En Pl
Strona główna | Tablica | Hyde Park | O stronie

Interview Magazine
Interview year: 1982 Rok przeprowadzenia wywiadu: 1982
THE VERY PRIVATE WORLD OF MICHAEL JACKSON BY ANDY WARHOL AND BOB COLACELLO FRIDAY, AUGUST 20, 1982, 3:30 P.M. SOMEWHERE IN THE SAN FERNANDO VALLEY. BOB COLACELLO ARRIVES AT THE CONDOMINIUM THAT MICHAEL JACKSON AND HIS FAMILY ARE TEMPORARILY RENTING WHILE THEIR HOUSE NEARBY IS BEING REDECORATED. MICHAEL, WHO EVERYONE REMEMBERS AS THE BOY LEAD SINGER OF THE JACKSON FIVE, HAS BUILT A SOLID SOLO CAREER FOR HIMSELF . HIS LAST ALBUM, ‘OFF THE WALL’ HAS SOLD OVER 5 MILLION COPIES IN THE U.S. ALONE. THOUGH HE ALSO STILL RECORDS WITH HIS BROTHERS, NOW KNOWN AS THE JACKSONS, MICHAEL HAS BRANCHED OUT TO WORK WITH SUCH SUPERSTARS AS PAUL MCCARTNEY, QUINCY JONES, DIANA ROSS AND STEVEN SPIELBERG, ALL OF WHOM ARE CLOSE FRIENDS. WHILE WAITING FOR A PHONE CALL FROM ANDY WARHOL IN NEW YORK, BC AND MJ BEGAN CHATTING ABOUT ANOTHER CLOSE FRIEND, JANE FONDA.



Michael Jackson: The night that Henry Fonda died, I went over there and I was with the family. They were talking and watching all the different news pieces. Although her father died, Jane was still able to show an interest in my career, asking me have I gotten the film yet, and I thought that was very sweet. I think that they had been expecting him to die for so long. Months and months and months ago she was talking as though it was going to be any day. It happened and there were tears sometimes and laughter sometimes and they ate a little.

Bob Colacello: So what are you doing? Have you gotten a movie to do?

MJ: Well, right now I’m just finishing up the album [Thriller ? Ed.] and concentrating on that. I’m doing the other album as well, the E.T. album, at the same time. That album is a little new for me because I’ve never narrated a story.

BC: What is the E.T. album?

MJ: It’s a storybook album, a double album and I’m narrating the whole story and singing the song which we have to come up with and write. We’ve been just meeting and talking about it with Steven [Spielberg] for I don’t know how long? Getting together and talking about making it the all-time storybook album.

BC: The album you’re doing, you’ve written everything on it?

MJ: I’ve written four or five songs.

BC: Steve [Rubell] told me you’re doing something with Paul McCartney?

MJ: Yes. Paul was just here and a song I wrote called The Girl Is Mine, we sing together on my album. We’re fighting over this girl in the song and it came out beautifully both his album, we wrote and sang two songs together, his ‘Tug ‘O War Part II.’ But for mine it’s the song that I wrote. There’s a rap at the end where we’re fighting over her. It’s funny.

BC: You’re very open to working with other stars. Very often people aren’t.

MJ: I’m not actually. Not at all.

BC: You worked with Diana Ross?

MJ: Only very special people. I mean, Diana’s like a mother-lover-friend to me. She’s wonderful. I just wrote, produced and edited her next single, Muscles.

BC: Did you write the lyrics, too?

MJ: Lyrics, music - I just finished that and it should be coming out at the end of this month.

BC: Where do you find the time to do all this writing?

MJ: On airplanes. I was coming back from England working on Paul McCartney’s album, zooming along on the Concorde, and this song popped into my head. I said, ‘Hey, that’s perfect for Diana!’ I didn’t have a tape recorder or anything so I had to suffer for like three hours. Soon as I got home I whipped that baby on tape.

BC: Do you care about politics at all.

MJ: I don’t like talking about it.

BC: You don’t get into that at all with Jane [Fonda]?

MJ: No, we do. She’s wonderful. She teaches me all kinds of stuff. When I was on the ‘Golden Pond’ set I stayed with Jane in the cabin and we were all alone there on the water and we’d just talk, talk, talk about everything. It was the greatest education for me – she’d learn and I’d learn and we’d just play off of each other. We talked about all kinds of things, you name it: politics, philosophers, racism, Vietnam, acting, all kinds of things. It was magic.

BC: Where were you educated, because you were always on the road?

MJ: Private schools or tutors.

BC: You come from Gary, Indiana? What was it like growing up there?

MJ: Actually, I was so small I don’t remember. When I was five I was touring, singing and dancing. Always gone, always out of school. I just remember little things like the corner store or certain people in the neighborhood. The high school behind us always had a big band with trumpets and trombones and drums coming down the street - I used to love that - like a parade. That’s all I remember.

BC: Did you like performing as a child? Did you always love it?

MJ: Always did. I always enjoyed the feeling of being on stage - the magic that comes. When I hit the stage it’s like all of a sudden a magic from somewhere just comes and the spirit just hits you and you just lose control of yourself. I came on stage at Quincy’s [Jones] concert at the Rose Bowl and I did not want to go on stage. I was ducking and hiding and hoping he wouldn’t see me hiding behind people when he called me on. Then I went up there and I just went crazy. I started climbing up the scaffold, the speakers, the light gear. The audience started getting into it and I started dancing and singing and that’s what happens.

BC: How do you compare acting to performing on the stage?

MJ: I love both. Acting is the cream of the crop. I love performing. It’s a phenomenal getaway. If you want to really let out everything you feel, that’s the time to do it. With acting, it’s like becoming another person. I think that’s neat, especially when you totally forget. If you totally forget, which I love to do, that’s when it’s magic. I love to create magic - to put something together that’s so unusual, so unexpected that it blows people’s heads off. Something ahead of the times. Five steps ahead of what people are thinking. So people see it and say, ‘Whoa, I wasn’t expecting that.’ I love surprising people with a present or a gift or a stage performance or anything. I love John Travolta, who came off that ‘Kotter’ show. Nobody knew he could dance or do all those things. He is like - boom. Before he knew it, he was the next big Brando or something.

BC: He hasn’t done much lately.

MJ: I know. I think he’s choosing scripts and stuff. It’s always difficult for anyone trying to compete against their past achievements.

BC: Tell me, who do you think has made breakthroughs in their work in any field?

MJ: I love Steven Spielberg so much. I just love James Brown. He’s phenomenal. I’ve never seen a performer create electricity with an audience like James Brown. He’s got everybody in his hands and whatever he wants to do with them, he does it. It’s amazing. I’ve always thought he was underrated. I love Sammy Davis Jr., I love Fred Astaire. I love George Lucas. I’m crazy about Jane Fonda and Katharine Hepburn.

BC: I saw a picture of you with Katharine Hepburn on the set of On Golden Pond.

MJ: I feel honored to know her because there are a lot of people she doesn’t like – she’ll tell you right away if she doesn’t like you. When I first met her, I was a little shaky because you hear things about her - Jane filled me in. I was kind of scared. But, right away, she invited me to dinner that day. Ever since then we’ve been friends. She came to our concert - the first concert she had ever been to - at the [Madison Square] Garden, and she just enjoyed herself. We call each other on the phone and she sends me letters. She’s just wonderful. I went to her house in New York and she showed me Spencer Tracy’s favorite chair and his private things in his closet, his little knick-knacks. I think he’s just magic.

BC: Are you a fan of old movies?

MJ: Oh, yes. There was a lot of great art, great acting, great directing, great stories. When it comes to stuff like ‘Captains Courageous’ or ‘Boys’ Town’, ‘Father Flanagan,’ ‘Woman of the Year’ that stuff is unreal.

BC: Why don’t you write a story of your own?

MJ: That’s what we’re working on right now. We’re kind of fooling with it, Quincy and Steven and I - hopefully we’ll be able to do something with it. Steven wants to do a musical.

BC: Would you like to do Broadway?

MJ: Not yet. I think it’s good for sharpening your skills. It’s the best for really reaching the zenith of your talent. You go so far and reach the peak of it and you say, ‘Maybe this is the best performance I can do.’ What’s so sad about the whole thing is that you don’t capture that moment. Look at how many great actors or entertainers have been lost to the world because they did a performance one night and that was it. With film, you capture that, it’s shown all over the world and it’s there forever. Spencer Tracy will always be young in Captains Courageous and I can learn and be stimulated by his performance. So much is lost in theater, so much. Or vaudeville. Do you know what I could have learned by watching all those entertainers? It would be unreal.

BC: Most plays are videotaped now, but not every night.

MJ: That’s the thing. The actor’s tense, he’s being taped and things are not falling naturally. That’s what I hate about Broadway. I feel I’m giving a whole lot for nothing. I like to capture things and hold them there and share them with the whole world.

BC: It seems that what really motivates you is your desire to entertain people, to please people. What about fame and money? Could you imagine not being famous or does being famous bother you?

MJ: It never has bothered me except sometimes when you want peace. Like you go to the theater and you say, ‘Nobody’s bothering me tonight, I’m wearing my hat and glasses and I’m going to enjoy this film and that’s all there is to it.’ You get in there and everybody’s watching and staring at you and at the climax of the film somebody taps you on the shoulder for an autograph. You just feel like you can’t get away.

BC: Is that why you live out here in the Valley as opposed to Beverly Hills where all the other stars live?

MJ: Yes, but it’s just as bad. Beverly Hills is worse because they go there looking for them.

BC: You’re very close to you parents. Do they live out here in L.A.?

MJ: Yes. My mother’s upstairs. My father’s at the office.

BC: What’s your typical day like?

MJ: Daydreaming most of the day. I get up early and get ready for whatever I’ve got to do, songwriting or whatever it is. Planning the future and stuff.

BC: Are you optimistic about the future?

MJ: Yes, I always like to plan ahead of time and follow up.

BC: Liza Minnelli’s a friend of yours, isn’t she?

MJ: How could I forget her? I’m crazy about Liza. Add her to that list of my favorite people. I just love her to death. We get on the phone and we just gossip, gossip, gossip. What I like about Liza is that when we get together it’s all show talk. I show her my favorite steps and she shows me hers. She’s a show-stopping performer, too. She has real charisma. In the future I’d like to record her. I think a person like her should be heard on the radio and accepted and that

whole thing. She’s magic on stage.

BC: Do you care about fashion much?

MJ: No. I care about what I wear on stage. You know what I love, though? I don’t care about everyday clothes. I love putting on an outfit or a costume and just looking at myself in the mirror. Baggy pants or some real funky shoes and a hat and just feeling the character of it. That’s fun to me.

BC: You like to act a lot just in everyday life?

MJ: I love it so much. It’s escape. It’s fun. It’s just neat to become another thing, another person. Especially when you really believe it and it’s not like you’re acting. I always hated the word ‘acting’ to say, ‘I’m an actor.’ It should be more than that. It should be more like a believer.

BC: But isn’t that a little frightening when you believe it totally?

MJ: No, that’s what I love about it. I just like to really forget.

BC: Why do you want to forget so much? Do you think life is really hard?

MJ: No, maybe it’s because I just like jumping in other people’s lives and exploring. Like Charlie Chaplin. I just love him to death. The little tramp, the whole gear and everything, and his heart - everything he portrayed on the screen was a truism. It was his whole life. He was born in London, and his father died an alcoholic when he was six. His mother was in an insane asylum. He roamed the streets of England, begging, poor, hungry. All this reflects on the screen and that’s what I like to do, to bring all of those truths out.

BC: Do you care about making money?

MJ: I care about being paid fairly for what I do. When I approach a project, I put my whole heart and soul in it. Because I really care about it, I put everything I’ve got into it and I want to be paid. The guy who works should eat. It’s that simple.

BC: You follow your own business very closely then?

MJ: Oh, yes.

BC: How old are you?

MJ: Twenty-three.

BC: Do you sometimes feel as though you missed out on childhood because you’ve always been performing in the adult world?

MJ: Sometimes.

BC: But you like people older than yourself, experienced people.

MJ: I love experienced people. I love people who are phenomenally talented. I love people who’ve worked so hard and been so courageous and are the leaders in their fields. For me to meet somebody like that and learn from them, and share words with them - to me that’s magic. To work together. I’m crazy about Steven Spielberg. Another inspiration for me, and I don’t know where it came from, is children. If I’m down, I’ll take a book with children’s pictures and look at it and it will just lift me up. Being around children is magic.

BC: There is something positive and encouraging about them. You have a lot of animals don’t you?

MJ: I used to. Right now I only have two baby deer, one’s a boy and one’s a girl. They’re so sweet. They’re gorgeous.

BC: I’ll never understand how people can shoot deer.

MJ: I hate it. I hate taxidermy shops and all that crap. I have a llama. I have a sheep - he looks just like a ram with the horns. Louie is from the circus. He’s the llama. The ram is called Mr. Tibbs and the fawns are Prince and Princess.

BC: What are you going to do with them when they grow?

MJ: Let them go in the yard and stuff. We have just about two acres.

BC: What kind of car do you have?

MJ: A Rolls. A black one.

BC: Do you like driving it?

MJ: I never wanted to drive. My parents forced me to drive. Quincy doesn’t drive. A lot of people I know don’t drive.

BC: Andy [Warhol] doesn’t drive.

MJ: That’s smart. But it’s good when you want a little independence to get away. But I don’t go many places. I don’t know many places. I just drive down the street.

BC: You don’t go out much?

MJ: Only to go to the Golden Temple, a health food restaurant. I’m a vegetarian. Or I go to

the arcade and play the games.

BC: Are you interested in art?

MJ: I love to draw - pencil, ink pen - I love art. When I go on tour and visit museums in Holland, Germany or England - you know those huge paintings? I’m just amazed. You don’t think a painter could do something like that. I can look at a piece of sculpture or a painting and totally lose myself in it. Standing there watching it and becoming part of the scene. It can draw tears, it can touch you so much. See, that’s where I think the actor or performer should be - to touch that truth inside of the person. Touch that reality so much that they become a part of what you’re doing and you can take them anywhere you want to. You’re happy, they’re happy. Whatever the human emotion, they’re right there with you. I love realism. I don’t like plastics. Deep down inside we’re all the same. We all have the same emotions and that’s why a film like E.T. touches everybody. Who doesn’t want to fly like Peter Pan? Who doesn’t want to fly with some magic creature from outer space and be friends with him? Steven went straight to the heart. He knows - when in doubt, go for the heart.

BC: You’re religious, aren’t you?

MJ: Yes. I believe in the Bible and I believe in God whose name is Jehovah and that whole thing.

BC: Someone said that’s why you don’t shave.

MJ: Oh no! I don’t grow anything to shave. That’s got nothing to do with it.

BC: So you’re just a basic Christian.

MJ: I believe in truth.

BC: Do you read the Bible?

MJ: Yes, a lot.

BC: Do you go to church.

MJ: We don’t call it church. It’s Kingdom Hall. It’s Jehovah’s Witnesses.

BC: You mentioned that you are going to see Bette Midler tomorrow? Are you working on something together?

MJ: No, I go to this guy named Seth Riggs. When I sing, I like to get my voice all opened up - like a dancer warming up.

BC: So, it’s like breathing classes?

MJ: Right. And right after I do mine, in she comes. She’s always on time.

(Andy Warhol calls from New York)

ANDY WARHOL: Hello?

MJ: Hi.

AW: Gosh, this is exciting. You know, every time I use my Walkman I play your cassette on it.

MJ: Have you seen Liza lately?

AW: Yes, I did. She was in Europe but then I saw her at Halston’s fashion show. She changed her hairdo. Her hair looks more like yours now. It’s really curly in the front and she looks really different and it’s really pretty. She has a great new look. She went out to Halston’s last weekend and she’s in New York right now. How have you been?

MJ: I’ve been in the studio a lot, writing lyrics and working on songs and stuff.

AW: I might go see an English rock group at the Ritz tonight called Duran Duran. Do you know them?

MJ: No.

AW: I went to see Blondie at the Meadowlands last week.

MJ: How was Blondie?

AW: She was great. She’s so terrific. Do you know her?

MJ: No, I never met her.

AW: Well, when you come to New York I’ll introduce her. Going on tour is about the hardest thing to do in the world.

MJ: Tour is something - the pacing. But being on the stage is the most magic thing about it.

AW: I can’t wait until you do a really big movie. Have they asked you to do anything?

MJ: My room is loaded with scripts and offers. And a lot of them are great ideas. But the kind of person I am is that I have a person in mind that I’d like to work with and I’m trying to make sure I do the right thing. I just don’t want to make a mistake.

AW: Just do them all. You can’t make a mistake. You’re really good. Did you ever think you’d grow up to be a singer?

MJ: I don’t ever remember not singing, so I never dreamed of singing.

AW: Are you still collecting clothes? Do you have a good designer?

MJ: Actually, I don’t really get into that unless I’m going on stage. The only thing I like collecting is costumes or pirate coats or things like that. But everyday fashion I don’t get into.

AW: What do you wear?

MJ: Right now I have on corduroy pants with a big hole in the knee and a pink shirt and tie.

AW: Do you go out a lot or stay home?

MJ: I stay home.

AW: Why do you stay home? There’s so much fun out. When you come to New York we’ll take you out.

MJ: The only time I want to go out is when I’m in New York.

AW: Do you go to movies?

MJ: Oh, yes. We’re going to be working on the E.T. album. I had a picture session with E.T. and it was so wonderful. He’s hugging me and everything.

AW: I like Tron. It’s like playing the video games. Have you seen it?

MJ: Yes. It didn’t move me.

AW: Well, thanks a lot. See you soon.

MJ: I hope so. If you see Liza, say hello. Give her a big kiss and hug for me.

(AW signs off)

BC: Do you like the Rolling Stones? Do you know Mick at all?

MJ: I met him in a bathroom. He was in there with Keith - Keith Moon?

BC: Keith Richards.

MJ: Keith Richards. I came in there and said, ‘Oh, hi,’ and we just started talking. Then I just went back into my session. I don’t really know him that well.

BC: Do you read a lot?

MJ: Yes. I love to read. I like philosophy and short stories. I like to keep up with the latest best-sellers. The Calendar in the Sunday L.A. Times is my favorite paper. It really lets you know what’s going on everywhere. I have my favorite authors – it’s not like I just read the best-sellers. I like to see what they are doing and keep up with what people are interested in. There’s a lot of physical stuff now.

BC: Do you exercise?

MJ: Every Sunday I dance for 30 minutes straight without stopping. I love to do that.

BC: Why Sunday?

MJ: That’s just the day I pick. Like I fast every Sunday. I don’t eat anything. Just juices.

BC: Why do you do that?

MJ: It flushes out the system, cleans out the colon. I think that’s great. To really make it work you have to do it properly. That’s the sewer valve of the system. You have to keep that clean like you clean the outside of your body. All these impurities come out of your system because you’re not clean inside. It comes out in pimples or disease or through big pores. Toxins trying to get out of your system. People should try to keep themselves clean.

BC: You don’t read page one of the newspaper?

MJ: No. I might look at it but I won’t read it.

BC: Too depressing?

MJ: Yes. It’s always the same old thing. I like to make people happy. That’s what’s great about show business. It’s escapism. You pay your five bucks to get in and sit there and you’re in another world. Forget about the problems in the world. It’s wonderful. It’s entertaining. It’s magic.
BARDZO PRYWATNY ŚWIAT MICHAELA JACKSONA SPISANY PRZEZ ANDY’IEGO WARHOLA I BOBA COLACELLO W PIĄTEK, 20 SIERPNIA 1982 ROKU, GODZINA 15.30. GDZIEŚ W DOLINIE SAN FERNANDO. BOB COLACELLO PRZYJEŻDŻA DO MIESZKANIA, KTÓRE MICHAEL JACKSON I JEGO RODZINA TYMCZASOWO WYNAJMUJĄ W CZASIE, GDY ICH POBLISKI DOM JEST REMONTOWANY. MICHAEL, KTÓREGO WSZYSCY PAMIĘTAJĄ JAKO CZOŁOWEGO PIOSENKARZA JACKSON FIVE, WYBUDOWAŁ DLA SIEBIE SOLIDNĄ KARIERĘ SOLOWĄ – JEGO OSTATNI ALBUM „OFF THE WALL” ZOSTAŁ SPRZEDANY W SAMYCH TYLKO STANACH ZJEDNOCZONYCH W PONAD 5 MILIONACH EGZEMPLARZY. MIMO ŻE NADAL NAGRYWA ZE SWOIMI BRAĆMI, TERAZ ZNANYMI JAKO THE JACKSONS, MICHAEL POSZERZYŁ DZIAŁALNOŚĆ O PRACĘ Z TAKIMI SUPER GWIAZDAMI JAK PAUL MCCARTNEY, QUINCY JONES, DIANA ROSS I STEVEN SPIELBERG, WSZYSCY SĄ BLISKIMI PRZYJACIÓŁMI. W CZASIE GDY CZEKALI NA TELEFON Z NOWEGO YORKU OD ANDY’EGO WARHOLA, BOB COLACELLO I MICHAEL JACKSON ZACZĘLI POGAWĘDKĘ O INNEJ BLISKIEJ PRZYJACIÓŁCE, JANE FONDA.



Michael Jackson: Tej nocy, gdy zmarł Henry Fonda poszedłem tam i byłem z jego rodziną. Rozmawiali i oglądali wszystkie urywki wiadomości. Mimo że zmarł jej ojciec Jane była nadal wstanie okazać zainteresowanie moją karierą, pytając mnie czy mam już film, a ja pomyślałem, że to było miłe. Myślę, że od bardzo dawna spodziewali się, że umrze. Wiele, wiele, wiele miesięcy temu mówiła tak jak gdyby nie miało być kolejnego dnia. Stało się i czasami były łzy czasami śmiech i troszkę jedli.

Bob Colacello: Więc co teraz robisz? Czy masz do zrobienia jakiś film?

MJ: Cóż, w tej chwili wykańczam album [„Thriller”] i jestem na nim skoncentrowany. W tym samym czasie nagrywam również inny album, album „E.T.,” ten album jest dla mnie trochę czymś nowym, ponieważ nigdy nie opowiadałem żadnej historii.

BC: Co to jest ten album „E.T.”?

MJ: To album, na którym opowiadana jest pewna historia, podwójny album a ja opowiadam całą tę historię i śpiewam piosenkę, którą musimy wymyślić i napisać. Po prostu spotkamy się i rozmawialiśmy o niej ze Stevenem [Spielbergiem] przez nie wiem, jaki okres czasu – spotykamy się i rozmawiamy jak zrobić z tego album z ponadczasowym opowiadaniem.

BC: Na tym albumie, który nagrywasz, napisałeś na niego wszystko?

MJ: Napisałem cztery czy pięć piosenek.

BC: Steve [Rubell] powiedział mi, że robisz coś z Paulem McCartneyem?

MJ: Tak. Paul właśnie tu był a piosenka, którą napisałem nosi tytuł „The Girl Is Mine,” śpiewamy razem na moim albumie. W tej piosence kłócimy się o pewną dziewczynę i obie wyszły pięknie na jego albumie, napisaliśmy i zaśpiewaliśmy razem dwie piosenki, jego to „Tug ‘O War Part II.” Ale dla mnie jest ta piosenka, którą ja napisałem. Na końcu jest rap, gdy kłócimy się o tamtą dziewczynę. To zabawne.

BC: Jesteś bardzo otwarty na pracę z innymi gwiazdami. Ludzie bardzo często nie są.

MJ: Tak naprawdę nie jestem. Wcale.

BC: Pracowałeś z Dianą Ross...

BC: Tylko z bardzo wyjątkowymi ludźmi. To znaczy, Diana jest dla mnie jak matka, kochanka i przyjaciółka. Jest cudowna. Właśnie napisałem, wyprodukowałem i zmontowałem jej kolejny singiel „Muscles.”

BC: Czy napisałeś także słowa?

MJ: Słowa, muzykę – właśnie ją skończyłem i powinna wyjść pod koniec tego miesiąca.

BC: Gdzie znajdujesz czas, aby pisać wszystkie te teksty?

MJ: W samolotach. Wracałem właśnie z Anglii gdzie pracowałem nad albumem Paula McCartneya, mknąłem Concordem i wpadła mi do głowy ta piosenka. Powiedziałem, „Hey, to jest idealne dla Diany!” Nie miałem magnetofonu ani niczego takiego, więc musiałem cierpieć przez jakieś trzy godziny. Jak tylko dotarłem do domu szybko nagrałem to maleństwo na taśmę.

BC: Czy interesuje cię w ogóle polityka?

MJ: Nie lubię o niej rozmawiać.

BC: W ogóle o tym nie rozmawiacie z Jane Fondą?

MJ: Nie, rozmawiamy. Ona jest cudowna. Uczy mnie różnych rzeczy. Gdy byłem na planie zdjęciowym „Golden Pond” zostawałem z Jane w kajucie i byliśmy zupełnie sami na wodzie i mogliśmy po prostu rozmawiać, rozmawiać, rozmawiać o wszystkim. To była dla mnie najwspanialsza nauka – ona się uczyła i ja się uczyłem i po prostu droczyliśmy się ze sobą. Rozmawialiśmy o przeróżnych rzeczach, dla ciebie to: polityka, filozofowie, rasizm, Wietnam, aktorstwo, różne rzeczy. To była magia.

BC: Gdzie się uczyliście, ponieważ zawsze byliście w trasie?

MJ: W prywatnych szkołach lub przez korepetytorów.

BC: Pochodzisz z Gary w Indianie? Jak to było dorastać tam?

MJ: Właściwie byłem tak mały, że nie pamiętam. Gdy miałem pięć lat jeździłem w trasy, śpiewałem i tańczyłem. Zawsze poza domem, zawsze poza szkołą. Pamiętam tylko takie drobne szczegóły jak sklep na rogu czy pewnych ludzi z sąsiedztwa. Średniej szkoła, która była za naszym domem zawsze miała wielki zespół z trąbkami, puzonami i bębnami, który maszerował po ulicy – kiedyś to uwielbiałem – jak defilada. To wszystko, co pamiętam.

BC: Czy jako dziecko lubiłeś występować? Zawsze to kochałeś?

MJ: Zawsze to kochałem. Zawsze podobało mi się to uczucie, gdy byłem na scenie – ta pojawiająca się magia. Gdy wkraczam na scenę to tak jakby nagle pojawia się skądś magia i wnika w ciebie jakiś duch i po prostu tracisz nad sobą panowanie. Pojawiłem się na scenie na koncercie Quincy [Jonesa] w Rose Bowl ale wcale nie chciałem tego robić. Robiłem uniki i chowałem się miając nadzieję, że nie mnie zauważy schowanego za ludźmi, gdy mnie wywoła. Potem poszedłem tam i po prostu oszalałem. Zacząłem wspinać się na konstrukcję sceny, na kolumny, reflektory. Widownia zaczęła się w to wczuwać a ja zacząłem tańczyć i śpiewać i właśnie tak się zwykle dzieje.

BC: Jak porównałbyś aktorstwo z występowaniem na scenie?

MJ: Kocham i to i to. Aktorstwo jest najlepsze. Uwielbiam występować. To wspaniała ucieczka. Jeśli chcesz naprawdę ujawnić wszystko, co czujesz, to jest czas abyś to zrobił. Z aktorstwem to jest tak jakbyś stawał się inną osobą. Myślę, że aktorstwo jest świetne, zwłaszcza wtedy, gdy całkowicie się zapomnisz. Jeśli całkowicie się zapomnisz, co uwielbiam robić, właśnie wtedy to jest magia. Uwielbiam tworzyć muzykę – składać coś w całość, coś, co jest tak niezwykłe, tak niespodziewane, że ludzie oniemieją z wrażenia. Coś, co wyprzedza swoje czasy. Pięć kroków dalej od tego, czego spodziewają się ludzie. Tak, że ludzie widzą to i mówią „Wow, nie spodziewałem się tego.” Lubię zaskakiwać ludzi prezentami lub podarunkami albo scenicznym występem czy czymś w tym stylu. Uwielbiam Johna Travoltę, który zaskoczył nas tym Kotter’owym występem. Nikt się nie spodziewał, że potrafi tańczyć czy robić te wszystkie rzeczy. On jest jak – boom. Zanim się obejrzał został następnym wielkim Brando lub kimś takim.

BC: Ostatnio nie zrobił zbyt wiele.

MJ: Wiem. Myślę, że wybiera scenariusze i inne rzeczy. To dla wszystkich zawsze jest trudne, starać się dorównać swoim wcześniejszym osiągnięciom.

BC: Powiedz mi, kto twoim zdaniem dokonał przełomu w swojej pracy w jakiejkolwiek dziedzinie?

MJ: Bardzo kocham Stevena Spielberga. Po prostu uwielbiam Jamesa Browna. Jest fenomenalny. Nigdy nie widziałem wykonawcy, który stwarzałby taki elektryzujący dreszcz wśród publiczności jak James Brown. Ma wszystkich w swoich rękach i cokolwiek chce z nimi zrobić robi to. To zdumiewające. Zawsze uważałem, że jest niedoceniany. Uwielbiam Sammy’ego Davisa Jr., uwielbiam Freda Astaira. Uwielbia Gerorga Lucasa. Szaleje za Jane Fondą i Katherine Hepburn.

BC: Widziałem twoje zdjęcia z Katherine Hepburn na planie „On Golden Pond.”

MJ: Czuję się zaszczycony, że ją znam, ponieważ jest wielu ludzi, których ona nie lubi – natychmiast ci to powie, jeśli cię nie lubi. Gdy spotkałem ją po raz pierwszy byłem trochę rozdygotany, bo słyszysz o niej różne rzeczy – poinformowała mnie o nich Jane. Byłem nieco przestraszony. Ale tamtego dnia natychmiast zaprosiła mnie na kolację. Od tego momentu jesteśmy przyjaciółmi. Przyszła na nasz koncert – pierwszy koncert, jaki kiedykolwiek widziała – w [Madison Square] Garden i po prostu dobrze się bawiła. Dzwonimy do siebie a ona wysyła mi listy. Jest po prostu cudowna. Pojechałem do jej domu w Nowym Jorku i pokazała mi ulubiony fotel Spencera Tracy i osobiste rzeczy z jego szafy, jego małe bibeloty. Myślę, że on był po prostu magiczny.

BC: Czy jesteś fanem starych filmów?

MJ: Och, tak. Było tak wiele wielkiej sztuki, wielcy aktorzy, wielcy reżyserzy, wielkie historie. Jeśli chodzi o takie rzeczy jak „Captains Courageous” („Odważni Kapitanowie”) czy „Boys’ Town” („Miasto Chłopców”), „Father Flanagan” („Ojciec Flanagan”), „Woman of the Year” („Kobieta Roku”) – takie rzeczy są nierzeczywiste.

BC: Dlaczego więc nie napiszesz swojego opowiadania?

MJ: Właśnie nad tym pracujemy. Trochę się z tym wygłupiamy, Quincy i Steven i ja – miejmy nadzieję, że będziemy wstanie coś z tym zrobić. Steven chce zrobić musical.

BC: Czy chciałbyś zrobić coś na Broadwayu?

MJ: Jeszcze nie. Myślę, że to jest dobre, aby udoskonalać swoje umiejętności. To najlepszy sposób aby naprawdę sięgnąć zenitu swojego talentu. Docierasz tak daleko i osiągasz szczyt i mówisz, „Może to jest najlepszy występ, jaki jestem wstanie zrobić.” To, co jest tak smutne w całej tej sprawie to, to, że nie dostrzegasz tego momentu. Spójrz jak wielu wielkich aktorów czy artystów zostało straconych dla świata, ponieważ pewnego dnia wykonali występ i to było właśnie to. W filmie dostrzegasz to, jest to pokazywane na całym świecie i pozostaje tam na zawsze. Spencer Tracy na zawsze pozostanie młody w „Captains Courageous” i ja mogę się uczyć i być pobudzanym przez jego występ. Tak wielu jest straconych w teatrze, tak wielu. Lub w wodewilu. Czy wiesz, czego mogłem się nauczyć oglądając wszystkich tych artystów? To byłoby nieprawdopodobne.

BC: Większość sztuk jest teraz nagrywanych, ale nie każdego wieczora.

MJ: I w tym rzeczy. Aktor jest spięty, gdy jest nagrywany i nie wszystkie rzeczy wypadają naturalnie. Tego właśnie nienawidzę w Broadwayu. Czuje, że daje z siebie wszystko w dużej mierze po nic. Lubię zdobywać takie rzeczy i zatrzymać je i dzielić się nimi z całym światem.

BC: Wygląda na to, że to, co naprawdę cię motywuje to twoje pragnienie zabawiania ludzi, sprawianie ludziom przyjemności. A co ze sławą, z pieniędzmi? Czy potrafisz sobie wyobrazić, że nie jesteś sławny albo czy bycie sławnym ci przeszkadza?

MJ: Nigdy mi to nie przeszkadza za wyjątkiem chwil, gdy chcesz spokoju. Jak wtedy, gdy idziesz do kina i mówisz sobie, „Nikt mi dzisiaj nie przeszkodzi, ubrałem kapelusz i okulary i zamierzam się dobrze bawić oglądając ten film i tak właśnie powinno być.” Wchodzisz tam i wszyscy cię obserwują i gapią się na ciebie i w kulminacyjnym momencie filmu ktoś stuka cię w ramie i prosi o autograf. Czujesz się po prostu tak jakbyś nie mógł się od tego uwolnić.

BC: Czy to, dlatego mieszkasz tam w dolinie w przeciwieństwie do Beverly Hills gdzie mieszkają wszystkie inne gwiazdy?

MJ: Tak, ale to jest niemal tak samo uciążliwe. Beverly Hills jest gorsze, ponieważ oni (fani, dziennikarze itp.) przyjeżdżają ich tam szukać.

BC: Jesteś bardzo blisko ze swoimi rodzicami. Czy oni też mieszkają tam w Los Angeles?

MJ: Tak. Moja matka na pierwszym piętrze. Mój ojciec w biurze.

BC: Jaki wygląda twój typowy dzień?

MJ: Przez większą cześć dnia zatapiam się w marzeniach. Wstaje wcześnie i przygotowuję się do tego, co muszę zrobić, pisania piosenki czy cokolwiek to jest. Planuje przyszłość i inne rzeczy.

BC: Czy jesteś optymistycznie nastawiony do przyszłości?

MJ: Tak, zawsze lubię planować z wyprzedzeniem i podążać za nimi.

BC: Liza Minnelli jest twoją przyjaciółką, prawda?

MJ: Jak mogłem o niej zapomnieć? Szaleją za Lizą. Dodaj ją do listy moich ulubionych ludzi. Po prostu kocham ją na zabój. Kontaktujemy się przez telefon i po prostu plotkujemy, plotkujemy, plotkujemy. To, co lubię w Lizie to, to, że gdy się razem spotkamy to wszystko jest przedstawieniem. Ja pokazuje jej moje ulubione kroki a ona pokazuje mi jej. Ona także jest fenomenalnym artystą. Ma prawdziwą charyzmę. W przyszłości chciałbym ją nagrać. Myślę, że osoba taka jak ona powinna być usłyszana w radio i przyjęta z uznaniem i tak dalej. Jest magiczna na scenie.

BC: Czy obchodzi cię moda?

MJ: Nie. Obchodzi mnie to, co noszę na scenie. Ale wiesz co uwielbiam? Nie obchodzą mnie ubrania, na co dzień. Uwielbiam zakładać ubrania czy kostiumy i po prostu patrzeć na siebie w lustrze. Luźne spodnie albo jakieś naprawdę odjazdowe buty i kapelusz i po prostu wyczuć ich charakter. To dla mnie zabawa.

BC: Czy lubisz dużo grać tak w codziennym życiu?

MJ: Bardzo to kocham. To ucieczka. Świetnie jest się stać czymś innym, innym człowiekiem. Zwłaszcza, gdy naprawdę w to wierzysz i nie widać, że grasz. Zawsze nienawidziłem słowa „aktorstwo” – mówienia, „Jestem aktorem” to powinno znaczyć coś więcej niż to. To powinno brzmieć bardziej jak być wierzącym.

BC: Ale czy to nie jest trochę przerażające gdy wierzysz w to całkowicie?

MJ: Nie, właśnie to w tym uwielbiam. Po prostu lubię się naprawdę zapomnieć.

BC: Dlaczego chcesz się tak bardzo zapomnieć? Czy uważasz, że życie jest naprawdę aż tak trudne?

MJ: Nie, może dzieje to, dlatego że po prostu lubię wskoczyć w życie innych ludzi i zagłębiać się w nie. Jak Charlie Chaplin. Po prostu kocham go na zabój. Tego małego włóczęgę, tę całą postać i to wszystko i jego serce – wszystko, co odtworzył na ekranie było prawdziwe. To było całe jego życie. Urodził się w Londynie a jego ojciec zmarł z powodu alkoholizmu, gdy on miał sześć lat. Jego matka przebywała w zakładzie dla obłąkanych. Włóczył się po ulicach Anglii, żebrał, biedny, głodny. Wszystko to odzwierciedlił na ekranie i to właśnie lubię robić, ukazywać wszystkie te prawdy.

BC: Czy troszczysz się o zarabianie pieniędzy?

MJ: Troszczę się o to abym był sprawiedliwie opłacany za to, co robię. Gdy zabieram się za jakiś projekt wkładam w niego całe serce i duszę. Ponieważ naprawdę mnie to obchodzi, wkładam w to wszystko, co mam i chcę, aby mi za to zapłacili. Facet, który pracuje powinien jeść. Nic prostszego.

BC: Więc bardzo dokładnie śledzisz swoje własne interesy?

MJ: Och, tak.

BC: Ile masz lat?

MJ: Dwadzieścia trzy.

BC: Czy czujesz się czasami tak jakbyś stracił dzieciństwo, ponieważ zawsze występowałeś w świecie dorosłych?

MJ: Czasami.

BC: Ale lubisz ludzi starszych od siebie, doświadczonych ludzi.

MJ: Uwielbiam doświadczonych ludzi. Uwielbiam ludzi, którzy są niezwykle utalentowani. Uwielbiam ludzi, którzy tak ciężko pracowali i byli tak odważni że są liderami w swojej dziedzinie. Dla mnie spotkać kogoś takiego jak oni i uczyć się od nich i zamienić z nimi kilka słów – dla mnie to jest magia. Pracować razem. Szaleję za Stevenem Spielbergiem. Inną inspiracją dla mnie, i nie wiem skąd to się wzięło, są dzieci. Gdy jestem przygnębiony, biorę książkę ze zdjęciami dzieci i patrzę na nie i to po prostu podnosi mnie na duchu. Przebywanie blisko dzieci jest magią.

BC: Jest w nich coś pozytywnego i pokrzepiającego. Masz wiele zwierząt, prawda?

MJ: Kiedyś miałem. Teraz mam tylko dwa małe jelonki, jeden jest samcem drugi samiczką. Są taki słodkie. Są przepiękne.

BC: Nigdy nie zrozumiem jak ludzie mogą strzelać do jeleni.

MJ: Nienawidzę tego. Nienawidzę sklepów myśliwskich i całego tego chłamu. Mam lamę. Mam owce – on wygląda jak baran z tymi rogami. Louie jest z cyrku. To lama. Baran nazywa się pan Tibbs a jelonki to Książę i Księżniczka.

BC: Co zamierzasz z nimi zrobić gdy dorosną?

MJ: Wypuszczę je na otwartą przestrzeń i inne tereny. Mamy około 2 akrów ziemi (niespełna hektar).

BC: Jaki masz model samochodu?

MJ: Rollsa. Czarnego.

BC: Lubisz go prowadzić?

MJ: Nigdy nie chciałem prowadzić. Rodzice zmusili mnie abym prowadził. Quincy nie prowadzi. Wielu ludzi, których znam nie prowadzi samochodu.

BC: Andy [Warhol] nie prowadzi.

MJ: To mądre. Ale to jest dobre, gdy chcesz odrobiny niezależności, aby gdzieś uciec. Ale ja nie jeżdżę w wiele miejsc. Nie znam wielu miejsc. Po prostu jeszcze po ulicy.

BC: Nie wychodzisz zbyt wiele?

MJ: Tylko żeby pójść do Golden Temple, restauracji ze zdrową żywnością. Jestem wegetarianinem. Albo żeby pójść do salonu gier i pograć w gry.

BC: Czy interesujesz się sztuką?

MJ: Uwielbiam szkicować – ołówkiem, atramentowym długopisem – uwielbiam sztukę. Gdy jadę w trasę i odwiedzam muzea w Holandii, Niemczech czy Anglii – wiesz te ogromne obrazy? Jestem po prostu zdumiony. Nie przypuszczał byś, że malarz mógł zrobić coś takiego. Mogę patrzeć na jakąś rzeźbę lub obraz i całkowicie się w tym zatracić. Stoję tam patrząc na nie i staje się częścią tej sceny. To może wywołać łzy, tak bardzo może wzruszyć. Widzisz, uważam, że taki właśnie powinien być aktor czy artysta – dotknąć tej prawdy wewnątrz człowieka. Tak bardzo dotknąć rzeczywistości, że oni stają się częścią tego, co robisz i możesz zabrać ich gdziekolwiek chcesz. Ty jesteś szczęśliwy, oni są szczęśliwi. Jakiekolwiek by nie były ich emocje, są tam z tobą. Uwielbiam realizm. Nie lubię sztucznych tworzyw. Głęboko w środku wszyscy jesteśmy tacy sami. Wszyscy odczuwamy takie same uczucia i dlatego takie filmy jak „E.T.” wzruszają każdego. Kto nie chciałby latać tak jak Piotruś Pan? Kto nie chciałby latać z jakimiś magicznymi stworami z kosmosu i być ich przyjacielem? Steven zagłębił się w serce. On wie – gdy masz jakieś wątpliwości podążaj za głosem serca.

BC: Jesteś religijny, prawda?

MJ: Tak. Wierzę w Biblię i wierzę w Boga, którego imię to Jehowa i całą te otoczkę.

BC: Ktoś powiedział, że właśnie, dlatego się nie golisz.

MJ: Oh nie! Nie mam czego golić. To nie ma z tym nic wspólnego.

BC: Więc jesteś po prostu zwykłym Chrześcijaninem.

MJ: Wierzę w prawdę.

BC: Czy czytasz Biblię?

MJ: Tak, często.

BC: Chodzisz do kościoła?

MJ: Nie nazywamy tego kościołem. To Dom Boży. To świadkowie Jehowy.

BC: Wspomniałeś, że jutro zamierzasz zobaczyć się z Bettle Midler? Czy pracujecie nad czymś razem?

MJ: Nie. Chodzę to takiego faceta, który nazywa się Seth Riggs. Gdy śpiewam lubię rozgrzać swój głos – jak rozgrzewający się tancerz.

BC: Więc to jak lekcje prawidłowego oddychania?

MJ: Dokładnie. I gdy tylko zrobię swoje, pojawia się ona. Zawsze jest o czasie.

(DZWONI ANDY WARHOL Z NOWEGO YORKU)]

Andy Warhol: Halo?

MJ: Cześć.

AW: Ojej, jakie to ekscytujące. Wiesz, za każdym razem, gdy używam swojego walkmana, odtwarzam w nim twoją muzykę.

MJ: Czy widziałeś ostatnio Lizę?

AW: Tak, widziałem. Była w Europie, ale potem widziałem ją na pokazie mody Halstona. Zmieniła uczesanie. Jej włosy wyglądają teraz bardziej jak twoje. Z przodu są naprawdę pokręcone i wygląda naprawdę inaczej i naprawdę ładnie. Ma wspaniały nowy wygląd. W ostatni weekend pojechała do Halstona, a w tej chwili jest w Nowym Yorku. Co porabiałeś?

MJ: Dużo przebywam w studio, pisząc teksty i pracując nad piosenkami i takimi tam.

AW: Może pójdę dziś zobaczyć angielską grupę rockową, która wystąpi w Ritzu, nazywa się Duran Duran. Znasz ich?

MJ: Nie.

AW: W ubiegłym tygodniu pojechałem zobaczyć Blondie w Meadowlands.

MJ: Jaka była Blondie?

AW: Była wspaniała. Jest taka świetna. Znasz ją?

MJ: Nie, nigdy jej nie poznałem.

AW: Cóż, gdy przyjedziesz do Nowego Yorku przedstawię ci ją. Przebywanie w trasę jest chyba najcięższą rzeczą na świecie.

MJ: Trasa to coś jak – to tempo. Ale przebywanie na scenie jest w tym wszystkim najbardziej magiczną rzeczą.

AW: Nie mogę się doczekać aż zrobisz naprawdę wielki film. Czy proszono cię abyś zrobił cokolwiek?

MJ: Mój pokój jest załadowany scenariuszami i ofertami. I wiele z nich to wspaniałe pomysły. Ale taki człowiek jak ja ma już w głowie człowieka, z którym chciałby pracować i chce się upewnić, że postępuje słusznie. Po prostu nie chcę popełnić błędu.

AW: Po prostu zrób je wszystkie. Nie możesz popełnić błędu. Jesteś naprawdę dobry. Czy kiedykolwiek myślałeś, że wyrośniesz na piosenkarza?

MJ: Nie pamiętam żebym kiedykolwiek nie śpiewał, więc nigdy nie marzyłem o śpiewaniu.

AW: Czy wciąż kolekcjonujesz ubrania? Czy masz dobrego projektanta?

MJ: Prawdę mówiąc nie przywiązuje do tego wagi chyba, że wychodzę na scenę. Jedyną rzeczą, jaką lubię zbierać są kostiumy lub pirackie palta lub coś w tym stylu. Ale codzienna moda mnie nie interesuje.

AW: Co masz na sobie?

MJ: W tej chwili mam na sobie sztruksowe spodnie z wielką dziurą na kolanie i różową koszulę i krawat.

AW: Czy często wychodzisz czy zostajesz w domu?

MJ: Zostaje w domu.

AW: Dlaczego zostajesz w domu? Wychodząc możesz się świetnie bawić. Gdy przyjedziesz do Nowego Yorku wyciągniemy cię gdzieś.

MJ: Lubię gdzieś wychodzić jedynie, gdy jestem w Nowym Yorku.

AW: Czy chodzisz do kina?

MJ: Och, tak. Będziemy pracować nad albumem „E.T.” Miałem sesję zdjęciową z E.T. i to było takie cudowne... przytulał mnie i tym podobne.

AW: Lubię „Tron.” To tak jakbyś grał w gry wideo. Widziałeś go?

MJ: Tak. Nie poruszył mnie to.

AW: Cóż, dzięki ci bardzo. Do zobaczenia wkrótce.

MJ: Mam nadzieję. Jeśli zobaczysz Lizę, pozdrów ją. Daj jej wielkiego buziaka i uściskaj ją ode mnie.

[AW ROZŁĄCZA SIĘ]

BC: Lubisz Rolling Stones? W ogóle znasz Micka?

MJ: Spotkałem go w toalecie. Był tam z Keith – Keith Moon?

BC: Keith Richards.

MJ: Keith Richards. Wszedłem tam i powiedziałem, “Och, cześć” i po prostu zaczęliśmy rozmawiać. Potem po prostu wróciłem do swojej sesji. Nie znam go aż tak dobrze.

BC: Dużo czytasz?

MJ: Tak. Uwielbiam czytać. Lubię filozofię i opowiadania. Lubię być na bieżąco, jeśli chodzi o najnowsze bestsellery. The Calendar w sobotnim Los Angeles Times jest moją ulubioną gazetą. Dzięki niej dowiesz się co się wszędzie dzieje. Mam swoich ulubionych autorów – nie żebym czytał tylko bestsellery. Lubię wiedzieć, co robią i być na bieżąco z tym, czym interesują się ludzie. Tak wielką wagę przywiązuje się dziś do fizyczności [??]

BC: Ćwiczysz coś?

MJ: Każdej niedzieli tańczę przez 30 minut bez przerwy. Uwielbiam to robić.

BC: Dlaczego w niedzielę?

MJ: To po prostu dzień, który sobie wybrałem. Tak jak poszczę każdej niedzieli. Nic nie jem. Piję tylko soki.

BC: Dlaczego to robisz?

MJ: To przepłukuje organizm, oczyszcza go. Uważam, że to jest wspaniałe. Aby naprawdę zadziałało musisz należycie to robić. To jest jak wentyl ściekowy organizmu. Musisz go utrzymywać w czystości tak jak myjesz zewnętrzną warstwę swojego ciała. Wszystkie te zanieczyszczenia wydostają się z twojego organizmu, ponieważ wewnątrz nie jesteś czysty. To wydostaje się przez pryszcze lub choroby lub przez rozszerzone pory. Toksyny próbują wydostać się z twojego organizmu. Ludzie powinni starać się utrzymywać się w czystości.

BC: Czytujesz pierwsze strony gazet?

MJ: Nie. Mogę rzucić okiem, ale nie czytam ich.

BC: To zbyt przygnębiające?

MJ: Tak. To zawsze ta sama stara historia. Lubię sprawiać, aby ludzie byli szczęśliwi. To właśnie jest wspaniałe w show biznesie. To eskapizm (przyp. tłum. oderwanie od rzeczywistości). Płacisz pięć dolców aby wejść i usiąść i jesteś w innym świecie. Zapominasz o problemach na świecie. To jest cudowne. To rozrywka. To magia.

Autor tłumaczenia: butterfly26


Masz uwagi do tekstu? Podoba Ci się tłumaczenie? A może zauważyłeś błąd? Napisz!


Please leave following field blank:

Komentarze

19/09/11 13:23 marjol
Michaś po prostu leciał sobie samolotem a słowa i melodia " sama zapisywała " się w Jego głowie *** Tyle gwiazd znał a tak był samotny , to przygnębiające <3

15/02/11 23:27 Jolanta
Oderwanie od rzeczywistości,dawanie ludziom radości,Michael podarowałeś nam siebie,dałeś magię, jesteś cudowną magią,która zaczarowała nasze ,czasami zbolałe,serca- L.O.V.E . Dziękuję za tłumaczenie

15/02/11 21:53 marjol
W tym tygodniu w Show jest o Lizie i oczywiście o tym , że się przyjaźnili i , że Michael był zaproszony na ślub * A.W. również zrobił Lizie kilka portretów . Dowiedziałam się też , że Liza była baardzo chora , uczyła się potem chodzić i mówić , a teraz wygląda wyśmienicie.....Michael , Ty byłeś typem człowieka , którego nie sposób nie kochać , a dobrzy , uczciwi ludzie to wyczują w mig ** Dziękuję baaardzo za tłumaczenie <3

31/05/10 20:45 Jackson
Liza ? o kogo chodzi ?.

24/04/10 00:17 Dirty-Diana-J
Dzięki waszej stronie coraz lepiej poznaję Michaela - tego ponadczasowego artyste

30/01/10 12:34 Mike
Fajny ten wywiad, nie wiedziałam, że jest wegetarianinem... Szkoda,że nie ma więjej wywiadów z nim jak jest w erze Thriller (ale fajnie,że chociaż to jest)

18/01/10 17:45 Stranger in Moscow.MJ;*
Tu widzę błąd: BC: Lubisz Rolling Stones? W ogóle znasz Micka? MJ: Spotkałem go w toalecie. Był tam z Keith – Keith Moon? BC: Keith Richards. Wszedłem tam i powiedziałem, “Och, cześć” i po prostu zaczęliśmy rozmawiać. Potem po prostu wróciłem do swojej sesji. Nie znam go aż tak dobrze. zamiana osób, ale oprócz tego bardzo mi się podoba. szczególnie z tą dziurą na kolanie xD Pozdrawiam.

18/01/10 17:44 Stranger in Moscow.MJ;*
Tu widzę błąd: BC: Lubisz Rolling Stones? W ogóle znasz Micka? MJ: Spotkałem go w toalecie. Był tam z Keith – Keith Moon? BC: Keith Richards. Wszedłem tam i powiedziałem, “Och, cześć” i po prostu zaczęliśmy rozmawiać. Potem po prostu wróciłem do swojej sesji. Nie znam go aż tak dobrze. zamiana osób, ale oprócz tego bardzo mi się podoba. szczególnie z tą dziurą na kolanie xD Pozdrawiam.