego domu i widzę tę radość, krzyki radości dzieciaków na karuzeli, mówię „Dzięki Ci, Boże”. I czuję, że w takich chwilach Bóg uśmiecha się z aprobatą, bo robię coś, co daje innym radość i szczęście." - I jak tu Cię nie kochać ;) ;* ;* Dziękuję za tłumaczenie Anialim ;)

23/02/10 11:06 marjol
Właśnie coś takiego mi się marzy , mieć taką kolekcję z napisami . Lubię oglądać tego Pana, ponieważ widać ,że kieruje sie czystymi pobudkami, nie egzaltuje sie , wypowiada się rzeczowo. Taki powinien być każdy reporter, wtedy moglibyśmy mieć więcej zaufania do nich. Takich ludzi ze świecą szukać. Czemu TEGO MATERIAŁU NIE PUSZCZĄ W NASZEJ TV.???

23/02/10 10:21 gość
ten sam wywiad z polskimi napisami.

21/02/10 15:47 anna
to jest prawda -nie rób nikomu złego, co tobie nie miłe Uważam że to było jak najbardziej zamierzone.

21/02/10 15:24 marjol
O maj God , myślę ,że to było zamierzona ???? Ale numer, dzięki .Sorry jadę juz do domu. Nara

21/02/10 15:10 MałgoŚ
eminem borat mtv awards - tu można obejrzeć to nieszczęsne ladowanie.

21/02/10 14:46 marjol
Tak , bardzo dziękuję .Ja kiedyś lubiłam Eminema , uważałam ,że jest dobrym raperem/najlepszym z białych/,ale po fatalnym teledysku/wiemy o którym piszę/ stracił u mnie wszystko.

21/02/10 14:38 MałgoŚ
"Pan"Eminem też chorował, w jakimś wywiadziez z jego przyjacielem wyczytałam, że miał grypę ( kilka lat), ale sam Eminem przyznał się, że był uzależniony chyba od narkotyków. A Borat w czasie wręczania muzycznych nagród(niestety nie pamietam jakich)latał na zawieszonej linie w anielskich skrzydłach i stringach, i wylądował na głowie "pana" Eminema,że się tak wyrażę prawie gołym "tyłkiem". Nie chciał z niej zejść. Eminem był wściekły, mimo,że go nie lubię, szczerze mu współczułam, bo to było też przekroczeniem granicy dobrego smaku i go upokarzało. Choć Borat na pewno nie zrobił tego, myśląc o MJ. Mam nadzieję marjol, że pomogłam. Pozdrawiam!!

21/02/10 14:27 marjol
Sam pomysł utworzenia takiej strony jest prze prze przecudowny !!! Dołączam sie do podziękowań. Przepraszam , za pytanie , bo to strona Michaela, ale też poniekąd dotyczy MJJ , nic nie wiem o karze Eminema??? Można by prosić o 2 słowa? Ja od kilu miesęcy żyję tylko różnymi głosowaniami MJJ-owymi i tą stroną ,więc nie jestem w temacie.

21/02/10 13:44 MałgoŚ
Anialim przeprosiny zbyteczne, bo błędów nie robi tylko ten, co nic nie robi. Moja wdzięczność za tę stronę jest przeogromna, a podziw dla Waszej pracy nie zna granic.Przesyłam wirtualny, ogromny bukiet wiosennych kwiatów!!! Pan Eminem został ukarany przez życie i przez Borata(ale tej ostatniej kary to mu współczuję). Myślę, że zmądrzał, no niestety nie mogę go na nowo polubić.

21/02/10 09:28 gość
Michael potrafił trzymać swoje uczucia na wodzy i nie pokazywać na zewnątrz że cierpi. Ale cierpiał o wiele mocniej, niż ktokolwiek zdawał sobie z tego sprawę.

20/02/10 00:05 anialim
@Give_in_to_me: dzięki! coraz bardziej mi wstyd za siebie...;)

19/02/10 14:40 give_in_to_me
anialim, swietne tlumaczenie, ale zauwazylam maly blad. Riviera pyta "did you father quadruplets?" to oznacza "czy zostales ojcem czworaczkow? czasownik "to father" znaczy spolodzic, zostac ojcem. Musialas zle spojrzec i zobaczyc tam "your father", stad w tlumaczeniu nie wiadomo skad bierze sie "Twoj ojciec" a odpowiedz Michaela wychodzi na bezsensowna, kiedy mowi, ze to on nie ma zadnych czworaczkow :) bo istotnie, pytanie dotyczyly tylko i wylacznie jego domniemanego ojcostwa.

19/02/10 03:37 anialim
@MałgoŚ: Dziękuję bardzo. Czas sesji nie sprzyja porządnym tłumaczeniom, przepraszam za błędy i niedopatrzenia.